jamejamonline
صفحه نخست عمومی کد خبر: ۲۸۶۷۱۸   ۱۹ مهر ۱۳۸۸  |  ۱۹:۰۰

نمایشگاه رسانه‌های دیجیتال به‌پایان رسید

برنامه‌ریزی بین دو نیمه، اجرا در دقیقه 90

سومین جشنواره و نمایشگاه رسانه‌های دیجیتال نیز به‌پایان رسید و حالا وقت بررسی و تحلیل آن به‌منظور بهسازی روند کار و اجرای نمایشگاه‌های سال آینده است. بی‌گمان این نمایشگاه بزرگ‌ترین رخداد کشور در حوزه فناوری اطلاعات در روزهای اخیر بوده و هست. ‌ ‌

برای کسانی که دوست دارند همیشه همه چیز در همه جا عالی برگزار شود، البته دیدن معایب نمایشگاهی با این وسعت کاری ساده است، اما از حق نگذریم، نکات مثبت بسیاری هم در این گردهمایی بزرگ وجود داشت که چشم‌پوشی از آنها منصفانه نیست. هرچند با توجه به این‌که تنها یکی دو روز از پایان نمایشگاه می‌گذرد، هنوز نمی‌توان جمع‌بندی درستی از آن داشت، مطالب تحلیلی اصلی را به هفته‌های آینده وامی‌گذاریم. اما برخی موارد را با نگاهی ساده هم می‌توان دریافت که در این یادداشت به ذکر کوتاه آنها می‌پردازیم:

نکات مثبت

بزرگ‌ترین نکته مثبت این نمایشگاه این بود که به‌هر حال بودنش بهتر از نبودنش است! کشوری با پتانسیل‌های جامعه ما تشنه برپایی و حضور در چنین جشنواره‌ها و نمایشگاه‌هایی است و در این اوضاع و احوال همین که عده‌ای به فکر برپایی آن بوده‌اند، جای تقدیر دارد!

زمان‌بندی نمایشگاه برخی را رنجانید؛ این‌که چرا نمایشگاه در 10 روز کاری آن هم از ساعت 9 صبح تا 9 شب برگزار شد؟ پاسخ ساده است: در غیر این صورت با ترافیک چه می‌کردید؟ برگزاری نمایشگاه در 120 ساعت کاری، تقریبا دو برابر متوسط نمایشگاه‌های مشابه در گذشته بوده است و همین موجب پخش شدن حضور بازدیدکنندگان در ساعات مختلف شد و البته گاه نمایشگاه را کم‌رونق نشان می‌داد. ‌ ‌

از نظر مکان نمایشگاه نیز انتقال از محل دائمی نمایشگاه‌های بین‌المللی تهران به مصلی، انتخابی اجتناب‌ناپذیر به‌نظر می‌رسید. وجود 2 ایستگاه مترو در کنار نمایشگاه، نزدیکی به 3 بزرگراه اصلی شهر و وجود فضای کافی برای پارک خودرو باعث شد که نمایشگاه بر ازدحام ترافیک شهری چندان نیفزاید و تقریبا هر وقت که به نمایشگاه وارد می‌شدید، جای پارک پیدا می‌شد.

تقسیم‌بندی نمایشگاه به بخش‌های گوناگون (بازی‌های رایانه‌ای، نرم‌افزارهای موبایل، چندرسانه‌ای و ...)، برپایی بخش‌های جنبی (تئاتر، عکس، کارتون، سمینارهای علمی، فیلم سینمایی و ...) نشان از جاه‌طلبی برنامه‌ریزان این نمایشگاه داشت و از حق نگذریم، چیدمان و گردآوری این مجموعه در کنار هم تدبیرشده به‌نظر می‌رسید.

ایجاد محدودیت در فروش محصولات که اغلب به‌صورت لوح فشرده هم عرضه می‌شوند، باعث شد که نمایشگاه به آن حالت دکان‌های بازار سبزی‌فروشان تبدیل نشود و فضای کار طبیعی باقی بماند.

نکات منفی

اول از همه بگوییم که نمایشگاه «بین‌المللی رسانه‌های دیجیتال» دائم با قطعی اینترنت همراه بود؟ و البته زمانی هم که وصل بود، بیشتر به «اینترنت ذغالی» شبیه بود، تا «بی‌سیم پرسرعت».

مکان نمایشگاه هم جدای از محسناتی که گفتیم، با فضای سبز و دلنشین نمایشگاه بین‌المللی تهران قابل مقایسه نیست. یک فضای تخت مسطح که طبعا برای برپایی نماز جماعت تدارک دیده شده و موجودیت ابزارهای دیجیتالی و تصاویر پست مدرن در آن به وصله‌ای نچسب می‌ماند.

چه بگوییم از اجرا در (یا بهتر بگوییم: پس از) دقیقه 90 که هر چه برنامه‌ریزان رشته بودند، پنبه کرد. غرفه‌هایی که در بهترین حالت دو روز مانده به آغاز نمایشگاه، به غرفه‌داران تحویل داده شد و در نتیجه نه‌تنها امکان ساخت و نصب سازه‌های مناسب را از ایشان گرفت، بلکه برخی تا چند روز پس از آغاز نمایشگاه هم در حال اساس‌کشی و نصب وسایل خود بودند. به‌هر حال به‌نظر می‌رسید که غیر از بخش بازی‌های رایانه‌ای که ایستگاه‌های پرشماری را برای بازی بازدیدکنندگان فراهم کرده بودند، کل نمایشگاه جذابیتی برای مخاطبان نداشت یا آن‌گونه که ایشان می‌پسندیدند، نیازهایشان را برآورده نمی‌کرد.

حضور اندک نمایندگان خارجی و وجود برخی غرفه‌های خالی نشان از انصراف برخی از شرکت‌کنندگان یا دست‌کم بی‌برنامگی مجریان کار داشت، اما خوشبختانه کم‌کم با تدابیری کم‌رنگ شد.

و در پایان هنوز نفهمیده‌ام که چرا در کنار نمایشگاه چند کافی‌شاپ و رستوران شیک و استاندارد (نه به‌صورت «حاجی قربونت، سه تا بستنی یخی هم به ما بده، 2 ساعته تو صفیم...») برپا نمی‌کنند؟!

امیرشهاب شاهمیری

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
یقینا «خیر» است

یقینا «خیر» است

نشست خبری آقای رئیسی به عنوان رئیس‌ جمهور منتخب در فاصله کوتاه بعد از پیروزی در رقابت‌ های انتخاباتی آن هم با حضور تعداد زیادی از خبرنگاران داخلی و خارجی که به طور معمول سوالات چالش‌ برانگیز در حوزه‌های بین‌المللی و موضوعات مرتبط با سیاست داخلی ایران را مطرح می‌کنند، در نوع خود حاکی از شجاعت بالای اوست.

همان امام رضایی که داشتم، دارم

همان امام رضایی که داشتم، دارم

بارها وقتی پسرم یا دخترم در حیاط و روی مرمرهای خنک و تمیز صحن‌تان بدو بدو می‌کردند، همان‌طور که یک چشمم به گنبد شما بود و یک چشمم به بچه‌ها که گم نشوند و سکندری نخورند و نیفتند، به این فکر می‌کردم یعنی همین‌ قدری که مشهد رفتن کودکی‌های ما کیف می‌داد، مشهد رفتن اینها هم کیف می‌دهد؟ همان‌قدر به ما که خوش می‌گذشت به اینها هم خوش می‌گذرد یا نه؟

توسعه تجارت از طریق دیپلماسی اقتصادی

توسعه تجارت از طریق دیپلماسی اقتصادی

دولت یازدهم و دوازدهم تمام تمرکز خود را روی حوزه خارجی، دیپلماسی سیاسی و پیش‌بردن قرارداد برجام گذاشت که این امر نیز صرفا وعده‌ای بیش نبود، به‌طوری‌که در هشت سال گذشته شاهد آن بودیم که در وضعیت اقتصادی کشور، وضعیت اشتغال و معیشت مردم گشایشی به‌وجود نیامد و حتی سفره مردم نیز کوچک‌تر شد و در کنار کاهش ارزش پول ملی اغلب خانوارها قدرت خرید خود را از دست دادند.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر
وضعیت قرمز گیشه

سینما سال جدید را هم با بحران شروع کرده و ظاهرا مردم هنوز رغبتی به فیلم دیدن ندارند

وضعیت قرمز گیشه

پیشخوان

بیشتر