اکوتوریسم قطب جنوب، حیات زمین را تهدید می‌کند

باوجود ادعای برخی کارشناسان درمورد نقش مثبت اکوتوریسم بر حفاظت از محیط زیست ، توسعه این نوع توریسم در قطب جنوب سبب آلودگی های مهیب و فزاینده ای در این منطقه حساس جهانی شده است.
 
طبق جدیدترین تحقیقات انجام شده از سوی محققان، اکوتوریست هایی که به قطب جنوب سفر می کنند، عامل مضاعفی بر گرمایش زمین هستند که با ذوب شدن یخچال های قطبی تهدیدهای جهانی را تشدید می کنند.
 
قطب جنوب در سال های اخیر با بیش از 40 هزار بازدید کننده از جمله 7000 توریست تنها از کشور بریتانیا که سالانه ازاین منطقه دیدن می کنند، مبدل به یکی از مهم ترین جاذبه ها و مقاصد گردشگری جهان شده است. این سفرها که با هدف مشاهده قطعات عظیم یخچالی و نیز حیات وحش شگفت آور منطقه به ویژه مشاهده پنگوئن ها صورت می گیرد، عمدتا شامل گشت های دریایی با کشتی است.
 
اما دراین میان محققان نگران سرازیر شدن بیش از پیش اکوتوریست هایی هستند که ازیک سو با ایجاد مزاحمت برای حیات وحش این منطقه، چشم اندازهای به جا مانده از معدود نخستینی های زنده مانده بر روی کره زمین را تهدید می کنند و به دلیل مصرف سوخت های فسیلی و نیز تولید و انتشار زباله کشتی ها آلودگی مهیبی را در منطقه ایجاد کرده اند.
 
 مایکل لمرز پژوهشگر هلندی که از سوی سازمان تحقیقات علمی مامور بررسی در زمینه آثار و عوارض زیست محیطی ناشی از افزایش تعداد توریست ها و گسترش صنعت گردشگری در منطقه قطب است، با اشاره به موارد یاد شده گفت:«این مشکلات ناشی از افزایش زباله و انتشار آلاینده های ناشی از سوخت کشتی ها حتی سبب تشدید روند گرم شدن زمین نیز شده است.»

وی افزود:«توریست هایی که برای تماشای سرزمین های وسیع پوشیده از برف به قطب جنوب سفر می کنند نه تنها منطقه قطب بلکه کارکرد و اثر طبیعی راکه محیط طبیعی این منطقه برای کل کره زمین دارد در معرض مخاطره و نابودی قرار داده اند.»
 
به گفته وی از میان 40 هزار توریستی که هر سال به قطب جنوب سفر می کند، سبب انتشار حجم بسیار زیادی از گازهای گلخانه ای می شوند.
 
صنعت توریسم که طی سال های اخیر رشد انفجاری عظیمی در قطب جنوب داشته است درحالی که حدود 20 سال پیش سالانه تنها چند صد توریست قصد سفر به این منطقه را می کردند.  طبق بررسی های و محاسبات انجام شده یک سفر دو هفته ای به قطب جنوب درحال حاضر در حدود 3.500 پوند انگلیس هزینه دارد.
 
لمرز تاکید دارد که میان منافع اقتصادی ناشی از توریسم با هزینه هایی که بر محیط زیست تحمیل می کند باید تعادل ایجاد شود و کل خسارتی که براثر آلودگی برمحیط زیست وارد می کند باید از سود اقتصادی محاسبه شده کسر شود. زیرا محیط زیست محلی هم اکنون در فشار شدیدی قرار گرفته و افزایش کشتی ها و بزرگتر شدن آن ها که در پی یافتن راه های سریع تر و بیشتر است همچنان این فشار را افزایش مید هد و واقعا هیچ کس به طور جدی نگران عوارض مخرب این مسائل نیست.
 
این درحالی است که قطب جنوب تحت مدیریت یک مجلس مشورتی بین المللی است اما تا کنون هیچ کس مسولیت آنرا در این زمینه نپذیرفته است در نتیحه هیچ نوعی سیاستگزاری مناسبی برای محدود کردن تعداد توریست ها و گسترش صنعت توریسم دراین منطقه صورت نگرفته است.
 
لمرز تاکید دارد که هرچند برخی محدودیت ها دراین زمینه طبق برخی معاهدات بین المللی وجود دارد اما این کافی نیست و اکنون شرایط به چنان وخامتی رسیده که ایجاد معاهدات بین المللی که بتواند تعداد توریست هایی را که محاز به سفر به قطب هستند را کاهش دهد الزامی است.
 
او می گوید:«اکنون زمان برای اتخاذ مقررات واقعی و شفاف است و موافقتنامه های موجود به هیچ وجه برای نجات قطب جنوب و محیط زیست آن کافی نیست.»

خبرگزاری میراث فرهنگی