داستان بی‌بی و بازی‌های رایانه‌ای

خدا همه رفتگان را بیامرزاد! پدربزرگم وقتی در برابر پرسش‌هایی مشابه این قرار می‌گرفت، ضرب‌المثلی را عنوان می‌کرد به قرار زیر: حمام نرفتن بی‌بی از بی‌چادری است.

حکایت بازی‌های رایانه‌ای هم دقیقا حکایت همین ضرب‌المثل و بی‌بی ماست: ما چه بازی‌هایی در مقابل بازی‌های رایانه‌ای وارداتی تولید و عرضه کرده‌ایم و در اختیار فرزندانمان قرار داده‌ایم ؟

بنده به عنوان یکی از کسانی که به صورت جدی بازی‌های رایانه‌ای را تعقیب می‌کنم، می‌توانم بگویم کل بازی‌های قابل نصب و اجرا که تولید داخل است به تعداد انگشتان دو دست نمی‌رسد. البته بنیاد محترم بازی‌های رایانه‌ای بازی‌هایی نظیر کریم خان زند و عصر پهلوانان و... را تولید کرده است، بازی‌هایی که قرار است با بی‌شمار بازی وارداتی و غربی که گاه به صورت مستقیم فرهنگ و هویت ایرانی و اسلامی ما را مورد حمله و تحقیر قرار می‌دهد، رقابت کند.

با یک مقایسه ابتدایی و ساده می‌توان برنده و بازنده این رقابت را حدس زد: بازی‌های خارجی با قیمت هزار یا نهایت 2000 تومان حتی در سوپرمارکت‌های سر هر کوچه در اختیار کودکان و نوجوانان و بزرگسالانی همچون من قرار می‌گیرد، اما بازی‌های داخلی با حداقل 5000 تومان در نمایندگی‌ها و مراکز دارای مجوز فروش محصولات فرهنگی و رایانه‌ای به فروش می‌رسد.

من به عنوان انسانی که برای هویت و فرهنگ خودم ارزش قائل هستم ترجیح می‌دهم مبلغ بیشتری و زمان بیشتری اختصاص دهم و از بازی‌های داخلی که برگرفته از فرهنگ ایرانی است استفاده کنم. پس بازی ایرانی را با دو یا سه برابر قیمت خریداری می‌کنم و به خانه می‌آورم تا در دستگاه نصب کنم. بازی به گونه‌ای طراحی شده که تقریبا تنها رایانه‌های پیشرفته می‌توانند از آن استفاده کنند. رایانه‌ای که باید قطعه‌ها و سطح کارت گرافیک، رم، حافظه و... آن از سطح متوسط بالاتر باشد با فرض این که سیستم موجود در خانه من رایانه‌ای پیشرفته باشد به سراغ نصب بازی می‌روم آن هم با شیوه‌ای که تا به حال آن را تجربه نکرده‌ام چون پس از آن‌که مراحل ابتدایی نصب را گذراندید، باید سری به دنیای مجازی و اینترنت بزنید تا با وارد کردن کد بازی که خریده‌اید کلمه عبوری را دریافت کنید. پس علاوه بر داشتن یک سیستم خوب باید دسترسی به اینترنت هم داشته باشید. البته مراحل دیگری نیز برای نصب باید بگذرانید که از آنها فاکتور می‌گیرم و فرض را بر این می‌گذارم که بازی را توانسته‌اید با موفقیت نصب کنید. البته این نکته را هم در نظر بگیرید که تنها دو یا سه نفر می‌توانند کد فعال‌سازی بازی را دریافت کنند و بقیه دوستان شما باید خودشان بازی را خریداری کنند (البته کپی‌رایت در ایران و در همه جا رعایت می‌شود که فقط همین یک جا باقی مانده بود که آن هم خدا را شکر حل شد.)

اما پس از ورود به بازی متوجه می‌شوید بشدت از نظر حرکات و گرافیک، بازی کند و در سطح ابتدایی قرار دارد و اینجا سوال پیش می‌آید این بازی با این گرافیک چه نیازی به آن سیستم نسبتا پیشرفته داشت ؟

نکته دیگر استفاده حداقلی از کلیدهای کیبورد است که باعث می‌شود تمام کلیدها تقریبا درگیر بازی بشوند و کاربر نتواند براحتی بازی خود را انجام دهد.

با توجه به این نکات فکر می‌کنم برنده این رقابت مشخص باشد. از خانه بیرون می‌آیید به سوپرمارکت محله می‌روید، نوشیدنی خنکی می‌خورید و با هزار تومان آخرین ورژن یک بازی جدید را خریداری می‌کنید، به خانه می‌آیید و در حدود 5 دقیقه بدون نیاز به اینترنت پرسرعت و اشغالی تلفن، بازی را نصب می‌کنید و از گرافیک و هیجان بالای آن لذت می‌برید و البته تنها یک مساله باقی می‌ماند آن هم تحقیر هویت ایرانی و اسلامی است که گویا آن هم چندان اهمیتی ندارد!

سینا علی‌محمدی