در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
اتفاقی که روز 12 تیر 1367 بر فراز آبهای نیلگون خلیج همیشه فارس رخ داد، خاطرهای بود که تلخیاش پس از گذشت سالها از یاد و حافظه ما ایرانیها و خلیج ایرانیمان پاک نشده است.
هواپیمای مسافری ایرباس ایران از بندرعباس عازم دبی بود، مسافران با خیال راحت روی صندلیهایشان نشسته بودند ، هواپیما به نزدیکی جزیره هنگام رسیده بود که ناگهان فرمانده ناو آمریکایی وینسنس فرمان شلیک داد. موشک شلیک شد و چند ثانیه بعد، خلیج آبی فارس از اجساد مسافرانی پر شد که هیچ گناهی مرتکب نشده بودند.
این هواپیما حامل 298 مسافر و خدمه بود که تمامی آنها به شهادت رسیدند. در میان سرنشینان هواپیما، 66 کودک زیر 13 سال، 53 زن و 46 تبعه کشورهای خارجی نیز بودند. ساقط کردن هواپیمای مسافربری ایران از سوی جنایتکاران آمریکایی ، به نوشته سایت مرکز اسناد، در حقیقت یکی دیگر از مراحل رویارویی استکبار جهانی با جمهوری اسلامی ایران برای تقویت متجاوزان عراقی در جبهههای جنگ بود.
پس از سقوط این هواپیما، مقامات آمریکایی برای توجیه این جنایت نابخشودنی، دلایل ضد و نقیضی عنوان کردند و کوشیدند این اقدام خصمانه را یک اشتباه قلمداد کنند. اما با توجه به مجهز بودن کشتی جنگی وینسنس به پیشرفتهترین سیستمهای راداری و رایانهای و همچنین مشخص بودن نوع هواپیمای در حال پرواز، مسلم شد که احتمال اشتباه وجود نداشته و این اقدام، کاملا خصمانه بوده است.
با این حال مقامهای آمریکایی پس از چندی، در توهینی آشکار به ملت ایران، مدال شجاعت بر گردن ناخدای این ناو انداختند و بدین سان حمایت رسمی خود را از این جنایت اعلام کردند. به هر تقدیر، این جنایت نیز در کنار جنایات بیشمار دولت آمریکا، در پرونده سیاه استکبار جهانی ثبت شد و لکه ننگ دیگری بر تارک جنایتپیشگان نقش بست.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: