6 سال دیگر از گلف توقع مدال داشته باشید

در این مدتی که ریاست فدراسیون گلف با شما بود، آیا به بحث قهرمانی هم توجه شد یا نگاه صرف فدراسیون به همگانی کردن گلف بود؟

ما برنامه 4 ساله دوم را که برای سال‌های 88 تا 91 در نظر گرفته شده با رویکرد قهرمانی تدوین کردیم؛ البته مقدمات چنین برنامه‌ای را از اواخر برنامه 4 ساله اول فراهم کردیم، به طوری که در سال 87 برای اولین بار لیگ گلف را در 2 گروه و با شرکت 10 تیم برگزار کردیم و لیگ‌های استانی را در تهران، لرستان و گلستان در هر 2 بخش آقایان و بانوان فعال کردیم. در عین حال ما سال گذشته 6 جام گلف برگزار کردیم که در این میان جام مرحوم حسین‌پور در مسجد سلیمان رکورد حضور بیشترین تیم‌های گلف از استان‌ها را شکست و 23 تیم در آن به رقابت پرداخت. در مجموع اگر بخواهم یک جمعبندی کلی داشته باشم‌ در 4 سال گذشته جهش چشمگیری در بحث همگانی کردن گلف داشتیم و از امسال هم تمام تمرکزمان روی بحث قهرمانی است؛ البته تیم‌های زیر 23 ساله‌‌مان را در هر2 رده آقایان و بانوان، از سال گذشته و در جریان المپیاد ایرانیان زیر نظر داشتیم و از همان زمان برای این 2 تیم اردو‌های متعدد داخلی و خارجی گذاشتیم تا به امید خدا در بازی‌های آسیایی گوانگجو چین بتوانیم حضور خوبی در عرصه بین‌المللی داشته باشیم.

تا آغاز بازی‌های آسیایی گوانگجو چه برنامه‌هایی برای آماده‌سازی تیم‌های آقایان و بانوان گلف در نظر دارید؟

‌تیم گلف آقایان در مهر ماه بازی‌های آسیا اقیانوسیه را پیش رو دارد. این تیم هم‌اکنون همراه با تیم بانوان در اردوی ترکیه به سر می‌برد تا علاوه بر انجام یک بازی تدارکاتی با ترک‌ها زیر نظر مربی مجرب این کشور، تمرین‌های خوبی را انجام دهند.

اگر اشتباه نکرده باشم، تیم ملی گلف ما یک بار دیگر هم در بازی‌هایی آسیا اقیانوسیه شرکت کرده بود؟

بله. ما 2 سال پیش هم در این بازی‌ها شرکت کردیم و البته در میان 29 تیم، عنوان هفدهم را به دست آوردیم. حالا این تیم جوان‌تر شده است و ما امیدواریم این بار بتوانیم رنکینگ‌مان را در این رقابت‌ها کاهش دهیم.

تیم ملی گلف بانوان هم در عرصه بین‌المللی محک خواهد خورد؟

متاسفانه برای بانوان مسابقه‌های آسیایی برگزار نمی‌شود که البته ما در اجلاس قبلی پیشنهاد برگزاری آن را مطرح کردیم. با این حال قصد داریم تیم ملی بانوان را مهرماه برای مسابقه‌های بین‌دانشگاهی جهان به میلان ایتالیا ا‌عزام کنیم.

مردم از رشته‌های ورزشی توقع مدال‌آوری دارند و شاید موفقیت در بحث همگانی کردن یک رشته، برایشان زیاد مهم جلوه نکند. شما چه اهدافی را برای خودتان در پایان برنامه4 ساله دوم یا همان برنامه قهرمانی در نظر گرفته‌اید؟

ما در این برنامه اهداف کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت را در نظر گرفته‌ایم؛ مثلا امسال که اولین سال اجرای این برنامه است، پیش‌بینی کرده‌ایم تیممان باید در مسابقه‌های مهر ماه آسیا اقیانوسیه در کره جنوبی یکی از رده‌های 14 یا 15 را به خود اختصاص دهد. یعنی 2 یا 3 پله صعود نسبت به 2 سال پیش. ‌با این تفاوت که تیم ملی جوان است و همه نفرات آن زیر 23 سال دارند. در اهداف بلندمان هم این پیش‌بینی را داریم که پس از سال 91 یکی از تیم‌های مطرح آسیا در گلف باشیم. در این برنامه‌ریزی، بازی‌های آسیایی گوانگجو هم گنجانده شده است.

به نظر می‌رسد برآورد صعود ‌‌2 پله‌ای گلف در مسابقه‌های آسیا اقیانوسیه آن هم پس از 2 سال، برای پابین نگه داشتن سطح توقعات باشد. آیا واقعا سطح رقابت‌ها در این رشته و در میان کشورهای متوسط آسیایی تا این حد بالاست؟!

برای این که متوجه بشوید در این مدت چقدر در گلف کار انجام شده باید بگویم یک سال پیش از این که بنده به فدراسیون بیایم، در سال 82 تیم ملی کشورمان در مسابقه‌های جهانی در بین 62 کشور آخر شد، آن هم با فاصله 100 امتیازی نسبت به تیم شصت و یکم. حال ما می‌آییم و در مسابقه‌های آسیا اقیانوسیه هفدهم می‌شویم و در چنین شرایطی باید بپذیریم با نزدیک شدن به رده‌های بالای رنکینگ، کار هم به صورت تصاعدی دشوارتر خواهد شد. حضور در میان کشورهای مدعی گلف، در عمل کار بسیار دشواری است. مثلا ما نمی‌توانیم خودمان را با کشوری چون استرالیا که به تنهایی 1500 زمین استاندارد گلف دارد، یا تایوان که 400 زمین گلف دارد، مقایسه کنیم. در ضمن در کشورهای صاحب سبک در گلف این طور نیست که فدراسیون گلف ملی‌پوش تربیت کند. آنجا همه چیز به عهده باشگاه‌هاست و هر باشگاه‌ با 3 یا 4 هزار گلف‌باز فعالیت می‌کند. کار در چنین شرایطی بسیار آسان‌تر از آنی است که فدراسیون خودش آموزش دهد، کشف استعداد کند، زمین تهیه کند و تجهیزات در اختیار گلف‌بازان بگذارد. در این میان نباید فراموش کرد که سطح گلف آسیا، سطح بسیار بالایی است. با وجود این ما به گونه‌ای برنامه‌ریزی کرده‌ایم که در پایان برنامه 4 ساله دوم، یکی از 5 قدرت برتر قاره باشیم.

در حال حاضر چقدر با سطح اول گلف آسیا فاصله داریم؟

اختلاف گلف ایران با سطح اول آسیا را باید در نقاط ضعف‌مان جستجو کنیم. عمده ضعف‌های ما در بخش امکانات است . ما ‌با کمبود زمین استاندارد در کشور روبه‌رو هستیم. از طرفی یکی از اساسی‌ترین خلا‡های ما در بحث نبود باشگا‌ه‌های مستقل و فعال است، ضمن این که مربیان خوبی هم در اختیار نداریم و اینها همگی در پیشرفت گلف در کشور تاثیرگذار است.

در این میان فکر می‌کنم فدراسیون گلف باید درباره علت نداشتن مربیان کارآمد پاسخگو باشد.

خب برنامه‌ریزی ما در تربیت مربیان گلف به گونه‌ای است که آموزش مربیان درجه 3 را به هیات‌های گلف واگذار کرده‌ایم؛ اما کارهای مربوط به آموزش مربیان درجه 2، یک و ملی به فدراسیون گلف مربوط می‌شود و مربیان بین‌المللی هم توسط فدراسیون جهانی آموزش می‌بینند. سال گذشته یک دوره کلاس مربیگری درجه 2 برای 15 مربی برگزار شد که 7 نفر موفق شدند این دوره را با دریافت کارت بگذرانند. امسال هم قصد داریم کلاس‌های درجه 2 و یک را برگزار کنیم. 2 مربی ما هم درجه ملی دارند که برای بین‌المللی شدن نیاز به گذراندن مراحل خاصی طی 2 یا 3 سال هستند.

آیا برنامه 4 ساله اول برای توسعه گلف کافی بود؛ یعنی دیگر نیازی به توسعه همگانی کردن این رشته در ایران نیست؟!

مسلما اگر ما به بحث همگانی کردن گلف توجه نکنیم نمی‌توانیم در بحث قهرمانی موفق باشیم. یعنی این‌طور نیست که ما در تدوین برنامه 4 ساله دوم که قهرمانی است به بحث همگانی توجه نداشته باشیم. در برنامه 4 ساله اول هم با وجود توجه به توسعه گلف، از بحث قهرمانی غافل نبودیم.

این را به این دلیل پرسیدم که الان یک سال است طرح آموزش رایگان گلف در تهران متوقف شده است، طرحی که نقش بسزایی در معرفی ایران به عنوان یکی از کشورهای پیشرو در توسعه گلف داشت. چرا نباید از سوی فدراسیون پیگیری شود؟

در این زمینه باید بگویم فدراسیون گلف سیاستش را تغییر داده است. ما زمانی می‌خواستیم در عمل بگوییم که گلف ورزش پولدارها نیست. از این‌رو مبتکر آموزش رایگان گلف بودیم و همچنان نیز آن را در شهرستا‌ن‌ها پیگیری می‌کنیم؛ اما در تهران کار دیگری کردیم که آن هم ارزشمند بود. ما در سال 86 آمدیم و به 80 مربی ورزش استان تهران آموزش مربیگری دادیم. بعد از آنها خواستیم در سطح مدارس‌ و منطقه‌شان کسانی را که مستعد این رشته هستند و انگیزه دارند، به فدراسیون معرفی کنند. این کار صورت گرفت و حدود 700 دانش‌آموز به ما معرفی شد و ما از میان آنها نزدیک به 70 نفر را استعدادیابی کردیم و به طور کامل تحت پوشش قرار دادیم. خب، بازدهی این طرح برای فدراسیون از طرح آموزش رایگان بیشتر بود، چرا که ما در طرح آموزش رایگان نزدیک‌ به 3 هزار نفر را تحت تعلیم قرار می‌دادیم تا در نهایت به 300 نفر گلف‌باز برسیم. با این شرایط شاید ظرف 2 سال آینده در شهرستا‌ن‌ها هم آموزش رایگان گلف نداشته باشیم.

شاید توجیه شما منطقی باشد، اما برای من این پرسش پیش می‌آید که مربیان شما چطور چهره‌های مستعد گلف را در مدارس شناسایی کردند؟! مدارسی که هیچ امکاناتی برای ورزش گلف ندارند.

ما از معلمان ورزش خواستیم گلف را برای شاگردان خود توضیح دهند و بعد، آن عده‌ای را که نسبت به این رشته ابراز علاقه کرده و از استیل بدنی خوبی هم برخوردار بودند، به فدراسیون معرفی کنند.

همان‌طور که اشاره کردید سال گذشته اولین دوره لیگ گلف برگزار شد. اما امسال و تا الان که 5 ماه از سال را سپری کرده‌ایم خبری از دور دوم آن نیست.

ما سال گذشته نیز در نیمه دوم سال و در آذرماه شاهد آغاز لیگ گلف بودیم و امسال قصد داریم در مهر ماه لیگ را شروع کنیم؛ البته برای این‌که بتوانیم لیگ گلف را ابتدای سال برگزار کنیم نیاز به یک برنامه‌ریزی دقیق است و در تلاشیم که از سال 89 یا 90 لیگ‌مان را از ابتدای سال کلید بزنیم.

به نظر می‌رسد این همان زمان ایده‌ال شروع لیگ در گلف باشد.

حق با شماست، چرا که در بهار و تابستان شرایط آب و هوایی و همین طور زمین‌ مسابقه برای انجام گلف در بهترین فرم است و دیگر مجبور نمی‌شویم به دلیل بارش برف و باران تصمیم به لغو مسابقه‌ها بگیریم.

آیا در بحث درآمدزایی هم کارهایی در فدراسیون صورت گرفته است؟

بودجه اختصاصی فدراسیون گلف در سال جاری 150 میلیون تومان است که این رقم در سال 87، 105 میلیون تومان بود. با این حال گردش مالی ما در سال گذشته نزدیک به 450 میلیون بود که این خود نشان‌دهنده تلاش‌های فدراسیون در بحث درآمدزایی است. با وجود این مشکل اصلی ما نوپا بودن گلف در ایران و به تبع آن، عدم پخش مستقیم بازی‌هاست.

