در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گفتگو با علی دوستی، مربی موفق تیم ملی نوجوانان
مهدویکیا، گل سرسبد شاگردان من
علی دوستی، مربی زحمتکش و دلسوزی که سالها در رده تیمهای پایه کار میکند نظرات بسیار جالبی در رابطه با عملکرد این تیمها در ایران دارد. تیمهایی که اگر روی آنها به صورت اصولی سرمایهگذاری شود، میتوانند در پیشرفت فوتبال ما تاثیر بسیار زیادی داشته باشند. دوستی که به واقع یک معلم عاشق است رمز موفقیت خود را صداقت و تلاش میداند که از او یک چهره شاخص در این زمینه ساخته است.
به نظر شما چرا مسوولان در رده تیمهای پایه به حرف خود عمل نمیکنند و این حرفها همیشه در حد شعار باقی میماند؟
چون تیمهای پایه در ویترین نیستند، دنبال این تیمها نمیروند. همیشه جایی سرمایهگذاری میکنند که اسم و عکس آنها در ویترین و جلوی دوربین باشد. برنامه 90 که برنامه پرتماشاگر و تاثیرگذاری است الان 12ــ10 سال است که پخش میشود اما در این مدت چقدر به تیمهای پایه پرداخته است؟ حتی 2 دقیقه هم از تیمهای پایه تهرانی یا شهرستانی تصویر پخش نکرده است. شبکههای دیگر تلویزیونی و رادیو هم بههمین شکل عمل میکنند. وقتی مربی لیگ برتری برای یک فصل 300 میلیون تومان میگیرد و مربی تیمهای پایه 200 هزار تومان در ماه حقوق میگیرد و بعضی از این مربیان دلسوز و زحمتکش اصلا پول نمیگیرند، وقتی این فاصله فاحش باشد دیگر فوتبال ما پیشرفت نمیکند. اگر تیم بزرگسالان ما روزی یکجلسه تمرین میکند تیمهای پایه ما باید روزی 2جلسه تمرین کنند، اما با کدام پول و امکانات میتوانیم چنین کاری بکنیم؟ ما باید برای مربیان تیمهای پایه ارزش قائل باشیم و به آنها بها بدهیم چون واقعا عاشقانه زحمت میکشند ولی وقتی که هزینه نمیشود و به این عزیزان بها نمیدهیم نباید هم انتظار داشته باشیم.
وضعیت تیمهای پایه را در رده ملی چطور ارزیابی میکنید؟
در رده ملی شرایط تیمهای پایه خوب است. الان فدراسیون فوتبال در این رده باشگاهداری میکند تا تیمداری، فدراسیون در تیمهای پایه سرمایهگذاری زیادی کرده است و نتیجهاش را هم میگیرد. این حرکت باید در باشگاهها انجام شود. الان 4ــ3 تا باشگاه هستند که این کار را میکنند اما تمام باشگاههای ما باید تیمهای پایه داشته باشند، البته نه این که فقط اسم تیمهای پایه در باشگاهها باشد بلکه باید در عمل کار کنند و سرمایهگذاری در این رده داشته باشند. نباید اینگونه باشد که باشگاهها برای تیم بزرگسالان خود سالی 5 میلیارد تومان هزینه کنند ولی برای تیمهای پایه خود 500 هزار تومان هزینه کنند. باید باشگاهها برای تیمهای پایه خود خوب هزینه کنند و به این رده سنی بها دهند. باید در این رده سنی خیلی قوی کار کنیم تا آیندهسازی کنیم.
وقتی باشگاهها به این کار تن نمیدهند و علاقهای به سرمایهگذاری در تیمهای پایه ندارند، چاره کار چیست تا آنها را برای کار اصولی در تیمهای پایه مجاب کرد؟
باشگاههای کشور تابع قوانین فدراسیون فوتبال هستند و باید قوانین را موبه مو اجرا کنند. اگر فدراسیون در باشگاهها ناظر داشته باشد و کار آنها را به دقت زیر نظر بگیرند تا ببینند باشگاهها در رده تیمهای پایه چه کار میکنند و امکانات آنها در چه حدی است و آیا امکانات آموزشی لازم را دارند و مربی که در این رده کار میکند کارت مربیگری و صلاحیت حضور در این رده را دارد یا نه، بسیاری از مشکلات حل میشود. وقتی باشگاههای ما زیرنظر نباشند و قوانین به طور کامل انجام نشود، هرکسی هر کاری که میخواهد میکند و فوتبال ما هم رشد نمیکند.
