حاج صادق در موزه هنرهای معاصر

ای لشکر صاحب زمان آماده باش آماده باش. صدای حاج‌صادق آهنگران همه جا بود. جان می‌گرفت خیابان‌ها با صدایی که لشکریان امام زمان را برای نبرد با یزید زمان فرا می‌خواند و پیرمرد خوشحال که حاج‌صادق بالاخره آن روز به مسجد محل می‌آید تا زیارت عاشورا بخواند.

آن روز صادق آهنگران به مسجد امام حسین(ع) نیامد و البته بچه‌های محل که از صبح در شبستان مسجد نشسته بودند تا با حاج صادق زیارت عاشورا را بخوانند ضبط رنگ و رو رفته را آوردند و با نواری که عکس حاج صادق روی آن نقش بسته شده بود، نشستند و زیارت عاشورا را زمزمه کردند.

سال‌ها از آن روز گذشت تا آن که روزی پیش‌تر حاج صادق به شمالی‌ترین ضلع خیابان کارگر آمد و در جمع نقاشانی که در راهروهای سنگی موزه هنرهای معاصر تهران نشسته بودند، زیارت عاشورا خواند. حاج‌صادق آهنگران در این جلسه تنها موهایش کمی سفیدتر از عکس روی کاستی بود که نوایش سال‌ها قبل در شبستان مسجد امام حسین(ع) به گوش رسید. با صادق آهنگران در پایان این جلسه به گفتگو نشستیم.

او از دغدغه‌هایش، از مداحی سالم در ایران امروز گفت و البته از ناراحتی‌اش از رواج سبکی از مداحی که او از آن به عنوان سبک غربی یاد کرد.

«من می‌دانستم که چنین موزه‌ای با این حال و هوای مدرن از قبل از انقلاب تاکنون برگزاری مراسم زیارت عاشورا با حجم بالای مخاطبان به خود ندیده است. وقتی پیشنهاد این امر به من داده شد من هم سریع پذیرفتم تا شاید نگاهی نو را پایه‌گذار باشم.»

حاج صادق اما نگاهش را در مورد برخی از مداحی‌های نامناسبت اینگونه بیان کرد: «برخی از مداحی‌ها آنقدر مبتذل شده‌اند که نه می‌توان به سبک آنها دل خوش کرد و نه محتوای شعری آنها.» گفتگوی کامل ما با حاج صادق تا چند روز دیگر در صفحات میانی روزنامه به چاپ می‌رسد.

مهدی نورعلیشاهی