خواندن اطلاعات توسط ابزارهایی نظیر سیدیها و کاست تاکید چندانی بر نقش کودک در تبادل زبانی نداشته و در حقیقت تا آنجا که ممکن است فرصت کودک برای صحبت کردن را کمتر میکند.
جهت شناسایی فاکتورهایی که در پیشرفت زبان و گفتار کودکان موثرند، پژوهشگران 257 خانواده را که بچههایی کمتر از 4 سال داشتند، مورد بررسی قرار دادند.
در این تحقیق، کودکان در معرض گفتگو با والدین، تلویزیون و گفتگوی یکطرفه والدین با کودک قرار گرفتند. یک سیستم دیجیتال ضبط صدا یا پردازشگری به نام LENA تاثیر این عوامل بر گفتار کودکان اندازه گیری شد و محققان توسط این فناوری پی بردند که واقعا چه عواملی در محیط زبانی کودک تاثیر بیشتری دارد و به این وسیله به دیدگاههای جدید و ارزشمندی دست یافتند.
مطالعات نشان داد؛ مکالمه دو طرفه تاثیر بسیار قدرتمندی در پیشرفت کلامی کودک در آینده دارد.بر عکس مکالمه یکسویه مانند خواندن داستان برای کودک تاثیر ضعیفی در آینه گفتاری کودک دارد. نگاه کردن به تلویزیون هم هیچگونه اثر مثبت یا منفی در پیشرفت کلامیکودک ندارد.
آنچه در این تحقیق جدید به نظر میرسد، این است که مکالمه کودک و والدین در پرورش گفتاری کودک 6 برابر تاثیرگذارتر از صحبت کردن یکطرفه والدین با کودک است.
در این آزمایش هر روز بهطور میانگین کودکان 1300 کلمه گفته شده در قالب داستان یا غیره را در 400 مکالمه از والدینشان میشنیدند.
مکالمات بیشتر به معنای دادن فرصت بیشتر برای تصحیح گفتار است. همچنین فرصت برای کودک مهیا میشود تا لغات بیشتری را تمرین کند. باید علاوه بر تشویق والدین به قصه گفتن و صحبت با کودکان، به آنها یاد داد تا کودکشان را درگیر مکالمه دوطرفه کنند.
صحبت کردن موثر است، اما آنچه موثرتر است درگیر کردن کودک در یک تعامل معنادار و مکالمه دوطرفه است. تعامل دوطرفه در پیشرفتهای اجتماعی، احساسی و شناختی کودک نقش بسیار مهمی دارد.
کودکان دوست دارند صحبتهای والدینشان را بشنوند، اما پیشرفت آنها زمانی است که خودشان صحبت کنند. پس به آنها این فرصت را بدهید تا هر آنچه در ذهنشان دارند، بازگو کنند.
مترجم: آتنا حسنآبادی
منبع: physorg
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم