ورود داویدنکو به جمع بزرگان تنیس

سرآمد این موفقیت‌ها فتح مسترز (اساتید) بود که پس از 4 تورنمنت گرنداسلم، مهم‌ترین مسابقه تنیس دنیا به شمار می‌آید و امسال به جای چین در لندن برگزار شد و این تنیسور روسی در راه فتح آن در نیمه‌نهایی، روژه فده‌رر، مرد اول این ورزش از کشور سوئیس و در فینال خوان مارتین دل‌پوترو، فاتح پیکارهای گرنداسلم یو.اس.اوپن از کشور آرژانتین را شکست داد.

داوید نکو اولین روسی‌ای محسوب می‌شود که در مسترز به قهرمانی می‌رسد و نامش در کنار فاتحان نامدار گذشته این رقابت‌ها مثل ایلی ناستاسه، پیت سمپراس، ایوان لندل، بیورن بورگ و البته فده‌رر قرار می‌گیرد. مسترز بزرگ‌ترین تورنمنتی است که داویدنکو تاکنون فتح کرده است.

خود وی در این باره می‌گوید: من در10 سال اخیر قهرمانی‌های امثال سمپراس، فده‌رر و ژوکوویچ را در این مسابقه‌ها دیده بودم و حالا نام من نیز ضمیمه آنها شده است. پیشینه و اعتبار این رقابت‌ها بر هیچ‌کس پوشیده نیست و به همین علت پیروزی من در آن اهمیتی فراوان می‌یابد و یک دستاورد فوق‌العاده است.

تدارکی ویژه

داویدنکو در تمامی 5 سال گذشته به عنوان یکی از 8 تنیسوری که در طول سال امتیازات بیشتری را در صحنه مسابقه‌های بین‌المللی تنیس کسب کرده است، مجوز حضور در مسترز را به‌دست آورده بود، اما امسال کولاک کرد و در جریان این پیکارها در حالی بر فده‌رر پیروز شد که در تمامی 12 دیدار قبلی‌اش با وی باخته بود. حتی پس از فتح مسترز که با پیروزی قاطع 2 سته بر دل‌پوترو در فینال حاصل آمد، داویدنکو پرونده‌ای ناقص دارد، زیرا هنوز یک گرنداسلم را هم فتح نکرده است و هم‌اینک نیز در مورد این که کی زمان چنین فتحی خواهد رسید، ابراز تردید می‌کند. در حالی که زمان کمی تا شروع اولین گرنداسلم 2010 یعنی اوپن استرالیا در شهر ملبورن مانده است. داویدنکو به شوخی و جدی می‌گوید: اگر گرنداسلم‌ها هم مثل تورنمنت‌های عادی در 3 ست برگزار می‌شد (و نه 5 ست) می‌توانستم کاری صورت دهم، چون کار در این سیستم راحت‌تر و بردن مسابقه‌های 3 سته آسان‌تر است. برای اوپن استرالیا و هر گرند اسلم دیگری باید تدارک ویژه‌ای دید،‌ زیرا آنجا بازی‌ها معمولا در 5/1 تا 2 ساعت تمام نمی‌شود و اغلب به 4 یا 5 ست کشیده می‌شود و گاه 4 ساعت طول می‌کشد.

داویدنکو راجع به این که به رغم فتوحات گاه به گاه خود در تنیس هنوز یک ستاره به حساب نمی‌آید، می‌گوید: امیدوارم فتح مسترز کمک کرده باشد که به این مهم برسم. بدیهی است برای من نیز کسب شهرت در صحنه تنیس مهم باشد. چندی پیش که با مارات سافین (تنیسور نامدار روسی که بتازگی بازنشسته شد) در مسکو مسابقه داشتم بیش از 80 درصد مردم از حریف من حمایت می‌کردند. شاید بگویید چون یکی از آخرین مسابقه‌های سافین پیش از بازنشستگی‌اش بود،‌این طور از او حمایت می‌شد، اما وقتی دقت کردم دیدم مردم از هر حرکت او لذت می‌برند و بازی و شخصیت وی را ترجیح می‌دهند و او را ذاتا دوست دارند. حال آن که برای من هیچ گاه چنین نبوده است. امیدوارم حالا که سافین بازنشسته شده بخشی از حمایتی که شامل وی می‌شد، متوجه من شود و جایگاهی شبیه او پیدا کنم. در همین پیکارهای اخیر مسترز و حتی بعد از قهرمانی‌ام، یک نفر هم طالب امضای من نشد و از من نخواست عکس یادگاری با او بگیرم. شاید هم همه اینها بدین خاطر باشد که دنیای تنیس بیش از حد مصروف و وقف فده‌رر و رافائل نادال (رقیب بزرگ و اسپانیایی فده‌رر) شده است.

تبانی؟

یکی از مسائلی که در اواسط و اواخر سال 2008 روی آن مانور زیادی داده‌ شد و باعث تضعیف داویدنکو گردید، شایعات مربوط به تبانی وی بود. در آن زمان گفته می‌شد داویدنکو و چند تنیسور دیگر از ایتالیا با همکاری با شرط‌بند‌های حرفه‌ای بخصوص طوری بازی کرده‌اند که نتایج برخی مسابقه‌هایشان همانی باشد که شرط‌ بندان می‌خواسته‌اند و از آن طریق می‌شد از قبل روی نتایج بعضی بازی‌ها شرط‌بندی کرد و پول‌هایی کلان را به جیب زد.

داویدنکو هیچ‌گاه این اتهام را نپذیرفت، اما مداخله فدراسیون بین‌المللی تنیس و اتحادیه تنیسور‌های حرفه‌ای جهان (ATP) در این مساله و زوم کردن آنها روی یکی دو بازی خاص داویدنکو که اتفاقات و نتایج آنها مشکوک بود، وی را ماه‌ها در یک حالت سرگردانی و بلاتکلیفی نگه داشت و باعث ثبت نتایجی ضعیف برای او در مسابقه‌های مختلف شد و معلوم نبود که حرکت بعدی او چه خواهد بود.

در نهایت هیچ‌کس نتوانست سند محکومیت داویدنکو را صادر کند و او پس از گذراندن یک زمستان و بهار متوسط در سال 2009، سرانجام از تابستان این سال و بخصوص از اواخر این فصل همانی شد که اینک می‌بینیم. یکی از تخصص‌های داویدنکو بازی در سالن‌های سرپوشیده و روی زمین‌های کارپت و سنتی است و به‌واقع روی هاردکورت بهتر ازclay و چمن حرکت می‌کند و نوع بازی‌اش بیشتر با این زمین‌ها همخوانی دارد و یک دلیل اصلی درخشش او (و همچنین بازیکنانی مثل دل‌پوترو و هموطن وی دیوید نعلبندیان)‌ در فصل پاییز همین مساله است، زیرا مسابقه‌های این فصل اروپا و آمریکا به سبب سرمای زمستان در سالن و روی انواع زمین‌های هاردکورت برگزار می‌شود.

بدون استراحت

دل‌پوترو که فینال مسترز را به داویدنکو واگذار کرد و 22 سال بیشتر ندارد و هنوز به خاطر پیروزی‌اش در فلاشینگ مدوی نیویورک شادمان و امیدوار است، میگوید: فصل سنگین و سختی را پشت سر گذاشته‌ام، اما بدون این‌که استراحتی قابل توجه داشته باشم باید وارد سری تورنمنت‌هایی شوم که در اقیانوسیه برگزار می‌شوند و مقدمه و پیشوازی بر اولین گرنداسلم سال 2010 (اوپن استرالیا) هستند. هنوز کارهای زیادی فراروی من مانده است. باید سرویس‌ها و ضربات فورهند خود را بهتر کنم و نبرد دائمی با بزرگان این ورزش مرا در این راه یاری خواهد رساند. باید تمرین‌هایم را شدت بخشم و در سال 2010 بهتر از این‌ها کار کنم. این تنها راهی است که برای اعتلای هرچه بیشتر، پیش روی من است و اگر آن را طی کنم شاید فاتح دور بعدی مسابقه‌های اساتید باشم و نه داویدنکو. دل پوترو در شرایطی این نکات را بازگو می‌کند که اگر در فینال بر داویدنکو. پیروز می‌شد به رده چهارم جدول جهانی تنیس مردان ارتقا می‌یافت و اندی مورای بریتانیایی را که صاحب این رتبه است، به یک پله زیردست خود تنزل می‌داد. او حالا برای این مهم باید به سال 2010 و مسابقه‌های پرشمار آن چشم بدوزد.

مترجم : وصال روحانی
منبع : Mirror