به گزارش ایسنا ، سخنگوی سازمان بینالمللی امنیت پرواز در مصاحبهای با خبرگزاری آسوشیتدپرس ، گفت: از سال 1977 میلادی تا 2009 میلادی، 17 سانحه هوایی در طول تاریخ صنعت هواپیمایی در نقاط مختلف دنیا به وقوع پیوسته که این تعداد جزو بدترین و مرگبارترین سوانح محسوب میشوند.
این مقام مسئول خاطر نشان کرد: طی این 32 سال در کشورهای جهان، پنج هزار و 248 نفر جان خود را از دست دادند.
در اولین سانحه هوایی که در 27 مارس 1977 میلادی روی داد، یک هواپیمای 747 در جزایر قناری سقوط کرده و تمامی 583 سرنشین این هواپیما جان باختند.
در اول ژانویه سال 1978 میلادی، یک فروند هواپیمای خطوط هوایی هندوستان لحظاتی پس از برخاستن از باند فرودگاه بمبئی بر روی باند فرودگاه سقوط کرد و 213 مسافر آن کشته شدند.
در 25 می سال 1979 میلادی یک هواپیما در فرودگاه «اوهارا» در شیکاگوی آمریکا سقوط کرده و 275 نفر جان خود را از دست دادند.
در 19 اوت سال 1980 میلادی یک هواپیما متعلق به خطوط هوایی عربستان در ریاض سقوط کرده و آتش گرفت، تمامی 301 سرنشین آن جان باختند.
در 12 اوت سال 1985 میلادی، بوئینگ 747 خطوط هوایی ژاپن با یک کوه برخورد کرد و 520 نفر کشته شدند.
در این گزارش آمده است که در 12 دسامبر سال 1985 میلادی نیز یک هواپیمای مسافربری با 256 سرنشین پس از برخاستن از باند فرودگاه «نیوفونلند» در کانادا سقوط کرد و تمامی سرنشینان آن نیز در آتش این هواپیما سوختند و جان باختند.
سخنگوی سازمان بینالمللی هوایی خاطر نشان کرد: 26 آوریل سال 1994 میلادی نیز یک فروند ایرباس متعلق به خطوط هوایی چین، حین نشستن بر روی باند فرودگاه «ناگویا» در ژاپن بر روی باند لیز خورد و از باند خارج شد که در این سانحه هوایی 264 جان باختند.
این مقام مسئول اضافه کرد: در 17 ژوئیه 1996 میلادی نیز یک فروند هواپیما در اقیانوس آتلانتیک سقوط کرد و اجساد 230 سرنشین آن در آبهای این اقیانوس غوطهور شدند.
در این گزارش آمده است که در 12 نوامبر سال 1996 میلادی یک فروند هواپیمای متعلق به عربستان سعودی با 349 سرنشین در نزدیکی دهلی در هندوستان سقوط کرد و تمامی سرنشینان این هواپیما که اکثرا از کشور قزاقستان بودند، جان باختند.
در ششم اوت سال 1997 میلادی نیز یک فروند هواپیمای کرهای در «گوآم» سقوط کرد و 228 مسافر و خدمه آن جان باختند.
در 26 سپتامبر سال 1997 میلادی نیز مردم جهان شاهد یک سانحه هوایی دیگر بودند. در این سانحه هوایی یک فروند هواپیمای ایرباس A300 در فرودگاه «مدان» در اندونزی سقوط کرد و 234 مسافر آن به خواب ابدی مرگ فرو رفتند.
16 فوریه 1998 میلادی نیز یک هواپیمای چینی حین فرود در فرودگاه «تایپه» در تایوان سقوط کرد و 203 سرنشین آن در شعلههای آتش این هواپیما جان خود را از دست دادند.
در دوم نوامبر سال 1998 میلادی یک فروند هواپیما متعلق به سوئیسایر در «نوآ اسکویتا» سقوط کرد که 229 سرنشین آن کشته شدند.
گفته میشود، در 31 اکتبر سال 1999 میلادی نیز یک بوئینگ 767 خطوط هوایی مصر در «نانتوکت» سقوط کرد و 217 مسافر و خدمه آن جان خود را از دست دادند. در این سانحه هوایی کمک خلبان مقصر شناخته شد.
در 12 نوامبر 2001 میلادی نیز یک هواپیما که از فرودگاه «جان اف. کندی» به سمت نیویورک در حرکت بود، سقوط کرد و 265 نفر مسافر آن همراه چند مامور بر روی باند فرودگاه «جان اف. کندی» نیز کشته شدند.
در 25 می سال 2002 میلادی بوئینگ 747 چین در درهای در «تایوان» سقوط کرد و 225 سرنشین آن جان خود را از دست دادند.
در این گزارش همچنین آمده است که در 19 فوریه سال 2003 میلادی هواپیمای متعلق به ارتش ایران با کوه برخورد کرد و طی این سانحه هوایی 275 نفر جان باختند.
اول ژوئن سال جاری میلادی نیز پس از شش سال آرامش در صنعت هواپیمایی دنیا، هواپیمای A330 خطوط هوایی فرانسه با 228 سرنشین در اقیانوس اطلس سقوط کرد و تمامی سرنشینان آن جان باختند.
روز گذشته نیز که مصادف با 30 ژوئن بود، یک هواپیمای یمنی که قصد عزیمت به «مجمعالجزایر قمر» را داشت، در اقیانوس هند سقوط کرد و تمامی 153 سرنشین آن به جز یک کودک جان باختند.
گفته میشود ، سازمان بینالمللی هوایی در گزارش خود اگر چه به این سوانح ناگوار هوایی که جان بیش از پنج هزار نفر در سراسر دنیا گرفت اشاره کرد ، اما هیچ راهکاری مبنی بر مقابله با این رویدادهای دلخراش ارائه نکرده است و تنها به این مساله اکتفا کرده که فرسوده بودن هواپیماها و آموزش نادرست و بیکفایت بودن برخی خلبانان این سوانح هوایی را طی این چند سال رقم زده است.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم