تدوین منشور کره زمین راهی برای کمک به محیط زیست

تدوین دستور کار برای قرن بیست و یکم، اصول جنگل یا اصل احترام به جنگل و بالاخره نهایی کردن و امضای 2 پیمان نامه شامل پیمان‌نامه تغییرات آب و هوا و پیمان‌نامه تنوع زیستی، هدف کشورهای شرکت‌کننده در این کنفرانس بود.

پیمان‌نامه ژوهانسبورگ در سال 2002 نیز حلقه مهم دیگری بود از زنجیره کنفرانس‌های بین‌المللی برای یافتن بهترین راهکارها برای نگاهبانی از تنها خاستگاه شناخته شده زندگی و تنها خانه امن و آرام انسان و همه گونه‌های موجودات که متاسفانه به دست خود انسان رخنه در اساسش افتاده است.

به طور کلی، عزم جهانی برای نجات زمین و محیط زیست که باید به فال نیکش گرفت، تدوین معاهدات و پیمان‌های بین‌المللی را برای پاسداری از اجزای محیط زیست به دنبال داشته است؛ اجزایی که با هم پیکره طبیعت پیچیده و پررمز و راز را تشکیل می‌دهند و خلل در هر جزیی، به کل پیکره صدمات جبران ناپذیر می‌زند، همچنان که تا حال چنین بوده است.

به دنبال آن ایران نیز اقدام به تصویب و پذیرفتن پیمان‌نامه‌های بین‌المللی کرد که نقش مؤثر و قابل توجهی در عرصه‌های بین‌المللی زیست محیطی داشته و تا امروز ده‌ها پیمان‌نامه و پروتکل منطقه‌ای و بین‌المللی زیست محیطی را به تصویب رسانده است.

به علاوه، ایران در ارتباط تنگاتنگ با برنامه محیط زیست سازمان ملل،‌ برنامه عمران ملل متحد، تسهیلات جهانی زیست محیطی و بانک جهانی ونیز جایکا،IUCN وIMO بوده است.

در سطح دوجانبه، ایران یادداشت تفاهم‌هایی در زمینه همکاری‌های زیست محیطی با کشورهای مختلف داشته و چندین پروژه مشترک را در دست اجرا دارد که این اقدامات برای اجرای منشور کره زمین و حفاظت از منابع آن شکل گرفته است که نیازمند همکاری مسوولان و حاکمان کشورها در سطح جهان است تا با تصویب قوانین و آیین نامه‌هایی در داخل، به دستاوردهای جهانی دست پیدا کنند.

مسعود ابو‌ال‌شیخی