بهداد سلیمی، جوان قائمشهری نیز دیگر مدعی این وزن است که سخت تلاش دارد با افزودن بر رکوردهایش که البته مرارت زیادی میخواهد، بتواند همچنان آیندهای خوب و روشن را برای خود به تصویر بکشد.
بهداد در دومین دوره پیکارهای وزنهبرداری المپیاد ورزشی ایرانیان که سال 87 در اردبیل برگزار شد در دسته مثبت 105 کیلوگرم رکورد یک ضرب ایران و آسیا متعلق به حسین رضازاده را بابلند کردن وزنه 188 کیلویی به میزان یک کیلو ارتقا بخشید.
رکوردی که رضازاده در بازیهای آسیایی سال 1998 بانکوک توانسته بود با مهار وزنه 187 کیلوگرمی برای رده سنی جوانان ایران و آسیا ثبت کند.
سلیمی بتازگی در مسابقههای جهانی رومانی مدال طلای جوانان جهان را کسب کرد تا بر روند رو به رشد خود صحه گذاشته و به اصطلاح در رقابت با علی حسینی کم نیاورد.
بیشک درون این وزنهبردار جوان و با آتیه کلی حرف ناگفته است که در گپ و گفت با «جامجم» فرصت یافت آنها را با شما در میان بگذارد.
وزنهبرداری را از چه سالی و زیر نظر چه کسی شروع کردی؟
حدود 7 سال پیش در زادگاهم (قائمشهر) زیر نظر استاد غزالیان رسما وزنهبرداری را شروع کردم. با توجه به جثهام و همچنین وجود الگویی به نام حسین رضازاده به این ورزش علاقهمند شدم. در واقع رضازاده انگیزهای بود برای روی آوردن من به وزنهبرداری آن هم در سنگین وزن!
تاکنون چه افتخاراتی کسب کردهای؟
اولین مدال طلایم را در قهرمانی جوانان آسیا، در سال 86 (اردن) کسب کردم. سال گذشته هم در مسابقههای قهرمانی جوانان آسیا در کره جنوبی نقره گرفتم. سال 87 همچنین در مسابقههای جوانان جهان در کلمبیا به مدال برنز رسیدم. امسال هم در مسابقههای قهرمانی جوانان جهان در رومانی مدال طلا و در مسابقههای قهرمانی بزرگسالان آسیا نقره گرفتم و با توجه به اتفاقی که برای رشید شریفی افتاد مدال نقرهام به طلا تبدیل شد. ضمن اینکه در رقابت های باشگاهی آسیا هم 3 مدال طلا کسب کردهام.
با توجه به تجربه تلخ قبلی در زمینه دوپینگ، چرا این اتفاق دیگر بار برای وزنهبرداری تکرار شد؟
آنطور که خود شریفی اعلام کرد بدون اطلاع مربیان و به دلیل مصدومیت، یک قرص مسکن مصرف کرده بود. بیشک او مشکلی برای کسب مدال طلا نداشت و تنها بر اثر یک غفلت به این سرنوشت گرفتار شد.
نکته جالب آن که در قزاقستان تیم از همراهی پزشک محروم بود. فکر نمیکنی یکی از دلایل این اتفاق همین مساله بود؟
ریف، مربی بلغاری به عنوان ماساژور و همچنین فیزیوتراپ در کنار تیم حضور داشت و با توجه به تجربه حضور چند سالهاش در ایران مشکلی به لحاظ هماهنگی با او نداریم. ضمن اینکه مربیان تیم رضازاده، زارع و پانزوان سالها تجربه حضور در وزنهبرداری را دارند و ما در قزاقستان نبود پزشک را احساس نکردیم.
