قحطی رئیس برای وزنه‌برداری

در چنین اوضاعی بهرام افشارزاده هم برنامه‌های درازمدت و قاطعانه‌ای را به اجرا نمی‌گذارد و بارها اعلام کرده است با انتخاب یک جانشین شایسته از این فدراسیون خواهد رفت. این جریانات درحالی بر فدراسیون وزنه‌برداری حاکم است که تیم ملی اواسط پاییز آینده رقابت‌های جهانی کره‌جنوبی را پیش‌روی دارد و مهم‌تر این که سال آینده باید در بازی‌های آسیایی گوانگ‌ژو چین انتظارات جامعه ورزش را برآورده سازد. البته نیک‌بین، نایب‌رئیس فدراسیون وزنه‌برداری از موضعیت موجود دفاع می‌کند و معتقد است جایی برای نگرانی وجود ندارد. وی در این باره به جام‌جم می‌گوید: «افشارزاده پرانرژی است و به اندازه کافی برای فدراسیون وقت می‌گذارد. ضمن این‌که تیم ملی اردوهای خود را در اردبیل و چابکسر پی می‌گیرد.» وی که خود را مامور سازمان تربیت بدنی در فدراسیون وزنه‌برداری معرفی می‌کند حاضر نیست درخصوص تاخیر طولانی در انتخاب یک گزینه مناسب برای ریاست این فدراسیون صحبت کند.

نگرانی‌ها

در شرایطی که نایب‌رئیس فدراسیون وزنه‌برداری از شرایط جاری ابراز رضایت می‌کند کارشناسان این رشته کاملا نگران اوضاع هستند. سعید آذری، مدیرعامل پیشین باشگاه ذوب‌آهن و قهرمان سابق آسیا تاکید می‌کند بلاتکلیفی کنونی هم در کوتاه‌مدت و هم در بلندمدت به وزنه‌برداری ایران ضربه وارد می‌کند. وی در گفتگو با جام‌جم به تجربه تلخ فوتبال در زمان تعلیق اشاره می‌کند و می‌افزاید: «در دوره‌ای که فدراسیون فوتبال تعلیق شد و بلاتکلیفی وجود داشت زمان زیادی را از دست دادیم که در نهایت به جام‌جهانی نرفتیم و در جام باشگاه‌ها هم نتایج ضعیفی کسب کردیم. ما در وزنه‌برداری چند تا استعداد خوب داریم ولی اگر این وضعیت ادامه پیدا کند به مشکل برمی‌خوریم. همین حالا هم من خبرهای خوبی از اردوها نمی‌شنوم. چند تا از ملی‌پوشان در نوجوانی شاگرد خودم بودند. وقتی با آنها صحبت می‌کنم اوضاع را نگران‌کننده می‌بینم.»

آذری در پاسخ به این پرسش که آیا بهتر است مدیری از جنس وزنه‌برداری ریاست این فدراسیون را به عهده بگیرید، توضیح می‌دهد: «باید یک مدیر قوی بیاورند و چه بهتر که ازجنس وزنه‌برداری باشد. از قدیم گفته‌اند قدر زر را زرگر می‌داند. ما نمی‌توانیم فردی را که حتی در عمرش 5 کیلو دو ضرب نزده است را به عنوان رئیس فدراسیون برگزینیم. همیشه این سوال برای من وجود داشته که آیا می‌توانیم فردی با دکتری تربیت بدنی را برای وزارت نفت انتخاب کنیم، ولی عکس آن در ورزش اتفاق افتاده است. متاسفانه دیدگاهمان به ورزش دسته دومی است. ما در خود جامعه وزنه‌برداری بچه‌های توانمندی داریم که تحصیلکرده هم هستند. فکر می‌کنم وزنه‌برداری ما هنوز آنقدر پتانسیل دارد که افتخارات گذشته را تکرار کند.» وی که یکی از کاندیداهای تصاحب پست ریاست فدراسیون وزنه‌برداری بوده است ضمن تایید این مطلب توضیح می‌دهد: «3 ماه پیش جلسه‌ای بین من، افشارزاده و علی‌آبادی برگزار شد. همان موقع افشارزاده نامه‌ای به کارخانه ذوب آهن ارسال کرد که مرا برای سرپرستی فدراسیون انتخاب کند ولی بابایی با این موضوع مخالفت کرد و این فرصت را از من گرفت. نامه افشارزاده الان موجود است. بعدا هم که آن ماجرا پیش آمد و از مدیریت ذوب آهن استعفا دادم.»

دغدغه‌ها

کوروش باقری قهرمان سابق جهان البته معتقد است افشارزاده با وجود دو شغله بودن می‌تواند فردی تاثیرگذار در راس فدراسیون وزنه‌برداری باشد. وی درعین حال خاطر نشان می‌کند: «این را هم نمی‌توانیم نادیده بگیریم که دغدغه‌های کمیته ملی المپیک خیلی زیاد است و اگر خود افشارزاده می‌خواهد کنار برود بهتر است هر چه زودتر برود تا تکلیف این فدراسیون مشخص شود. من فکر می‌کنم چون افشارزاده مدت‌هاست خود را در آستانه رفتن می‌بیند به برنامه‌هایش خیلی تاکید ندارد. به هر حال من فکر می‌کنم خیلی از مسائل به خودش بستگی دارد. هر چند بسیاری از سیاست‌ها به کمیته المپیک گره‌خورده است ولی باید به این بلاتکلیفی پایان داد.»

باقری در بخش دیگری از صحبت‌هایش با جام‌جم تصریح می‌کند که سازمان تربیت بدنی باید فردی از میان وزنه‌برداران را برگزیند، در غیر این صورت ماندن افشارزاده بهتر است.

محمدعلی فلاحتی‌نژاد، دیگر قهرمان سابق جهان نیز از شرایط کنونی حاکم بر فدراسیون وزنه‌برداری انتقاد می‌کند و نسبت به این موضوع که پس از گذشت ماه‌ها هیچ اقدامی برای گزینش رئیس جدید آن صورت نگرفته، ابراز نگرانی کرده است. این کارشناس معتقد است افشارزاده قلبا تمایلی به از دست دادن ریاست فدراسیون وزنه‌برداری ندارد چرا که با وجود ادعاهای زیادی که نسبت به جدایی از این پست داشته هیچ اقدام عملی در این خصوص انجام نداده است. فلاحتی‌نژاد می‌گوید: «اگر می‌خواستند تغییراتی انجام بدهند، چرا این کار را نکردند؟ بهتر است الان هم زودتر تصمیم خود را بگیرند. ما در جمع وزنه‌برداران گزینه‌های خیلی خوبی داریم. افرادی که هم تحصیلکرده هستند و هم توان اداره فدراسیون را دارند.» وی در عین حال وزنه‌برداری را با کشتی مقایسه می‌کند و می‌گوید که باید رئیس این فدراسیون از جنس همین رشته باشد و خاک آن را خورده باشد. فلاحتی‌نژاد همچنین در خصوص مشکلات وزنه‌برداری توضیح می‌دهد: «افشارزاده سال‌های طولانی است که در ورزش حضور دارد و از تجربیات فراوانی برخوردار است، اما وقتی به وزنه‌برداری آمد خودش هم فکر نمی‌کرد کار این طور سخت باشد. مساله دوپینگ 9 وزنه‌بردار، ضعف کاری و نبود برنامه‌های خوب و بلندمدت بخشی از این مشکلات بود. وزنه‌برداری رشته‌ای است که خوب تبلیغ نمی‌شود. در نظر بگیرید ما در المپیک فقط از 3 رشته انتظار مدال داریم که وزنه‌برداری یکی از آنهاست، اما متاسفانه یک فوتبالیست که هیچ افتخاری نمی‌تواند کسب کند و نتایج فوتبال هم کاملا مشخص است 70 برابر وزنه‌برداری دستمزد می‌گیرد که پرچم ایران را حتی در المپیک به اهتزاز درمی‌آورد. واقعا چرا باید یک قهرمان المپیک 10 تا 15 میلیون تومان بگیرد، ولی فوتبالیست معمولی باشگاه‌های ما 400 تا 500 میلیون درآمد داشته باشد؟ اینها مشکلات بزرگ وزنه‌برداری است. ضمن این که رسانه‌ها از وزنه‌برداری حمایت نمی‌کنند. با وجود این حجم از مشکلات من معتقدم کسانی را در بدنه وزنه‌برداری داریم که توان اداره خوب این فدراسیون را دارند.»

بدون پاسخ

پروژه‌ انتخاب یک رئیس جدید برای وزنه‌برداری کشور با رفتن علی‌آبادی از سازمان تربیت بدنی، با وجود انتقادهای صورت گرفته همچنان زمانبر خواهد بود. افشارزاده می‌گوید: «بارها گفته‌ام یک نفر را انتخاب کنند تا من از این فدراسیون بروم. نمی‌دانم چرا کسی را برای سرپرستی این فدراسیون انتخاب نکرده‌اند. من البته همه تلاشم را برای موفقیت وزنه‌برداری به کار می‌گیرم، اما منتظر تصمیم سازمان تربیت بدنی هستم.» چندی پیش نیز کیومرث هاشمی، رئیس مرکز توسعه ورزش قهرمانی با تاکید بر این نکته که وزنه‌برداری ازجمله رشته‌های مدال‌آور و افتخارآفرین در ورزش ایران است، گفته بود: «چگونگی مدیریت این فدراسیون اهمیت زیادی دارد و به همان نسبت ویژگی‌های فردی که قرار است این مسوولیت را به عهده بگیرد هم مهم است. مجمع انتخابات بهترین شیوه برای معرفی رئیس آینده این فدراسیون است تا زمانی که تاریخ دقیق این مجمع و افراد کاندیدا برای ریاست مشخص نشده‌اند یک سرپرست، امور فدراسیون وزنه‌برداری را اداره خواهد کرد.» نکته جالب این که هیچ فردی به عنوان سرپرست برای فدراسیون وزنه‌برداری معرفی نمی‌شود و کسی درباره علت واقعی این تعلل پاسخی نمی‌دهد. در ماه‌های گذشته افراد زیادی نام خود را به عنوان گزینه‌های سرپرستی فدراسیون مطرح کردند. از حسین رضازاده که گفته است چه کسی بهتر از من می‌تواند فدراسیون را اداره کند تا جلیل امیری سرپرست سابق تیم وزنه‌برداری سایپا و داراب ریاحی که این یکی 13 سال تمام دبیر و نایب‌رئیس فدراسیون وزنه‌برداری بوده است جملگی در کنار سعید آذری جزو نامزدهای ریاست فدراسیون وزنه‌برداری بوده‌اند ولی در عمل هیچ یک از آنها نتوانسته‌اند روی کرسی ریاست این فدراسیون بنشینند. با آغاز به کار دولت دهم و ریاست جدید سازمان ورزش کشور، احتمال تغییرات در بخش‌های مختلف مدیریت این سازمان وجود دارد. در این صورت آیا باز هم باید منتظر سپری شدن زمان و بلاتکلیفی در راس فدراسیون وزنه‌برداری باشیم؟

علی رضایی