با رویاهای کودکان چگونه برخورد کنیم؟

کودک چه خواب‌هایی می‌بیند؟

رویاهای ناراحت‌کننده بیشتر در سنین 3، 6 و 10 سالگی دیده می‌شوند. بچه 2 ساله ممکن است خواب ببیند که او را می‌زنند یا دنبال می‌کنند. در 4 سالگی، کودک بیشتر خواب حیوانات و کسانی را می‌بیند که از آن محافظت می‌کنند یا حیوان را از بین می‌برند. در 5 یا 6 سالگی رویاهای کشته شدن یا زخمی شدن، پرواز با اتومبیل سواری و رویای اشباح شایع‌تر است.

در اوایل کودکی، رویاهای پرخاشگرانه نادر است، اما در عوض رویاهای مربوط به در خطر بودن فراوان است. حدود 5 سالگی، کودک متوجه می‌شود که رویاهایش واقعی نیستند؛ پیش از این کودک رویاهایش را حوادث واقعی می‌پندارد. در 7 سالگی، کودک می‌فهمد که رویا را خودش به وجود می‌آورد.

اقدامات حمایتی

بین سنین 3 تا 6 سالگی طبیعی است که کودک بخواهد در اتاق خوابش باز بماند یا چراغ خواب داشته باشد تا تماسش با والدین حفظ شود و اتاق را در وضعیتی واقعی‌تر و خالی از ترس ببیند.

گاهی کودک برای اجتناب از خواب دیدن از خوابیدن امتناع می‌کند. بنابراین اختلال در به خواب رفتن اغلب با رویا دیدن مربوط است.

برای این که کناره‌گیری از دنیای واقعیت‌ها و ورود به قلمرو خواب با ایمنی بیشتری صورت بگیرد، گاهی کودک آداب خاصی را به عنوان وسیله محافظت ابداع می‌کند. ناهنجاری‌های خواب نظیر خوابگردی، حرف زدن در خواب، خیس کردن بستر و وحشت‌های شبانه در این سنین شایع است.

این حالات نشان‌دهنده مشکل هیجانی یا آسیب روانی زمینه‌ای نیستند. در بیشتر کودکان تا دوران نوجوانی این حالات برطرف می‌شوند.

دکتر آزاده شیروانی