در شرایطی که قرار نبود به مسابقههای قزاقستان اعزام شوی با مصدومیت سعیدعلی حسینی، برای اولین بار در ترکیب تیم ملی بزرگسالان قرار گرفتی. اولین تجربه حضور در مسابقههای بزرگسالان چطور بود؟
به دنبال قطعی شدن حضور نیافتن علی حسینی در مسابقههای آسیایی قزاقستان و براساس رکوردهای خوبی که داشتم مربیان تصمیم گرفتند من هم در جمع وزنهبرداران بزرگسال به قزاقستان اعزام شوم؛ البته پاسخ این اعتماد را نیز با بالای سر بردن وزنههای 190 و 231 کیلو در یک ضرب و دو ضرب دادم تا در مجموع پس از رشید شریفی، نایب قهرمان آسیا شوم. شریفی در این مسابقهها وزنههای 200 در یک ضرب و 240 در دوضرب را بالای سر برد. مسابقههای قزاقستان هرچند اولین تجربه من در رده سنی بزرگسالان بود، اما خوشبختانه در افزایش انگیزه و روحیهام بسیار نقش داشته است.
تیم ملی وزنهبرداری جوانان کشورمان در سی و پنجمین دوره مسابقههای جوانان جهان در رومانی با تصاحب 3 طلا، یک نقره، 4 برنز بر سکوی سوم جهان ایستاد. کیفیت این مسابقههای چطور بود؟
رقابتها در سطح بالایی برگزار شد و با وجود رقابت نزدیک با وزنهبرداران کشورهای مصر و روسیه موفق شدم به 3 مدال طلا دستیابم و سهم خوبی در کسب عنوان سومی تیم ملی داشته باشم؛ البته دیگر اعضای تیم کشورمان در اوزان 62، 69 و 105 کیلوگرم نیز موفق به کسب مدالهای ارزشمندی شدند تا این موفقیت برای تیم ایران رقم بخورد.
مسابقه بعدی تیم ملی وزنهبرداری، پیکارهای جهانی کره جنوبی است. چه برنامهای برای شرکت در این مسابقههای داری؟
تمام تلاشم این است که ابتدا بتوانم در ترکیب تیم قرار بگیرم و سپس مدال کسب کنم.
چه رقیبانی برای قرار گرفتن در ترکیب تیم داری؟
سعیدعلی حسینی و محمد صالحی، اصلیترین رقیبان من هستند و کار بسیار دشواری برای رقابت با این دو وزنهبردار خوب دارم.
در حال حاضر وضعیت رکوردهای شما 3 نفر چگونه است؟
حسینی و صالحی در حال حاضر در یک ضرب 205 و در 2ضرب 245 کیلوگرم را در تمرینات مهار میکنند و رکوردهای من هم 195 یک ضرب و 240 در دوضرب است. برای همین است که میگویم کار سختی در پیش دارم و باید با تلاشی دوچندان رکوردهایم را ارتقا بدهم، چرا که آرزوی هر وزنهبرداری حضور در مسابقههای جهانی بزرگسالان است؛ البته غیر از مسابقههای جهانی کره جنوبی، مسابقههای بعدی که سال آینده برگزار خواهد شد بازیهای آسیایی گوانگ جوست که من همه سعی و تلاشم را میکنم که در گوانگ جو در ترکیب تیم قرار بگیرم و موفق به کسب مدال شوم.
در حال حاضر در اردوی تیم ملی با کمبودی مواجه هستید؟
شاید بهتر باشد در این زمینه صحبت نکنم، اما به نظر میرسد حضور مشاور تغذیه و افزایش حقوق اردونشینان یک نیاز حیاتی است که باید به آن توجه لازم شود.
اگر مشاور تغذیه ندارید پس این خلاء را چطور پر میکنید؟
زیر نظر مربیان و با توجه به تجربه آنها و همچنین برخی از نفرات تیم، این مشکل را به نوعی حل کردهایم.
و حتما از راهنمایی حسین رضازاده نهایت استفاده را به عمل میآوری؟
برای من که در سنگین وزن وزنه میزنم مطمئنا حضور رضازاده یک فرصت مغتنم است که باید نهایت بهره را از آن ببرم. تمرین زیر نظر او کلی به من انرژی مثبت میدهد.
