داستان زنبور و داوری شعر

روز گذشته موضعگیری‌هایی از سوی 3 تن از شاعران نام‌آشنای کشورمان در ارتباط با جشنواره شعر فجر روی خروجی خبرگزاری‌ها و برخی رسانه‌ها قرار گرفت که مخاطب جدی را یاد همین داستان جناب سعدی و زنبور معروف می‌انداخت.

حکایت موضعگیری آن 3 شاعر بزرگوار هم مبنی بر این بود که حضورشان را به عنوان داور در جشنواره شعر فجر تکذیب کرده بودند و البته انتقادهایی هم از سوی آنها نسبت به روند برگزاری این رخداد ادبی وارد شده بود.

این موضعگیری در حالی است که دبیرخانه چهارمین جشنواره شعر فجر تاکنون هیچ اعلام رسمی درباره ترکیب هیات داوران نداشته است و حتی در دوره‌های گذشته (مثل دوره دوم) اصلا به طور کل اسامی داوران را اعلام نکرد و با این حساب و با توجه به محدودیت تعداد نفرات تیم داوری، بسیاری از دوستان دیگر شاعر هم می‌توانند هر سال طی گفتگوهایی، داوری خود را تکذیب کنند (در همین جا صاحب این قلم هم داوری خودم را بشدت تکذیب می‌کنم )!!

از سوی دیگر، در این که یکی از مهم‌ترین مولفه‌های هر جشنواره اعتبار نام‌ داوران آن است، تردیدی وجود ندارد؛ همچنین در این که سیاست جشنواره شعر فجر در اعلام اسامی داوران هم در دوره‌های گذشته خالی از اشکال نبوده نیز تردیدی نیست.

اما نکته‌ای که در این میان وجود دارد، این است که مگر نامی از 3 شاعر ارجمند (ساعد باقری، عبدالجبار کاکایی و سهیل محمودی) در رسانه‌ها از سوی ارشاد و دبیرخانه طرح شده بود که این عزیزان در گفتگوهایی آن را تکذیب کردند یا در حالی که نام برخی از این عزیزان در شورای سیاستگذاری جشنواره وجود دارد و همچنین در دوره‌های گذشته نیز جزو برگزیدگان بوده‌اند و جوایزی نیز به آنها تعلق گرفته است، یکباره خودشان از سیاست‌های خودشان چه در امسال و چه در سال‌های گذشته انتقاد می‌کنند.

باید در نظر داشته باشیم، این تضاد و دوگانگی در رفتار دوستان شاعر که دارای سابقه و کارنامه‌ای مشخص هستند در نهایت ممکن است به بی‌اعتمادی مخاطبان به کل جریان ادبی کشور و خاصه شعر «فجر» منجر شود، جشنواره‌ای که نوپا بوده و از طرفی، مورد انتقاد برخی جریانات به اصطلاح روشنفکری هم است.

به نظر می‌رسد دوستان می‌توانند در جلسات شورای سیاستگذاری که خودشان هم در آن نفوذ و حضور دارند، راهکارها و دیدگاه‌هایشان را بیان کنند و در کنار این که موجب تضارب آرا می‌شوند، مشکلات گاه شخصی و جمعی را هم به گونه دیگری حل کنند.

سینا علی‌محمدی