بزرگنمایی در آمار لغو مجوز کتاب‌های چاپ مجدد

به هر حال کسانی که کار تالیفی و ترجمه‌ای و انتشاراتی انجام می‌دهند توقعشان این است که کارشان در کمترین زمان و با کمترین مشکل مجوز دریافت کند و چاپ شودو سعی در این بود که این فرآیند هم اصلاح شود و تا حدودی هم این‌گونه شد.

وی با تاکید بر افزایش سطح کارشناسی بررسی کتاب در باره انتقادات نسبت به کند بودن روند صدور مجوز کتاب گفت: با سیستمی هم که در اداره به لحاظ سخت‌افزاری و نرم‌افزاری ایجاد شده می‌توان به آن اتکا کرد. 50 درصد و شاید حتی بیشتر از این رقم و حدود 60 تا 70 درصد کتاب‌هایی که وارد اداره می‌شد سعی می‌شد 24 ساعته مجوز بگیرند. ما سعی می‌کردیم آن 50 درصد بقیه‌ را هم که مورد ممیزی قرار می‌گرفتند سریع بررسی کنیم.

رمضانی‌فرانی در ادامه با اشاره به این‌که گاهی کتاب‌ها عودت داده می‌شد تا مولف برود با استادان آن حوزه مشورت بکند، گفت: بعضی‌ها از این تعامل خوشحال می‌شدند و تشکر می‌کردند و بعضی هم گلایه می‌کردند و قبول نمی‌کردند و می‌گفتند ما زیر بار نمی‌رویم و یا می‌گفتند ما کسانی را نداریم که برویم با آنها مشورت کنیم و اصرار می‌کردند که کتابشان به همین شکل چاپ شود. اینها از مواردی است که گرچه به لحاظ کمی زیاد نیستند می‌مانند و محل نزاع می‌شوند و اگر آن افراد هم دست به رسانه‌ای داشته باشند اعتراضشان را مطرح می‌کنند. در هر حال نماد بیرونی‌اش این می‌شود که گیر اداره کتاب خیلی زیاد است.

رمضانی‌فرانی، درباره موضوع چالش‌برانگیز مجوز تجدید چاپ تاکید کرد: اینطور نبود که تعداد زیادی کتاب یا به قولی همه کتاب‌ها بررسی مجدد شده باشد. البته آنگونه که در قانون دیده شده، هم صدور مجوز اولیه در اختیار اداره کتاب است و هم مجوز اعلام وصول که البته ناشران گاهی آن را کاری صوری می‌بینند.

وی درباره اعلام وصول و تشبیه آن به دریافت پایان کار در ساختمان‌سازی گفت: قانونگذار احتیاطی را در نظر گرفته است به این تعبیر که ممکن است تعدادی ولو کم هم باشند بعد از این‌که مجوز را دریافت کردند در محتوای کتاب دستکاری کنند و بخشی از آن را تغییر بدهند و چاپ و منتشر کنند.

در برخی دوره‌ها بعضی مسوولان بوده‌اند که اعتقادی به ممیزی کتاب نداشتند و این را هماعلام می‌کردند و چیز پنهانی هم نیست که بگوییم دولت نهم آن را کشف کرده است.