کاوش های صورت گرفته در شهر قصرشیرین در استان کرمانشاه و کشف بخش های بسیاری از بناها و معماری های کهن ایران زمین، برگ زرین دیگری را از تاریخ، تمدن و فرهنگ چندین هزار ساله این سرزمین ورق زد و بار دیگر غرور و شعفی وصف ناشدنی در دل وارثان این تمدن در سراسر جهان ایجاد کرد.
کد خبر: ۲۶۳۰۰۸
به گزارش ایرنا، یکی از سیاستگذاری های مثبت دولت نهم، توزیع منابع فرهنگی از جمله تامین هزینه کاوش های باستان شناسی در همه نقاط کشور است.
این توزیع منابع ملی حتی شامل بخش هایی می شود که فاصله آنها تا مرزهای بین المللی به 2 تا 3 کیلومتر می رسد.
درپی همین سیاستگذاری ها، کاوش هایی از پانزدهم فروردین ماه سال جاری، در شهر قصرشیرین مرکز بخش مرکزی شهرستان قصرشیرین، در نزدیکی مرز عراق و 166 کیلومتری غرب شهر کرمانشاه آغاز شد که به کشف عمارت یا کاخ خسرو شیرین با طول 320 و عرض 220 متر انجامید.
از مهمترین آثار شاخص این شهر چهارقاپی، خوش کری، کاروانسرای قصرشیرین و نهر شاه گدار است که با کشف این عمارت تعداد این آثار به عدد پنج می رسد.
مدیر پایگاه میراث فرهنگی و گردشگری محور ساسانی کرمانشاه و قصرشیرین در این رابطه گفت: در شهر قصرشیرین در شهرستان قصر شیرین در استان کرمانشاه، مجموعه بناهای تاریخی وجود دارد که شامل آتشکده های معروف به چهارقاپی، بنای قلعه خسرو و عمارت یا کاخ خسرو است.
"یوسف مرادی" افزود: شبکه آبرسانی به طول 15 کیلومتر از روستای سید ایاض تا قصرشیرین که آب رودخانه الوند را به قصرشیرین منتقل می کرده است، نیز جزو این بناهای تاریخی است.
وی تصریح کرد که، از این مجموعه تاکنون کاخ خسرو کاوش شده است که ابعاد آن در وضع موجود 320 در 220 متر است و با ادامه کاوش ها احتمالا افزایش می یابد.
مرادی ادامه داد: این کاخ بر روی سکویی بنا شده که ارتفاع آن نسبت به زمین های اطراف 6متر و از دو بخش رسمی (تشریفاتی) و خصوصی تشکیل شده است.
مدیر پایگاه قصرشیرین با بیان این که تاکنون کاوش ها در بخش رسمی این بنا متمرکز بوده است، گفت: در نتیجه این کاوش ها تالارهای تشریفاتی شناسایی شده که پیرامون آنها با رواق های ستون دار محصور شده است.
مرادی افزود: دیوارهای این تالارها با سنگ و ملات کچ ساخته شده و پوشش سقف آن از آجر است و در زمان ساخت این بنا، سطوح دیوارها با کچ بری هایی تزیین شده که بیشتر نقوش آن گیاهی و هندسی است.
به گفته وی، تا پیش از انجام این کاوش ها، باستان شناسان و معماران ایرانی و اروپایی به تبع مورخین ایرانی و عرب، این بنا را کاخی از زمان خسروپرویز (خسرو دوم ساسانی) می دانستند اما اسناد بدست آمده از کاوش ها، پلان معماری، ساختار معماری، نوع سفال ها و آزمایش های انجام شده روی یافته ها، ازجمله آزمایش ترمولومینسانس نشان می دهد که این بنا در سده های نخستین اسلامی یعنی دوره عباسی ساخته شده و احتمالا کاخ برون شهری بوده است.
مرادی درمورد آزمایش ترمولومینسانس گفت: این آزمایش بر روی نمونه های آجری بناهای تاریخی و بر روی مواد سوختی آنها صورت می گیرد و به این ترتیب مشخص می شود که بنا متعلق به چه تاریخ و زمانی است.
"حسن فاضلی نشلی" رییس پژوهشکده باستان شناسی نیز از کشف مجموعه قلعه هایی به نام یزدگرد در کاوش های باستان شناسی قصرشیرین خبر داد.
وی گفت: این قلعه ها مربوط به دوره پارتها است که با کچ برهایی بی نظیر و منحصر به فردی مزین شده است.
فاضلی نشلی ادامه داد: طول برخی از این قلعه ها 15 تا 20 کیلومتر است و دیوارهایی به ارتفاع 7 متر دارد که از تاسیسات و سکونتگاه های پارتیان حفاظت می کرده است.
به گفته وی، این بناها از زیر تلی از خاک بیرون آمده و تاکنون مدفون بوده است.
کشف و کاوش این بناها و محوطه های تاریخی در مناطق محروم و مرزی کشور رونق اقتصادی و رشد فرهنگی مردم منطقه را به دنبال خواهد داشت و حس غرور ملی را در میان آنان بیش از پیش تقویت خواهد کرد.
از این رو، با توجه به روندی که در سال های اخیر در نگاه ویژه به مناطق محروم در دولت آغاز شده است، این امید می رود که به زودی در چهار گوشه ایران آثار باستانی و تاریخی ما سر از خاک بیرون آورد و مانند دژهایی در مقابل تعرض و تهاجم فرهنگی بیگانگان از فرهنگ غنی و سرشار از عشق و ایمان مردم این سرزمین به اهداف والای انسانی محافظت کند.