شانزده آذر، روز دانشجو

فضای سیاسی امروز در دانشگاه ها، نشان می دهد واقعیت تلخی بر این ساحت سایه افکنده و آن رکود و افول جنبش دانشجویی فارغ از گرایش سیاسی آنهاست رکود جنبش دانشجویی و غیر سیاسی بودن دانشجو، به معنی خاموش بودن یک کانون پرانرژی و تصمیم ساز است ؛ کانونی که در صورت قرار گرفتن در جایگاه واقعی خود و رفتار بر اساس ویژگی های ذاتی اش می تواند نقش پیشتازی ایفا کند و فضای سیاسی کشور را تحت تاثیر قرار دهد. سردی این کانون نه تنها کشور را از تاثیرات مثبت امروز آن محروم می کند، بلکه موجب نوعی سرخوردگی در قشر فرهیخته ای می شود که قرار است آینده را بسازد و آثار منفی این سرخوردگی در میان مدت و درازمدت در سپهر عمومی جامعه خود را نشان خواهد داد.از سوی دیگر نسلی که می بایست با قرار گرفتن در فراز و نشیب های جامعه خود به بلوغ فکری و سیاسی دست یابد و نتیجه بلوغ دوران تصمیم سازی در دوران تصمیم گیری به منصه ظهور برسد، از چنین بلوغی محروم می ماند و جامعه را نیز از بلوغ خود محروم میکند.با توجه به آنچه گذشت ، آسیب شناسی رکود کنونی به منظور بازگرداندن حرارت و نشاط به کانون دانشگاه ، لازم و ضروری است.اگر چه از یک یادداشت مطبوعاتی نمی توان چنین کنکاشی را به طور همه جانبه انتظار داشت ، لیکن در یک نگاه نه چندان سطحی می توان حضور سیاست ورزانه وابسته را از مهمترین عوامل موثر بر آنچه امروز شاهد آن هستیم ، برشمرد. آفات چنین حضوری ، بخشی از حرکت دانشجویی را مستقیم و بخشهای دیگر را غیر مستقیم تحت تاثیر قرار داده است.حضور سیاست ورزانه وابسته ، حضوری است متعلق به گروهی از سیاست ورزان که در جناح بندی های سیاسی صرفا نقش عملیاتی و اقدام گر دارند سیاست ورزان وابسته در حاشیه چانه زنی ها و چالشهای روزمره سیاسی قرار دارند و با رفتاری مشابه گروههای فشار، به پیشبرد اهداف جناحی سیاست ورزان مدد می رسانند چنین حضوری آرمانگرا نیست و بر اساس قدرت محوری سیاست ورزان سامان می یابد این حضور در مقاطعی مانند حوادث امروز 18 تیر سال78 بشدت رادیکال شدآن حضور توام با رفتارهای افراط آمیز و تندروانه همانند افراط گری های دیگر به رکود و بی تحرکی تفریط آمیز امروز انجامیده است.آنچه در ارزیابی این دو نوع رفتار به دست می آید، نیاز به حضوری معتدل و منطبق بر ویژگی های جنبش دانشجویی اصیل است ، چنین حضوری را می توان حضور مسوولانه نامید.حضور مسوولانه جنبش دانشجویی ، حضوری است آرمانخواهانه ، مستقل ، فارغ از قدرت مداری ، صادق و مخلص ، گریزان از ضدارزشهایی مانند فقر، فساد و تبعیض و مبتنی بر احساسات توام با عقلانیت چنین حضوری جنبش دانشجویی را به جایگاه واقعی خود باز می گرداند و تاثیرگذاری آن را بر عرصه های مختلف کشور آشکار می کند.16 آذر سال34 خورشیدی نماد آرمانخواهی دانشجویی ایرانی بود که در اعتراض به حضور نیکسون معاون رئیس جمهور وقت امریکا در ایران بروز و ظهور یافت ؛ اعتراضی که از سوی رژیم وابسته طاغوت برتابیده نشد و به قربانی شدن 3 دانشجو در پای نیکسون انجامید.