ذوب آهن ، دغدغه های حضور در عرصه ای جدید

ذوب آهن ، امسال شادی اصفهانی ها را کامل کرد. پس از آن که فولاد مبارکه سپاهان قهرمانی لیگ برتر را از آن خود کرد ، نیمه دوم اصفهان بر آن شد تا بخش دیگری از فوتبال کشور را تصاحب کند.

کد خبر: ۲۶۸۳۷

گرچه در ابتدا با خواندن جدول این جام نمی شد چنین حدسی زد؛ اما در فضایی با مختصات فوتبال ایران همه نشدنی ها ممکن است . فوتبالی که با تزریق کمی احساس به آن رنگ دیگری می گیرد ، قطعا اتفاقات زیادی را هم به خود می بیند. ذوب آهن که در آخرین 6بازی خود مقابل سپاهان با 4گل شکست خورده بود، آنقدر انگیزه پیدا کرد که در جام حذفی این تیم را مغلوب کند. شاید تساوی 2 - 2 با پیکان هم نتیجه همین خصوصیت فوتبال ایرانی باشد. در فوتبال ایران مولفه های بسیاری در قدرت یا تحلیل قوای یک تیم نقش دارند که شاید تعویض مربی یکی از اهرمهای موثر برای ایجاد شوک و تقویت تیم باشد. ذوب آهن که فصل خود را با داربینیان آغاز کرد ، آرام آرام به این نتیجه رسید که این مربی ، مرد رویاهای ذوب آهن نیست و به همین دلیل در پایان هفته بیست و یکم رقابت های لیگ برتر داربینیان تعویض شد. از آنجا که در این مطلب کاری به لیگ برتر نداریم ، زمان برکناری داربینیان را نیز از منظر جام حذفی بررسی می کنیم . پس از بازی مرحله مقدماتی با پرسپولیس همدان که حریف چندان قدری نبود، ذوب آهن به دلیل ایجاد مشکل در سیستم آبرسانی ورزشگاه اختصاصی خود در فولاد شهر، در ورزشگاه 22بهمن اصفهان پذیرای پیکان شد تا دیدار رفت جام حذفی را در مرحله یک چهارم نهایی برگزار کند. از آنجا این دیدار در 22بهمن برگزار شد که مدیریت ورزشگاه نقش جهان عنوان کرد که ذوب آهن قراردادی با آن ورزشگاه برای برگزاری بازیهای خانگی ندارد. بازی رفت 2تیم در اصفهان به تساوی یک یک انجامید؛ اما عمر مربیگری درابینیان در ذوب آهن به بازی برگشت با پیکان نرسید و کربکندی عهده دار مربیگری این تیم شد. در بازی برگشت ذوب آهن به تساوی 2 - 2 رسید و گرچه دادرس و مجموعه تحت مدیریتش اعتراض فراوانی به نحوه قضاوت داور آن بازی داشتند و حق مسلم خود را پامال شده تلقی کردند؛ اما در نتیجه دیدار تغییری حاصل نشد تا ذوب آهن در نیمه نهایی به مصاف همشهری قهرمان برود. تساوی یک یک 2تیم ، کار را به ضربات پنالتی کشاند تا عباس قاسمی در ضربات پنالتی موفق تر از آرمناک کار کرده و ذوب آهن را به فینال برساند. در بازی رفت فینال ذوب آهن و فجر شهید سپاسی به تساوی 2 - 2 رسیدند که خیلی ها آن نتیجه را پایان کار ذوب آهن فرض کردند ؛ اما اصفهانی ها که تجربه بازی با پیکان را در سابقه خود داشتند ، در بازی برگشت فینال هم غیرقابل تصور ظاهر شدند و با کسب تساوی 2 - 2 در وقتهای قانونی و اضافی ، کار را به ضربات پنالتی کشیده و قهرمانی را پس از ضیافت پنالتی ها از آن خود کردند. قهرمانی ذوب آهن ، این تیم را وارد مرحله جدیدی از حیات باشگاه کرد و به نظر می رسد اتفاقاتی در شرف وقوع است که شاید تغییری محسوس در روند حرکتی ذوب آهن ایجاد کند. حسین کفعمی به عنوان مدیرعامل باشگاه تمام اتفاقات تیم فوتبال را از نزدیک دنبال کرد و قطعا درباره راهی که این تیم در فصل 81 - 82 طی کرد و همین طور راهی که فراروی آن قرار دارد ، حرفهای زیادی برای گفتن دارد. هدف اول ما در لیگ امسال حضوری شایسته بود و بی اغراق فکر قهرمانی در جام حذفی را هم نمی کردیم ؛ اما فعل و انفعالات طی فصل ، ما را به این نتیجه رساند که می شود روی قهرمانی جام حذفی برنامه ریزی کرد. میانگین سنی تیم در ابتدای فصل 25سال بود؛ اما هر چه از فصل گذشت ، جسارت مربیان در استفاده از نیروهای جوان بیشتر شد و کار به جایی رسید که تمام ظرفیت بازیکنان جوان (10بازیکن) را به طور کامل به خدمت گرفتیم و شاید در انتهای فصل میانگین سنی ما 22سال بود. فصل 81 - 82 را با داربینیان آغاز کردیم . او سرمربی تیم پیونیک مشهورترین تیم ارمنستان و همین طور سرمربی تیم ملی ارمنستان بود و پرونده خوبی هم داشت . این مربی علاقه زیادی به جوانان داشت و خیلی اصرار داشت که استعدادهای جوان را کشف کند. گرچه همین مربی از بازیکنانی نظیر سامسون پطروسیان ، ابراهیم تقی پور و رضا صاحبی استفاده کرد ؛ ولی جوانان اهمیت زیادی از نظر او داشتند. من در ابتدای فصل در مصاحبه با رسانه ها می گفتم قصد ما این است که به جوانان تازه وارد میدان دهیم و طبیعی است که با چنین هدفی فقط به دنبال ساختن آینده بودیم و نقطه مطلوب برای امسال ، ماندن در لیگ برتر بود. در این فصل 3هدف معین کرده بودیم : جوانگرایی ، توجه به بازیکنان بومی و در نهایت ایستادن روی سکوهای افتخار. قطعا در مدیریت ورزشی همه چیز یکروزه به دست نمی آید و باید با صبر و حوصله به برنامه ها سامان داد. ما نیز صبر کردیم و به جوانان میدان دادیم تا آبدیده شوند و همه دیدند که این جوانان چطور پاسخ اعتماد مربیان را دادند. گرچه ذوب آهن در لیگ برتر به رده هشتم جدول اکتفا کرد ؛ ولی بیشترین خدمت را در حق تیمهای ملی کرد. عباس قاسمی ، مجتبی ناظری ، حمید شفیعی ، فرشاد بهادرانی و حمید عزیززاده در تیم ملی امید عضویت دارند و رضا عزیزی ، عزیززاده و امیر وزیری هم به اردوی تیم ملی بزرگسالان دعوت شدند که البته الان سهمیه ما در تیم ملی بزرگسالان 2بازیکن است . همان طور که پیشتر گفتم هدف ما کسب عنوان در لیگ برتر نبود و می خواستیم فقط خودمان را حفظ کنیم ؛ ولی بحق باید گفت تیم ما شایسته عناوینی بهتر از هشتم بود. به اعتقاد بسیاری از کارشناسان ، ذوب آهن چند بازی خانگی خود را با بدشانسی مطلق واگذار کرد. در بازی با سپاهان ، پاس ، استقلال اهواز و پیکان به هیچ عنوان مستحق شکست نبودیم و اگر از این 4 بازی 8 امتیاز می گرفتیم ، رده دوم یا سوم جدول را از آن خود می کردیم . حضور جدی ذوب آهن در رقابت های جام حذفی تا حدودی معلول قهرمانی سپاهان در لیگ برتر بود. وقتی سپاهان قهرمان شد، بچه ها دیدند هیچ چیزی برای کسب افتخار کم ندارند و توان مضاعفی در جام حذفی گذاشتند. تا تساوی یک - یک با پیکان (در اصفهان) داربینیان سرمربی تیم بود و پس از این نتیجه رفت . با آمدن کربکندی شیوه کار تا حدودی متفاوت شد ؛ اما در نفرات تغییری ایجاد نشد. بعد از تساوی 2 - 2 با پیکان و شکست سپاهان ، بهترین بازیها را ذوب آهن در فصل 81 - 82 در مقابل فجر شهید سپاسی انجام داد. بعد از تساوی 2 - 2 در بازی رفت ، همه کار ذوب آهن را تمام شده می دانستند ؛ ولی تیم ما در شیراز هم خوب و منسجم بازی کرد. در همین جا لازم است از مسوولان فجر شهید سپاسی به خاطر تدارک چنین تیم جوان و یکدستی تشکر کنم . بازیکنان این تیم منسجم ، هماهنگ و قدرتمند بازی کردند و مشخص بود از سرمربی تیم (پیروانی) کاملا حرف شنوی دارند. فلاحی ، معدنچی ، اکبرپور، رحمتی ، علیزاده و رجب زاده (این بازیکن حالا دیگر در ذوب آهن توپ می زند) سرمایه های آینده فوتبال این کشور هستند. به اعتقاد من قهرمانی ذوب آهن و سپاهان در جام حذفی و لیگ برتر یک سنت شکنی پسندیده و آغاز یک رنسانس جدی برای ایجاد دگرگونی در فوتبال ماست . تیمهای شهرستانی در فصل 81 - 82 ثابت کردند که اگر بخواهند ، می توانند کارهای بزرگ انجام دهند. بسط این تفکر می تواند به پیشرفت فوتبال کشور کمک شایان توجهی کند. من از این که پیروزی و استقلال قهرمان جام حذفی و لیگ برتر نشدند خوشحالم ؛ البته نه برای حذف آنها که برای جان گرفتن تیمهای شهرستانی و خارج شدن این 2تیم مطرح از حاشیه امنیت . به نظر من لیگ 82 - 83 به مراتب از لیگ فصل پیش سختتر و پویاتر خواهد بود. سایپا ، فولاد و یکی دو تیم دیگر در کنار سپاهان و فجر برای قهرمانی می آیند و البته باید از فصل جدید نام استقلال و پیروزی را هم اضافه کنم که متفاوت از فصل پیش ظاهر خواهند شد. در تیم ما صحبتی برای جذب بازیکنان جدید صورت گرفته و چند بازیکن خود را هم ناخواسته از دست می دهیم تا به تیمهای دیگر منتقل شوند. گرچه در تلاش هستیم تا مشکلات و کمبودهای تیم را با یارگیری برطرف کنیم ؛ ولی در صورت امکان قرارداد خود را با بازیکنانی تمدید می کنیم که باشگاه به آنها نیاز داشته باشد. ذوب آهن نمی خواهد در بازیهای آسیایی زنگ تفریح تیمهای دیگر شود و به همین دلیل است که می گویم ذوب آهن در فصل بعد کاملا متحول ، دگرگون شده و متفاوت وارد میدان خواهد شد.