شما چند سال است که در این رده کار میکنید و کارتان را چطور شروع کردید؟
من 17-16 سالم بود که کار مربیگری را شروع کردم و الان 28 سال است که در این زمینه فعالیت میکنم. کارم را از زمین خاکی و با امکانات بسیار کم شروع کردم اما الان امکانات خیلی خوب شده است. آن زمان خانوادهها هم علاقهمند نبودند و بچهها با مشکلات زیادی سر تمرین حاضر میشدند اما الان خانوادهها هم علاقهمند هستند و بچه را لای پر قو میگذارند و سر تمرین میآورند و بهترین امکانات، سرویس و تغذیه را در اختیار بچه میگذارند تا پیشرفت کند و با خیالی آسوده و بدون دغدغه سرتمرین حاضر شود.
علی دوستی چه کار کرده که در این رده سنی به یک چهره شاخص در ایران تبدیل شده است؟
اگر از من بپرسند و اگر من شاخص باشم، میگویم که علی دوستی وقتی کارش را شروع کرد با صداقت کار کرد و سعی کرد بچهها را بچههای خودش بداند. دوستی سعی کرد معلم باشد و در این راه از جان مایه گذاشت و سعی کرد با علم جلو برود. من پول توجیبیام را جزوه و مطالب آموزشی میخریدم تا در این راه پیشرفت کنم. همیشه جزوات آموزشی و مطالب آموزشی مطبوعات را میخواندم. در کنار آن صداقت در موفقیت بازیکن خیلی تاثیر دارد. بچه اگر بداند که با صداقت با او برخورد میشود از جان مایه میگذارد. اگر فکر میکنید که من موفق هستم اول تلاش و زحمت شبانهروزی بوده در کنار آن صداقت و روراستی با بازیکنان و در کنار آنها قرب به خدا و وصل شدن به خدا و ائمه اطهار که در این راه خیلی به من کمک کردهاند.
شما وقتی یک بازیکن را میبینید چه معیارهایی را در نظر میگیرید که او را به عنوان یک بازیکن آیندهدار کشف کنید؟
وقتی یک بازی را 90 دقیقه میبینم مثلا 3 نفر را از بقیه بچهها بالاتر میبینم و احساس میکنم که زمینه رشد و پیشرفت را دارند. این کار استعدادیابی است. بعد از آن تازه کار ما شروع میشود و باید آن بازیکنان را تحت تعلیم و آموزش قرار دهیم تا شکوفا شوند. معیار برای ما خوب فوتبال بازی کردن است. وقتی میبینیم که یک بازیکن بهتر از بقیه کار میکند سرعت، تکنیک و فیزیک او را بررسی میکنیم. آمادگی جسمانی و فیزیک حرف اول را میزند، بعداز آن سرعت و تکنیک است و در کنار آنها هوش و ذکاوت بازیکن است. گاهی یک بازیکن به خاطر هوش بالایی که دارد در زمین کارهایی میکند که همه را به خود خیره میکند.
خیلیها میگویند مهدی مهدویکیا بزرگترین کشف شما در فوتبال است.واقعا همینطور است؟
فوتبال با ورزشهای دیگر متفاوت است. فوتبال مثل تکواندو، کشتی و وزنهبرداری نیست. وقتی که یک بازی انجام میشود یک خانواده در آن نقش دارند. مهدی مهدویکیا درست است که علی دوستی برایش کار کرده و زحمت کشیده است اما مهدی مختص من نیست و بقیه مربیان هم برای او زحمت کشیدهاند تا او کامل شود.
من ب بسمالله را انجام دادهام اما خیلیهای دیگر هم کمک کردهاند. چیزی که مهم است شخصیت، منش و پهلوانی مهدی است که باعث شده مردم او را دوست داشته باشند. من نقش کوچکی داشتهام و مهدی مال علی دوستی به تنهایی نیست.
بهترین شاگردان شما در این سالها چه کسانی بودهاند؟
در این سالها خیلی زحمت کشیدم و بازیکنان زیادی را به فوتبال ملی و باشگاهی دادم و بیادبی است که الان از کسی اسم ببرم چون همه آنها در تیمهای خود و فوتبال ملی ما نقش داشتهاند اما همنسلهای مهدی مهدویکیا دیگر در سطح اول فوتبال دنیا و تیم ملی نیستند و نتوانستند شرایط مطلوب خودشان را حفظ کنند پس او گل سرسبد مجموعه شاگردان من بوده است، نه این که بقیه بد باشند. چون صداقت و احترام بود بازیکنان قبل از این که فوتبال را یاد بگیرند باید ادب و احترام یاد بگیرند، خدا و دین خود را بشناسند و بعد فوتبالیست شوند. بههر حال وقتی شما 20 تا بازیکن دارید یکی از آنها نمره 20 میگیرد و بقیه 19 و 18 یا کمتر میگیرند.
در بین شاگردانتان کدام بازیکن به آن جایگاهی که فکر میکردید، نرسید؟
مجید مجدی فوت کرد که خدا رحمتش کند. او آنقدر شرایط خوبی داشت که میتوانست مثل مهدی مهدویکیا بشود. اما او رفت و باید در مورد زندهها صحبت کنیم. جواد کاظمیان به آن حقی که باید میرسید در این فوتبال نرسید او میتوانست الان در اروپا بازی کند و چند سال دیگر هم در اروپا باشد. او به لحاظ فهم و شعور در فوتبال بالاست و تنها یک تصمیمگیری بد باعث شد که به آن جایگاهی که باید برسد، نرسد. فوت برادرش خیلی تاثیرگذار بود. قرار بود جواد به آلمان برود و اما فوت برادرش باعث شد که در کنار خانوادهاش بماند و نتواند تصمیم خوب بگیرد. اما جواد کاظمیان میتوانست بازیکن بزرگی شود چون تمام شرایط بازیکن بزرگ شدن را داشت.
در سالجاری شما با تیم ملی نوجوانان ایران باید در جام جهانی نوجوانان شرکت کنید، فکر میکنید آنجا چه نتیجهای بگیرید؟
اطمینان داشته باشید یک دانشآموز هر چقدر بیشتر درس بخواند راحتتر امتحان میدهد. فوتبال هم درس است. هر چقدر بیشتر بازی تدارکاتی داشته باشیم و با تیمهای خوب و بزرگ بازی کنیم به همان اندازه هم باتجربه میشویم و بهتر کار میکنیم. هرچقدر تیم ما در تورنمنتهای معتبر و با کشورهای پیشرفته بازی کند شانس بیشتری برای ارائه بازی خوب و نتایج دلخواه خواهد داشت. ما میتوانیم جزو تیمهایی باشیم که همه از فوتبال ما تعریف کنند.
فکر میکنید چند سال دیگر تیمهای پایه ما در دنیا مدعی قهرمانی باشند؟
همین الان هم ما هیچی کم نداریم. فاصله زیاد داریم، اما استعدادهایی داریم که خیلی خوب هستند ولی به لحاظ تشکیلاتی کم داریم. الان نکونام، شجاعی، مهدویکیا و تیموریان در کشورهای پیشرفته دنیا بازی میکنند و گل هم میزنند پس ما استعداد داریم و مدیر و مربی خوب هم داریم که این استعدادها را پرورش دادهاند و به اینجا رساندهاند، اما تشکیلات ما به اندازه استعدادمان نیست. مثلا باشگاه الشباب امارات 10 تا زمین تمرین دارد که از زمین لیگ ما هم بهتر است. اگر به روزی برسیم که باشگاههای ما توانستند بیش از 5 زمین تمرین داشته باشند جزو 4 تیم برتر دنیا میشویم.
اگر یک بچه 10 ساله بخواهد روزی فوتبالیست بزرگی شود و از شما مشاوره بخواهد به او چه توصیهای میکنید؟
من به خانواده آن بچه توصیه میکنم که آن بچه را به یک مربی کاربلد و کارآزموده بسپارد و مطمئن باشند که آن بچه اگر استعدادی داشته باشد، پیشرفت میکند.
حرف پایانی؟
مربیان ما بهترین مربیان هستند و بهترین استعدادها را داریم، اما به مربیان ما بها داده نمیشود. مربیان ما دلسوز و عاشق هستند اما به آنها بها نمیدهند. بیاییم به آنها بها بدهیم و امکاناتی را که در اختیار مربیان خارجی میگذاریم به مربیان داخلی بدهیم. با حضور در کلاسهای خوب کاری کنیم که مربیان ما از دانشروز فوتبال عقب نمانند. حق و حقوقشان را بدهیم و زندگیشان را تامین کنیم تا در کل ایران کار کنند. تیم ملی نوجوانان ما اگر قهرمان آسیا شد زحمت اصلی آن را مربیان ما در تمام ایران کشیدند که در باشگاهها تلاش کردند و نتیجهاش را در تیم ملی دیدیم. از آنها میخواهم مثل گذشته ما را تنها نگذارند تا در جام جهانی هم موفق شویم.
مهدی نوری
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
