رکوردشکنی از خطه جوانرود

هر چند در سال‌های گذشته داوطلبانی حضور داشتند که در آن واحد، در یک گروه آزمایشی رتبه اول و در گروه‌های دیگر رتبه‌های دوم یا سوم را کسب می‌کردند، اما از این نظر رستگار استثنا محسوب می‌شود.

او از چند جهت موقعیت ویژه‌ای دارد. حوزه امتحانی او شهرستان کوچک جوانرود است و پس از گذشت 6 سال از اخذ دیپلم، توانست رقبای تازه نفس و کم‌سن و سال‌تر را کنار بزند.

جالب این که معدل دیپلم رستگار پایین‌ بوده و به همین دلیل، مقام اولی او در آزمون امسال مورد تردید مسوولان سازمان سنجش قرار گرفت.

شاید آنها خبر نداشتند که رستگار در سال 85 در گروه آزمایشی ریاضی رتبه 30 را کسب کرد اما به دلیل گذراندن سربازی و شاید مشکلاتی که به زبان نمی‌آورد، از تحصیل در دانشگاه صرف‌نظر کرد تا امسال که به لحاظ تردید مسوولان سازمان سنجش مجبور شد در آزمون جداگانه‌ای غیر از کنکور شرکت کند و شک آنان را نسبت به خود برطرف سازد و به خاطر آمادگی هوشی و علمی خود، آنان را به حیرت‌ وا دارد.

آزمون سراسری هرچند این روزها مورد انتقاد صاحب‌نظران و محکوم به حذف از عرصه آموزش کشور است و شاید آزمون کاملی در تعیین رتبه علمی  چند صد هزار داوطلب و محک آنان برای ورود به دانشگاه نباشد  اما تنها ابزاری است که این روزها با آن استعدادها و نخبه‌های جوان از دور افتاده‌ترین و محروم‌ترین نقاط کشور سربلند می‌کنند و شناسایی می‌شوند.

این که در آزمون امسال شهرستانی‌ها برترین‌های کنکور بودند و این که رستگار از شهرستانی برمی‌آید که بسیاری نامش را نشنیده یا کم شنیده‌اند، نشان می‌دهد استعدادهای کشور نیاز دارند با ابزارهایی غیر از کنکور شناخته شوند. در سال‌های گذشته هم داوطلبان نخبه‌ای حاضر شدند که این روزها نامشان را به خاطر نمی‌آوریم و شاید رستگار هم سال آینده این موقع فراموش شود، این مساله نشان‌دهنده غروب زودهنگام استعدادهایی است که تنها امتیاز داده شده به آنها ورود به دانشگاه و فراموشی آنان است.

نفرات برتر کنکور، المپیادهای دانش‌آموزی، المپیادهای دانشجویی، نفرات برتر جشنواره‌های ملی مانند خوارزمی و ... از جمله افراد مستعدی هستند که متاسفانه هر چند صباحی نامی از آنان برده و سپس فراموش می‌شوند. حتی بنیاد ملی نخبگان هم خبری از آنان ندارد. به هر حال رستگار رحمانی این روزها می‌تواند دوربین‌ها را به سوی خود بخواند، جایزه بگیرد و برایش کف بزنند، اما این که چرا و چگونه رستگار و امثال او پس از مدتی فراموش می‌شوند، نکته‌ای است که باید دوربین‌ها و میکروفن‌ها را به سوی آن فراخواند.

کتایون مصری