در این میان نامه‌نگاری‌هایی با مدیریت شبکه 3 انجام دادیم و دوستان وعده دادند از این پس دقایقی از مسابقه‌های گلف روی آنتن برود. به هر حال توقع ما هم در همین حد است و انتظار نداریم یک مسابقه گلف که زمان طولانی را به خود اختصاص می‌دهد، به طور کامل پخش شود.

بودجه فدراسیون گلف در این 4 سال چقدر بود؟

رقمی حدود 300 میلیون تومان، البته جالب است بدانید بودجه فدراسیون گلف در هر یک از این 4 سالی که من رئیس آن بودم از سال قبل از آن که بنده نیامده بودم بیشتر نبود! گلف در سال 82، 180 میلیون بودجه داشت در حالی که بنده در سال 83 با بودجه 50 میلیون تومانی کارم را شروع کردم و الان با کلی افزایش بودجه، این رقم در سال 88 به 150 میلیون تومان رسیده است.

برای پر کردن خلا عدم فعالیت پر رنگ باشگاه‌ها‌ چه باید کرد؟

ببینید ایده‌ال فدراسیون این است که باشگاه‌ها خودشان زمین داشته باشند و عضو فعال بپذیرند. وگرنه ما الان بیش از 10 باشگاه‌ در تهران داریم که در لیگ هم فعال هستند، اما اینها اکثرا تیم هستند و برای تبدیل شدن به یک باشگاه مستلزم 5 یا 10 سال زمان است. الان تعداد تیم‌هایی که خودشان زمین دارند در ایران به 10 تا هم نمی‌رسد.

فدراسیون گلف، جزو آن دسته از ‌فدراسیون‌هاست که مجمع آن برگزار نشده است. برای برگزاری مجمع جدید چه تاریخی مشخص شده است؟

راستش هنوز نمی‌دانیم!

به نظر می‌رسد این تاخیر پیش آمده در برگزاری مجامع فدراسیون‌ها، انگیزه‌ را بین روسای فدراسیون‌ها کاهش داده باشد. در این باره چه نظری دارید؟

صددرصد همین‌طور است. وقتی هنوز مشخص نیست که من برای 4 سال آتی رئیس فدراسیون هستم یا نه، خب این خیلی روی انگیزه‌های من و مجموعه تحت امرم تاثیر می‌گذارد. شما وقتی سرپرست یک فدراسیون هستید برنامه‌هایتان 6 ماهه خواهد بود، اما وقتی رئیس باشید، برنامه بلندمدت تدوین می‌کنید. خود ما در این مدت بارها به دنبال برگزاری مجمع بودیم که هر بار به تعویق افتاد.

البته ظاهرا فدراسیون شما با برگزاری ثبت نام نامزدهای ریاست،‌ یک پله از فدراسیون‌های دیگر جلو‌تر است.

بله و جالب است بدانید من تنها نامزد ریاست در فدراسیون گلف هستم.

با وجود تمام کارهای انجام شده در گلف، خیلی‌ها منتظرند تا خبر مدال‌آوری ملی‌پوشان را در عرصه‌های بین‌المللی بشنوند. این آرزو چه زمان تحقق می‌یابد؟

برای این‌که بتوانیم با کشورهای دیگر در بحث مدال‌آوری رقابت کنیم حداقل به 10 زمین استاندارد گلف نیاز داریم. با وجود این خود من به شخصه نسبت به پدیده‌هایی که داریم ناامید نیستم و ممکن است در یکی از همین مسابقه‌های بین‌المللی شاهد درخشش تک ستاره‌هایمان باشیم.

برای بازی‌های آسیایی گوانگجو چه اهدافی را دنبال می‌کنید؟

هدف، حضور پررنگ در مسابقه‌ها و تلاش برای کسب مدال است. در مسابقه‌هایی چون گلف، اگر نماینده ما در آسیا پنجم هم شود، خود به اندازه یک مدال طلا ارزش دارد. این‌که یکباره بخواهیم از نفرات جوانمان انتظار قهرمانی آسیا را داشته باشیم معنایش این است که دیگر کشورها هیچ پیشرفتی در گلف نداشته باشند. با این حال منطقی آن است که حول حوش سال‌های 94 یا 95 از گلف توقع مدال داشت.

بابک پورعالی