نظرت درباره استفاده از مربی خارجی در تیم ملی چیست؟
به نظر من چنانچه بخواهند مربی خارجی برای تیم ملی بیاورند باید یک مربی طراز اول و بزرگی مثل ایوانف باشد تا در کنار مربیان شایسته ایرانی بتواند علم روز را به ما بیاموزد و تیم ملی را بخوبی هدایت کند وگرنه حضور مربیان متوسط خارجی نمیتواند ثمری برای ما داشته باشد.
گویا از وضعیت قراردادهای مالی در لیگ راضی نیستی؟
هرچند کیفیت فنی لیگ سال به سال در حال رشد است و ما شاهد حضور جوانان با استعدادی هستیم، اما متاسفانه به لحاظ مالی این لیگ عاید چندانی برای وزنه برداران ندارد و بیشتر قراردادها زیر 20 میلیون تومان است. روشن است برای ما که همه زندگی خود را معطوف وزنه زدن و مصاف با پولاد سرد کردهایم این ارقام نمیتواند پاسخگوی نیازهای زندگیمان باشد.
پیشنهادی هم در این زمینه داری؟
به هر حال این کار فدراسیون است و امیدوارم فدراسیون در این زمینه تمهیداتی در نظر بگیرد و با فراهم کردن امکان پخش مستقیم مسابقهها و هر آنچه در این زمینه صلاح میداند باعث شود سقف قراردادها در لیگ افزایش یابد.
اصولا وزنهبرداران دیگر کشورها چه منبع درآمدی دارند که وزنهبرداران ما ندارند؟
تا آنجا که میدانم در دیگر کشورها به شیوهای که در ایران لیگ برگزار میشود، لیگی وجود ندارد و منبع درآمد وزنهبرداران جوایزی است که کسب میکنند و حمایتهایی که دولتهایشان از آنها به عمل میآورند.
این طور که پیداست به عنوان یک وزنهبردار ملیپوش چندان دلخوشی از وضعیت کنونی نداری؟
متاسفانه با این که وزنهبرداری در المپیکهای سیدنی و آتن 3مدال طلا برای کشورمان کسب کرده و این یک افتخار بزرگ است، اما این رشته مورد کملطفی قرار میگیرد و آنچنان باید و شاید به فکر وزنهبرداران نیستند. افزایش حقوق وزنهبرداران خواسته کوچکی است که امیدوارم محقق شود تا حداقل یکی از دغدغههای فکری ما از بین برود. طبیعی است که باید فدراسیون را حمایت کنند تا فدراسیون هم به سهم خود وزنهبرداران را حمایت کند.
غیر از مسائل مالی، بزرگترین دغدغهای که تو را به عنوان یک وزنهبردار جوان و با آتیه تهدید میکند، چیست؟
خوشبختانه به لحاظ تحصیلی مشکلی برای ملیپوشان وجود ندارد و ما میتوانیم در دانشگاه به ادامه تحصیل بپردازیم. موضوع مهم خدمت سربازی است که امیدوارم در این زمینه نیز دغدغه ما را برطرف کنند؛ چراکه به عنوان یک ورزشکار حرفهای 2 سال دور ماندن از ورزش حرفهای در عمل عقبافتادن از دنیای قهرمانی را در پی دارد.
حتما پس از کسب افتخار اخیر در زادگاهت مورد استقبال قرار گرفتی؟
مردم که همواره با محبت خود مرا شرمنده میکنند و ممنون آنها هستم، اما متاسفانه هیچگونه تقدیری از سوی مسوولان صورت نگرفت و مشخص نیست در شهر کوچکی به نام قائمشهر چند نفر قهرمان جهان میشوند که طلای جهانی جوانان به چشم آنها نمیآید!
و بزرگترین آرزوی ورزشی؟
کسب مدال در المپیک. برای رسیدن به این هدف با همه وجود میکوشم.
امید توفیقی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم