این روزها به هر کار سخیفی می‌گویند هنر

وی در ادامه افزود: در واقع خوشنویس در گذشته ناشر فرهنگ بود و خوشنویس با مباهات زیر تابلوی خوشنویسی نام خود را می‌نوشت در حالی که نقاشان چنین جرات و جسارتی را نداشتند چون اساسا خوشنویسی نه تنها هنر بود بلکه هنر مقدس و عرفانی ایرانیان به شمار می‌آمد ولی این جایگاه بتدریج و با صنعتی شدن کشور و ورود صنعت چاپ ارزش و جایگاه خود را از دست داد به‌طوری که امروز بعضی‌ها خوشنویسی را دیگر هنر نمی‌دانند.

به گزارش روابط عمومی فرهنگسرای هنر وی در ادامه با انتقاد از سطحی‌نگری و ابتذال در هنر معاصر گفت: متاسفانه امروز به اسم پست‌مدرن و آوانگارد به هر کار سخیف و کم‌ارزشی می‌گویند هنر، و روز به روز دایره کسانی که به هنر و چارچوب زیباشناسی آن پایبندند تنگتر می‌شود.

در ادامه آغداشلو در پاسخ به سوال یکی از حاضرین درخصوص اوج شکوفایی هنر خوشنویسی گفت: تاریخ خوشنویسی ایران بعد از میرعماد و شاگردانش به مدت یکصد سال در یک محاق فرو رفت تا این‌که در دوره قاجار و به خاطر اهمیت دادن دستگاه حکومتی به این هنر خوشنویسی به اوج شکوفایی و توفیق خود رسید.

آغداشلو در مورد پرسشی در خصوص موانع و مشکلات جهانی شدن هنر خوشنویسی عنوان کرد: آن بخش از هنر خوشنویسی که صرفا به معنا و مفهوم عرفانی این هنر توجه دارد شانسی برای جهانی شدن ندارد ولی آن بخشی که برگرفته از سنت‌ها و فرهنگ‌های بومی و ملی و با توجه به زیباشناسی هنر صورت گرفته باشد قطعا جهانی خواهد شد. از نمونه‌های آن می‌توان به مکتب سقاخانه اشاره کرد که با توجه به فرهنگ‌های بومی و مذهبی ایران به دروازه‌های جهان راه پیدا کرد.