معیار جنسیت یا تخصص و کارآمدی؟

حکایت انتخاب وزیر آموزش و پرورش، این روزها به دور باطلی شبیه است که مجلسی‌ها را با دوراهی تردید روبه‌رو کرده؛ سناریوی رد مکرر گزینه‌های وزارت از یک طرف یا رودربایستی با رئیس‌جمهور و اعطای رای اعتماد ناخواسته به گزینه‌ای که تنها هدفش خروج آموزش و پرورش از بلاتکلیفی و بی‌وزیری است.

خبر انتخاب فاطمه آلیای 53 ساله به عنوان وزیر پیشنهادی در حالی مطرح می‌شود که وی مدعی خدمت چندساله در آموزش و پرورش است؛ در حالی که تحصیلات دانشگاهی او در رشته‌های مترجمی و علوم سیاسی و مامور خدمت شدن وی از آموزش و پرورش به صداوسیما نشان می‌دهد که او بیش از آن که سابقه خدمت در این وزارتخانه را داشته باشد، به صداوسیما نزدیک‌تر است؛ چراکه بالاترین عنوان شغلی او در آموزش وپرورش، کارشناس رسیدگی به شکایت‌های مردمی این وزارتخانه بوده و حتی در کسوت نمایندگی مردم تهران در مجلس نیز علاقه‌ای به حوزه آموزش نداشته و کمیسیون سیاست خارجی و فرهنگی را بر آموزش و تحقیقات ترجیح داده است.

فاطمه آلیا در حالی از سوی محمود احمدی‌نژاد به عنوان وزیر معرفی شده که گفته می‌شود تنها بهانه آن اصرار و ابرام رئیس‌جمهوری بر گزینش وزیر زن است، به همین دلیل جمعی از نمایندگان مجلس بر او خرده گرفته‌اند که نگاه جنسیتی، آفت گزینش وزراست.

آلیا در حالی از سوی رئیس‌جمهور بر این سمت مصر است که پیش از این یا مدیریت زنان در امور کلان نادیده گرفته می‌شد یا بنابر شایسته‌سالاری و تجربه به حذف زنان منجر می‌شد و اکنون گویا در حال سقوط از سوی دیگر بام هستیم که به هر قیمتی بر جنسیت (زن بودن)‌ وزیر اصرار داریم؛ در حالی که تمام ظرفیت جامعه زنان مدیر و متخصص در همین چند گزینه پیشنهادی برای وزارت خلاصه نمی‌شود.

وزارت آموزش و پرورش بودجه‌خورترین دستگاه دولتی است که حدود یک‌سوم بودجه دولتی را می‌بلعد؛ اما نگاهی به وزرای سال‌های پیش نشان می‌دهد که این وزارتخانه علاوه بر کسری شدید بودجه از ضعف مدیریتی هم رنج می‌برد؛ به گونه‌ای که اداره آن علاوه بر تخصیص اعتبارات، به طرح‌ها و شیوه‌های نو و تجربه مدیریتی نیازمند است.

متاسفانه نگاهی به اولویت‌های وزرای معرفی شده نشان می‌دهد که باز بر محورهایی تاکید شده که سال‌های برون‌رفت از آن به آرزوی وزارت آموزش و پرورش تبدیل شده است. برنامه‌هایی چون تدوین همگرایی بدنه وزارتخانه، تکریم معلمان، رفع مشکلات معیشتی و... که به شعار بیشتر شبیه است و نشان از ادامه چرخه سوءمدیریت دارد.

به هر حال تا 24 شهریور زمان باقی است تا مجلس برنامه‌های آلیا را محک زده و تصمیم بگیرد که آیا این گزینه را نیز جواب کند یا به او اعتماد کند.

کتایون مصری