در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
این گروه از نقشآفرینان که ستارگان هنر هفتم هستند، به 2 دسته تقسیم میشوند؛ آنان که با هنرشان مخاطبان را به سالنهای سینما میکشانند یا پای تلویزیون مینشانند و کسانی که به دلیل دیگری به چهره تبدیل شدهاند.
اگرچه ستارهها بیشتر آسمان تاریک سالنهای سینما را روشن میسازند، اما در تئاتر هم هستند بازیگرانی که صحنه را با نور خود درخشان و تالارهای نمایش را پرتماشاگر میکنند.
تنها فرق تئاتر و سینما در این عرصه آن است که در جهان نمایش به دلیل نقش کمرنگتر سرمایه و سرمایهگذار، ستارهها تنها به مدد هنرشان مطرح میشوند و حاشیهها در معرفیشان به جامعه نقش کمتری ایفا میکند.
از صحنه تئاتر ایران مثل نمونههای مشابه اروپایی و آمریکاییاش، بازیگران توانمند بسیاری پای بر پرده نقرهای سینما و قاب کوچک تلویزیون نهادهاند و در رسانه جدید هم خوش درخشیدهاند.
اما در این میان بودهاند و هستند کسانی که یا نخواستهاند تجربه بازی مقابل دوربین را انجام دهند یا آنطور که باید و شاید در بیرون از صحنه نمایش، مطرح نشدهاند.
این گروه از هنرمندان، بازیگرانی هستند که ستارگان خاص و ویژه تئاتر به شمار میآیند و حضورشان در هر نمایش، تماشاگران زیادی را به سالن میکشاند. این روزها شاخص و چهره ویژه این ستارگان تئاتر ایران، سیامک صفری است که بازیاش بویژه در نقشهای کمدی همیشه یک اتفاق هنری به شمار میآید.
سیامک صفری دانشآموخته کارشناسی ارشد تئاتر از دانشکده سینما و تئاتر است، با نمایش «آنها زندهاند» در سال 1367 روی صحنه آمد و پس از آن در آثاری چون «یادگار سالهای شن» با کارگردانی علی رفیعی، «شبهای آوینیون» از کورش نریمانی، «عروسی خون» کاری از علی رفیعی، «مکبث» با کارگردانی فرهاد مهندسیپور و «تولد» از نادر برهانی مرند قابلیتهای بازیگریاش را به نمایش گذاشت.
در چند سال اخیر، سیامک صفری با بازی در نمایشهایی چون «هتل پلازا» از کورش نریمانی، «همه طلاها» با کارگردانی مهدی مکاری، «شکار روباه» از علی رفیعی و «رمولوس کبیر» با کارگردانی نادر برهانی مرند به ستاره بیچون و چرای صحنه تئاتر تبدیل شده است و کمتر کاری را میتوان یافت که با حضور او به نمایش موفق و پرمخاطب تبدیل نشود.
بیشک و بدون اغراق، سیامک صفری از آن دسته بازیگرانی است که درج نامش در بروشور هر نمایش، بسیاری از علاقهمندان را راغب میسازد تا پای آن بنشینند. این اتفاق در حال حاضر هم در جریان است و بخشی از موفقیت نمایش «جنگیر» با کارگردانی کورش نریمانی را هم که این روزها در تالار قشقایی اجرا میشود، باید مدیون او دانست.
مهدی یاورمنش
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: