گپ و گفتی با فردین معصومی

می‌خواهم دنیای سیاست را تجربه کنم

برادران خادم یعنی امیررضا و رسول، اولین کشتی‌گیرانی بودند که بعد از دوران قهرمانی، دوبنده‌های کشتی را از تن درآوردند و ردای سیاست پوشیدند. علیرضا دبیر هم بعد از آنها به دنیای پررمز و راز سیاست پیوست و از دنیای کشتی فاصله گرفت. هادی ساعی هم ازجمله نام‌آوران ورزش ایران در مسابقات جهانی و المپیک است که در جهان سیاست فعالیت می‌کند. به نظر می‌رسد فردین معصومی هم وسوسه شده تا بعد از دنیای قهرمانی، دوبنده کشتی را کنار بگذارد و به دنیای سیاست بپیوندد. البته او مثل دوران ورزشی‌اش آرزوهای بزرگی در سیاست‌ دارد و از حالا مدعی است که شاید روزی به دنیای سیاست پا بگذارد. به هر حال، او به کم راضی نیست و قصد دارد اگر وارد سیاست شد، به قول خودش تا آخرش برود.
کد خبر: ۲۹۳۴۴۷

اگر بخواهید خودتان را معرفی کنید؟

متولد 19/8/1356 در ماسال استان گیلان هستم. ما 5 برادر و 3 خواهر بودیم که 2 تا از برادرانم فوت کرده‌اند و من سومین بچه خانواده هستم. پدرم کارمند چوکای تالش و مادرم خانه‌دار بود. البته مادرم را ندیدم، چون در یک سانحه تصادف جان باخت. پدر و برادرانم قهرمانان کشتی گیله‌مردی استان گیلان بودند و من هم از بچگی در کنار کشتی بزرگ شدم و از سال 1373 به بعد رسما وارد دنیای کشتی آزاد شدم.

چه شد که از کشتی گیله‌مردی به کشتی آزاد وارد شدی؟

همان طور که گفتم، خانواده من کشتی گیله‌مردی کار می‌کردند. من هم فیزیک خوبی داشتم. حاج‌آقا طالقانی برای دیدن مسابقات کشتی گیله‌مردی به سالن شهید عضدی رشت آمده بود و مرا راهنمایی کرد که به کشتی آزاد بیایم. من هم به توصیه حاج‌آقا طالقانی این کار را کردم.

از این پیشنهاد طالقانی راضی هستی؟

برای من که خوب بود، چون خیلی‌ها به من پیشنهاد می‌کردند این کار را بکنم، ولی بالاخره با توصیه ایشان به کشتی آزاد آمدم.

از حضور در کشتی پشیمان نیستی؟

خیلی هم خوشحال هستم و اگر 10 بار دیگر هم به دنیا بیایم، باز هم کشتی‌گیر می‌شوم. هرچند در رشته ما پول آنچنانی نیست، اما چیزهایی هست که ورزشکاران رشته‌های دیگر حالا حالاها باید دنبال آن بدوند.

مثلا چه چیزهایی؟

پهلوانی، دست مردم را گرفتن و... به ورزشکاران رشته‌های دیگر نمی‌شود گفت پهلوان، اما به کشتی‌گیران پهلوان می‌گویند. البته نه این که آنها پهلوان نباشند، اما کلا به کشتی‌گیران پهلوان می‌گویند.

این که در کشتی پول نیست، تو را ناراحت نمی‌کند؟

ناراحتی که دارد، چون یک جوانی که در کشتی قهرمان جهان می‌شود، با یک فوتبالیست دسته دوم هم از لحاظ مالی قابل مقایسه نیست. البته نمی‌گویم چرا فوتبالیست‌ها اینقدر پول می‌گیرند، حقشان است و نوش جانشان، اما یادمان نرود که کشتی ورزش اول این مملکت است. شما قرارداد کشتی‌گیران را با بقیه مقایسه کنید تا متوجه تفاوت‌ها بشوید.

یک کشتی‌گیر برای یک فصل باید چقدر پول بگیرد؟

یک کشتی‌گیر طراز اول دنیا که مقام جهانی و المپیک دارد، مثل مراد محمدی، فصل قبل 35میلیون تومان گرفته است. خودم هم بالاترین قرارداد را داشتم که 50 میلیون تومان بود. نمی‌گویم قرارداد ما سالی 300 میلیون باشد، اما باید یک فرقی بین قهرمان جهان و یک تیم فوتبال که اینقدر برایش هزینه می‌کنند و نمی‌تواند قهرمان آسیا هم بشود، باشد.

توجه رسانه‌ها و مطبوعات به کشتی چطور است، آیا راضی هستید؟

اگر مسوولان مطبوعات را راضی می‌کند، ما را هم راضی می‌کند! کدام روزنامه عکس‌های کشتی را یک هفته روی جلد می‌برد؟ روزنامه‌ها اگر فوتبالیست دیر سر تمرین بیاید، زود برود، عطسه کند یا ماشین بخرد پوشش می‌دهند. آنها ریزترین مسائل فوتبالیست‌ها را می‌نویسند، اما از قهرمانان کشتی ما نمی‌نویسند. اگر هم بنویسند، سطحی و زودگذر است.

سطح لیگ ایران را چطور ارزیابی می‌کنی؟

به نظر من سطح لیگ ما آنقدر بالا بود که شور و حال مسابقات جهانی را داشت. نتیجه آن را هم در مسابقات جهانی دانمارک دیدیم.

از نتیجه تیم ملی کشتی در مسابقات جهانی دانمارک راضی بودی؟

خیلی راضی بودم. البته ما باید دوم دنیا می‌شدیم، اما من، سعید ابراهیمی و مراد محمدی بدترین قرعه را داشتیم. ولی برای تیمی که در المپیک ناکام شده بود، شروع خوبی بود.

روسیه در این مسابقات قهرمان شد و ما سوم شدیم. به نظر تو چه زمانی به روسیه می‌رسیم؟

هر زمانی که مطبوعات و مسوولان ورزش به اندازه فوتبال از کشتی حمایت کنند، به روسیه می‌رسیم. کشتی مال ایران است و ورزش اول ماست و اگر کار زیربنایی بکنیم، خیلی زود به آنها می‌رسیم.

داوری‌ها در دانمارک برای ما مشکل‌ساز نشد؟

نه، من که چیزی ندیدم. در مسابقات کشتی فرنگی نبود، اما در مسابقات کشتی آزاد، مشکل خاصی از لحاظ داوری نبود.

در مسابقات جهانی دانمارک مدال نقره گرفتی. واقعا نمی‌توانستی مدال طلا بگیری؟

به هر حال زورم به بلال ماخوف نرسید، چون خیلی غول بود! او از کشتی‌گیران خوب دنیاست.

در دانمارک مشکل خاصی از نظر تدارکات و میزبانی نداشتید؟

در کل خوب بود. کادر فنی و فدراسیون امکانات لازم را آماده کرده بودند و مشکلی نداشتیم.

کار غلامرضا محمدی را به عنوان سرمربی تیم ملی چطور دیدی؟

آقای محمدی نتیجه خوبی گرفته است. هرکسی هم که نتیجه خوبی بگیرد، همه از او راضی هستند.

فکر می‌کردی محمدی جوان در دانمارک چنین نتیجه‌ای بگیرد؟

وقتی قبل از دانمارک به مسابقات لهستان رفتیم، مشخص بود که در رقابت‌های جهانی روی سکو خواهیم بود چون قدرتمان را در لهستان به دنیا نشان دادیم و در هر 7 وزن به فینال رفتیم. در لهستان در هر وزن، تمام قهرمانان المپیک بودند و همان‌جا می‌شد حدس زد که در دانمارک نتیجه خوبی می‌گیرید.

کار یزدانی خرم را در فدراسیون کشتی چطور ارزیابی می‌کنی؟

انصافا خوب کار کرده است. در یک دوره یزدانی خرم با سازمان تربیت‌بدنی به مشکل برخورده بود که بودجه فدراسیون قطع شد، اما نگذاشت حاشیه‌ها وارد تیم شود تا ما راحت کار کنیم. این کار ارزشمند بود.

می‌گویند یزدانی خرم مثل فدراسیون والیبال در فدراسیون کشتی هم‌ پشتوانه‌سازی می‌کند. درست است؟

یزدانی خرم در کشتی کار زیربنایی می‌کند. درستش هم همین است.

اصلا مربی خارجی به درد تیم ملی ما می‌خورد؟

نه، کشتی مال ماست، مال ایران است و ایران به دنیا مربی صادر می‌کند. دنیا از ما الگوبرداری می‌کند و ما نیازی به مربی خارجی نداریم. کدام مربی خارجی از منصور برزگر، علیرضا حیدری، غلام محمدی، محمد طلایی یا علیرضا دبیر بالاتر است؟

وقتی این همه مربی خوب داریم چرا قهرمان جهان نمی‌شویم؟

مگر باید مربی قهرمان شود؟ باید اسباب قهرمانی را برای مربی فراهم کرد.

الان 4 سال است که در تیم ملی هستی، اما چرا هیچ وقت مدال طلای جهانی یا المپیک نگرفته‌ای؟

حتما قسمت نبوده است. ان‌شاءالله تمریناتم را بیشتر می‌کنم تا بتوانم مدال طلا بگیرم.

در آستانه 33 سالگی هستی. تا چه زمانی قصد داری کشتی بگیری؟

هدف من حضور در المپیک لندن است. اگر در این مدت کشتی‌گیر جوانی آمد و مرا برد که نوش جانش و من می‌روم دنبال زندگی خودم وگرنه تا المپیک لندن کشتی می‌گیرم.

در المپیک لندن دنبال چه هدفی هستی؟

می‌خواهم مدال بگیرم.

به طلای المپیک هم فکر می‌کنی؟

باید به طلای المپیک فکر کنم. اگر فکر نکنم که در اردوی تیم ملی نمی‌مانم و زحمت نمی‌کشم.

فکر می‌کنی می‌توانی در لندن طلا بگیری؟

دنیا به امید زنده است و ما هم به امید زنده‌ایم، توکل به خدا، شاید هم طلا گرفتم، بنابراین زمانی که خدا هست، ناامیدی معنا ندارد.

بزرگ‌ترین دغدغه‌ فردین معصومی در حال حاضر چیست؟

مدال المپیک بگیرم؛ حالا هر رنگی که باشد، ارزشمند است.

اگر کشتی‌گیر نمی‌شدی، دنبال چه رشته‌ای می‌رفتی؟

تا حالا به آن فکر نکرده‌ام، اما هر زمان که به دنیا بیایم، دوباره کشتی می‌گیرم چون محبت مردم را نسبت به کشتی‌گیرها با هیچ‌چیز نمی‌شود عوض کرد.

پشتک‌های تو روی تشک کشتی خیلی معروف است. حکایت این پشتک‌ها چیست؟

این هم کار خداست. هر کسی یک طوری دل مردم را شاد می‌کند و من هم با پشتک زدن دل مردم را شاد می‌کنم. البته بعضی‌ها هم ناراحت می‌شوند.

چرا ناراحت؟

بعضی‌ها می‌گویند کشتی‌گیر سنگین‌وزن نباید پشتک بزند. نظر هر دو گروه برای من محترم است و سعی می‌کنم هر دو طرف را راضی کنم.

کاپیتان تیم ملی بودن سخت است؟

خیلی سخت است، چون کشتی ورزش اول ایران است. بعضی وقت‌ها باید به خودت فکر کنی و بعضی وقت‌ها به تیم، تا حاشیه‌ها را جمع کنی. به همین دلیل کار خیلی سختی داری.

بزرگ‌ترین حسرت زندگی‌ات چیست؟

در 8 ثانیه، مدال المپیک پکن را از دست دادم.

بزرگ‌ترین آرزویی که داری؟

مدال المپیک را بگیرم.

فدراسیون پاداشی برای این مدال نداده است؟

هنوز نداده، ولی قرار است بدهد.

اگر قرار باشد با رئیس فدراسیون درددل کنی، چه می‌گویی؟

من با یزدانی خرم زیاد درددل می‌کنم، همیشه برای حقوق و مزایای بچه‌ها صحبت می‌کنم. همیشه صحبت ما، صحبت پول خرد است.

یزدانی خرم چقدر به این حرف‌ها گوش می‌کند؟

تا آنجایی که بتواند، توجه می‌کند. هر چه که در توانش باشد انجام می‌دهد و دریغ نمی‌کند.

بزرگ‌ترین نقطه ضعف تو چیست؟

نمی‌دانم اما خیلی نقطه ضعف دارم.

و نقطه قوت؟

نقطه قوتی ندارم.

با 120 کیلو وزن، روزی چقدر غذا می‌خوری؟

معمولا زیاد غذا نمی‌خورم. اما سالاد، میوه و آجیل زیاد می‌خورم. بیشتر هله هوله می‌خورم تا غذا.

حاصل زندگی مشترک فردین معصومی چیست؟

من 9 سال قبل ازدواج کردم و 2 تا بچه دارم. دخترم مرضیه کلاس دوم ابتدایی است و پسرم امیررضا هم امسال پیش‌دبستانی می‌رود.

راستش را بگو زن‌ذلیل هستی یا نه؟

اگر کسی را سراغ دارید که زن ذلیل نیست به من هم نشان بدهید!

اما کاپیتان تیم ملی آن هم تیم ملی کشتی که نباید زن‌ذلیل باشد.

پادشاه هم که باشی، باید توی خانه پا بچسبانی!

خیلی از چهره‌های هنری، ورزشی و سیاسی نمی‌گویند که پرسپولیسی هستند یا استقلالی، اما تو حتی در استادیوم حاضر می‌شوی و بازی پرسپولیس را می‌بینی، چرا؟

چون ساده‌ام و نمی‌خواهم بازی دربیاورم. چیزی که تو دلم است را می‌گویم البته من پرسپولیسی علی پروینی هستم چون از رفتار و دیسیپلین پروین خوشم می‌آید.

پرسپولیس امسال را چطور تیمی می‌بینی؟

پرسپولیس امسال خوب یارگیری نکرده اما روز به روز بهتر می‌شود. با آمدن کاشانی پرسپولیس بهتر خواهد شد.

هواداران استقلال برای تو که پرسپولیسی هستی، مشکلی ایجاد نکرده‌اند؟

لیگ حرفه‌ای شده و تماشاگران هم حرفه‌ای شده‌اند. من با بچه‌های استقلال هم رفیق هستم. با طالب‌لو دوست صمیمی هستیم.

یک خاطره جالب از بچگی‌ات تعریف کن.

کلاس اول بودم که یک روز معلم ما کت و شلوار خوشگلی پوشیده بود. من مبصر کلاس بودم و معلم تا خواست بنشیند، صندلی را کشیدم و او زمین خورد و بچه‌ها خندیدند. روی لباس معلم هم گچ ریخت. یک کشیده به من زد و مرا از کلاس بیرون کرد.

از بچگی شر بودی؟

بله، خیلی شیطان بودم و این کارها هم برایم دردسر ایجاد می‌کرد.

الان به جز کشتی کار اقتصادی می‌کنی و درآمد دیگری داری؟

فعلا نه، الان فقط کشتی می‌گیرم. شاید در‌ آینده چنین کاری کردم.

بعد از دوران قهرمانی دنبال مربیگری می‌روی؟

هنوز هیچ تصمیمی نگرفته‌ام. دوست دارم وارد سیاست شوم. امسال می‌خواهم در شورای شهر رشت این کار را شروع کنم. می‌خواهم کاندیدای شورای شهر رشت بشوم.

رای هم می‌آوری؟

100 درصد، چون مردم آنقدر دوستم دارند که مطمئن هستم رای می‌آورم.

فکر می‌کنی عالم سیاست جای ورزشی‌ها هست؟

باید باشد؛ کسی که می‌تواند قهرمان جهان بشود، آنجا هم می‌تواند موفق شود. برای قهرمانی فکر لازم است، در سیاست هم فکر به کار آدم می‌آید.

فکر می‌کنی در سیاست هم آدم موفقی بشوی؟

فکر کنم موفق می‌شوم چون روابط عمومی خوبی دارم.

قصد داری در سیاست تا کجا پیش بروی؟

تا جایی که خدا بخواهد، اما تا آخرش می‌روم، هر جایی که باشد.

ورزش جای آدم‌های سیاسی هست؟

فکر نمی‌کنم. ورزش جای کار سیاسی نیست. ورزش محیط آزادی است.

آیا سیاسیونی که به ورزش آمده‌اند، موفق بوده‌اند؟

فکر نمی‌کنم که موفق بوده باشند.

اگر ورزش جای سیاسیون نیست، پس چطور سیاست جای ورزشکاران هست؟

ورزشکار وابسته به جایی نیست و کارش هم خدمت کردن است. کار سیاسی در ورزش نمی‌تواند موفق شود، اما برادران خادم، هادی ساعی و علیرضا دبیر در سیاست ناکام نشدند.

حرف آخر؟

این چیزهایی که گفتم، شاید خیلی‌ها خوششان نیاید اما نظرات خودم است. تاجایی که بتوانم برای مردم کشورم، استان گیلان و شهرم زحمت می‌کشم و افتخار می‌آورم، چون مردم خیلی به من لطف دارند.

مهدی نوری

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها