در این جهان قدرتمندان تنها بر اساس این مقوله که حق با قدرت است عمل میکنند. به رغم این که مساله انسانیت در تحکیم روابط کشورها مقدم است و امید میرود این امر فضای بینالمللی را در جهت حفظ حقوق گروههای ضعیف سروسامان دهد، قدرتهای بزرگ مانع این امر هستند.
تجربه نشان داده قوانین بینالمللی در تحقق مساوات و برابری میان کشورهای جهان هیچ تاثیری ندارند. به ویژه این که سازمان ملل و شورای امنیت در عملکرد خود جانبدارانه عمل میکنند و بیشتر در جهت منافع دارندگان قدرت و سلاح عمل میکنند.
مساله فلسطین یکی از مسائلی است که امروز وجدان انسان را به درد میآورد، چون دو طرف معادله نامتوازن هستند. در مقابل فلسطینیها، نیروهای اشغالگری قرار دارند که از سوی قدرتهای بزرگ به ویژه آمریکا که بر تمام قوانین بینالمللی تسلط دارد، حمایت میشوند و اصل این که اشغالگری یک جنایت است را رد کردهاند.
به رغم صدور دهها قطعنامه از سوی شورای امنیت از همان ابتدای تقسیم فلسطین طرف غاصب به هیچ یک از این قطعنامهها ملزم نبود.
مسالهای که بسیار حایز اهمیت است این که قطعنامههای بینالمللی که از سوی شورای امنیت بعد از هر جنگ اعراب و اسرائیل صادر میشوند از اسرائیل میخواهد جنگ را متوقف کند و در این قطعنامهها اراضی اشغالی در جنگ 1967 از جمله بیتالمقدس تحت اشغال قلمداد شده که صهیونیستها باید از آن عقبنشینی کنند. اسرائیل نیز به هیچ یک از این قطعنامهها متعهد نبوده است.
جامعه جهانی نیز در اجرای این قطعنامه همواره غایب بوده و عدم توجه به بعد اخلاقی این تجاوزات در سه دوره اخیر ادامه داشته و دیگر قطعنامهای از سوی شورای امنیت در جهت محکومیت این سیاستها و مواضع اسرائیل صادر نشده است.
آمریکا از حق وتو برای عمل نکردن به هر گونه طرحی که صهیونیستها را محکوم میکند استفاده کرده است؛ حتی در خصوص قطعنامه که در خصوص محکومیت کشتار قانا علیه رژیم صهیونیستی صادر شد. از این رو اسرائیل هیچ باکی نداشت و حملاتش را ادامه داد و دست به کشتار دیگری در قانا در سال 2006 علیه لبنان زد.
تجربه در سالهای اخیر ثابت کرده اراده مردمی نقش بسیار فعالتر و تاثیرگذارتر بر واقعیتی که اشغالگران اسرائیل ایجاد کردهاند، دارد.
مقاومت شجاعانه حزبالله لبنان در جنگ سال 2006 اقدامی شجاعانه و اثربخش بود و در برابر اسرائیل به پیروزی رسید و نخستین شکست روانی نیروهای اسرائیل را به همراه داشت.
همچنین مقاومتی که دولت حماس در نوار غزه در ابتدای سال 2009 از خود نشان داد نیز نتیجهبخش بود. این دو گروه به دور از منطق رسمی عربی که هنوز نتوانسته به یک چارچوب توافقی و مناسب در ظاهر برای حل مساله فلسطین و در باطن برای تعیین مرزهای اسرائیل دست یابد، تلاش را آغاز کردند.
اگر کشورهای عرب در توقف شهرکسازی جدی باشند، باید گامهای بیشتر و واقعیتر را علیه اسرائیل بردارند و تنها به شعار دادن در این زمینه بدون اعمال فشار واقعی علیه اسرائیل اکتفا نکنند.
مساله فلسطین یک مشکل سیاسی یا اختلاف محدود درباره مسائل حاشیهای نیست بلکه به منزله رویارویی تمدنی است که به مرور زمان افزایش یافته است؛ چرا که اشغالگران تلاش میکنند تا قدرتهای بزرگ را بر آن متمرکز کنند و خارج از چارچوب بینالمللی و قوانین بینالمللی عمل کنند.
اینک مساله بیتالمقدس مطرح میشود که شهری مقدس نزد ادیان آسمانی است و ادامه اشغال آن چالشی برای طرفداران ادیان آسمانی از جمله یهودیان غیرصهیونیستی است.
در حالی که حفاریها در زیر مسجدالاقصی به بهانه وجود بقایای پیکر سلیمان ادامه دارد واکنشهای اعراب و مسلمانان به حملات علیه مسجدالاقصی بسیار محدود است.
در حالی که مستندات تاریخی بر این مساله تاکید دارد که سلیمان در فاصله 1000 متری مسجدالاقصی قرار دارد، در کنار این واقعیت نباید از طرد ساکنان فلسطینی بیتالمقدس از منازلشان یا با تهدید یا خرید زمینهایشان به راحتی گذشت.
سیاست یهودیسازی بیتالمقدس موجب نگرانی دایمی گروههای ویژه در بیتالمقدس به ویژه ساکنانش شده است. از زمان اعلام بیتالمقدس به عنوان پایتخت رژیم صهیونیستی از سوی کنست (پارلمان اسرائیل) در سال 1980 تلاشها برای قانع ساختن کشورهای دیگر جهت انتقال سفارتخانههایشان به بیتالمقدس آغاز شد و تاکنون آمریکا به این مساله پاسخ مثبت داده است.
به رغم این که قطعنامه 242 بیتالمقدس را تحت اشغال میداند و خواستار پایان اشغال این شهر شده است، نبود راهکارهای به جریان انداختن این قطعنامهها و تلاش قدرتهای بزرگ در تسلط بر اوضاع سیاسی جهان، بیتالمقدس هنوز تحت اشغال است. قدرتهای بزرگ نیز تنها تظاهر به احترام به این قوانین میکنند؛ اما در اقع در راستای تضعیف آن و عدم اجرای این قطعنامهها عمل میکنند.
هیچ کس نمیتواند میزان رنج هر روزه ملت فلسطین را در بیتالمقدس و شهروندان کرانه باختری به ویژه در زمان برگزاری نماز در مسجدالاقصی را تصور کند.
تصورش آسان نیست که هر روز در مقابل درهای مسجدالاقصی شاهد برخورد بد سربازان اسرائیلی با ساکنان بیتالمقدس و بقیه شهرهای فلسطینی باشیم. سربازانی که تنها به بهانههای واهی مانع ورود نمازگزاران به مسجدالاقصی میشوند.
در مسیر مسجدالاقصی دهها ایست بازرسی ایجاد شده و فلسطینیها برای ورود به مسجدالاقصی باید از آنها بگذرند. در کنار این مساله باید به حمله شهرک نشینان تندرو به مسجدالاقصی نیز اشاره کرد که هر لحظه ممکن است به داخل مسجدالاقصی حمله کنند.
روز جهانی قدس مناسبتی است برای جمع کردن تمام توان فکری مردم جهان اسلام جهت نجات بیتالمقدس از چنگال اشغالگران و جلب کردن توجه مسلمانان و آزادگان به مساله فلسطین که در حال نابودی است.
ملتها تنها با اراده خود میتوانند به رویارویی با اشغالگران بپردازند و سرزمین فلسطین تحت اشغال و در راس آن بیتالمقدس را به هر قیمتی آزاد کنند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم