با مهدی تارتار ، مربی جوان راه‌آهن

ترجیح می‌دهم نفر اول نباشم

برکناری اکبر میثاقیان از راه‌آهن در فصل گذشته فرصتی را برای مهدی تارتار فراهم کرد تا علاوه بر بازی، در مربیگری هم یاریگر تیمش باشد. در لیگ هشتم با این‌که راه‌آهن با داوود مهآبادی شروع کرد، اما تارتار باز هم به عنوان مربی بازیکن روی نیمکت و درون میدان در هدایت این تیم نقش داشت تا این‌که محمود یاوری به عنوان سرمربی کارش را آغاز کرد.
کد خبر: ۲۵۸۲۵۲

در این دوره تارتار کاپیتان بود، اما بعد از این‌که راه‌آهن در چند هفته پیاپی نتایج قابل‌توجه‌ای نگرفت، محمدحسن انصاری‌فرد به مهدی تارتار اعتماد کرد و سرمربیگری را به او سپرد.

تارتار در 7 مسابقه پایانی راه‌آهن در لیگ برتر و جام حذفی، سرمربی این تیم بود و حتی در دیدار با پرسپولیس وقتی با کمبود بازیکن به علت محرومیت و مصدومیت روبه‌رو شد برابر این تیم به میدان رفت تا نشان دهد هر کاری از دستش برآید برای تیمش انجام می‌دهد.

کسب 5 پیروزی از این 7 مسابقه و راهیابی به نیمه‌نهایی و سپس فینال جام حذفی که در تاریخ 56 ساله باشگاه راه‌آهن بی‌سابقه بوده است، از نقاط قوت کارنامه کاری مهدی تارتار در راه‌آهن است.

جالب است بدانید مهدی تارتار با انجام 311 مسابقه در لیگ فوتبال باشگاه‌های کشور (لیگ برتر و پیش از آن جام آزادگان)‌ رکورددار بازی در سطح اول فوتبال ایران از نظر تعداد است، تارتار مربی و بازیکن بی‌حاشیه‌ای است و شاید همین ویژگی، مهم‌ترین دلیل ماندگاری او در 36 سالگی در فوتبال پرحاشیه ماست. با مهدی تارتار درباره مسائل مختلفی گفتگو کردیم، از نایب‌قهرمانی تیمش در جام حذفی تا تصمیم‌‌اش‌ برای بازنشستگی از دنیای فوتبال، مصاحبه‌ای که در ذیل می‌خوانید.

حضور راه‌آهن در فینال جام حذفی با توجه به عملکردی که در لیگ برتر داشت غیرمنتظره بود، بازیکنان شما در بازی‌های حذفی با انگیزه بیشتری ظاهر شدند، دلیل این تفاوت نسبت به مسابقات لیگ چه بود؟

ما در 6 هفته ابتدایی لیگ برتر متاسفانه نتایج خوبی نگرفتیم و چون بد شروع کردیم در طول لیگ نتوانستیم این فاصله را جبران کنیم. همین کسر امتیاز ما را از کورس بالای جدول عقب انداخت، اما با شروع جام حذفی تصمیم گرفتیم که جبران کنیم و در این مسابقات حرفی برای گفتن داشته باشیم، هدف اصلی ما قهرمانی در جام حذفی و گرفتن سهمیه حضور در لیگ قهرمانان آسیا بود که در نهایت در فینال نتوانستیم این هدف را محقق کنیم.

وقتی در بازی رفت فینال ذوب‌آهن را بردید، کمتر کسی فکر می‌کرد در اصفهان شکست 5 بر یک را بپذیرید. مهم‌ترین دلیل از دست دادن قهرمانی چه بود؟

حضور راه‌آهن در فینال حذفی که در تاریخ باشگاه بی‌سابقه بود، نتیجه زحمت یک مجموعه 40، 50 نفره بود. از هیات‌مدیره و ‌مدیرعامل گرفته تا تمام مربیانی که پیش از این برای راه‌آهن زحمت کشیدند، در مجموع این حضور برای ما افتخار بزرگی بود. ما در نهایت در دو بازی رفت و برگشت به دلیل تفاضل گل قهرمانی را از دست دادیم که فکر می‌کنم مهم‌ترین دلیل آن کمتر بودن تجربه راه‌آهن نسبت به ذوب‌آهن بود.

ولی پیش از این خیلی از تیم‌های بی‌تجربه در جام حذفی مقابل حتی با تجربه‌ها موفق شدند.

درست است. عوامل دیگری هم بود که دست به دست هم دادند تا ما از قهرمانی دور بمانیم. از تقدیر و بدشانسی که بگذریم، اشتباه‌های فردی هم دخیل بود، اما منظور من از بی‌تجربگی،‌ تجربه کمتر ما در لیگ برتر است و همین باعث نابرابری ذوب‌آهن و راه‌آهن در فینال بود که البته وضعیت ما از این نظر سال به سال بهتر می‌شود و با تداوم در لیگ برتر مشکل کم‌تجربگی حل می‌شود.

بزرگ‌ترین نقطه قوت و ضعف راه‌آهن در فصلی که گذشت چه بود؟

مهم‌ترین نقطه قوت، هیات مدیره و مدیر عامل بود که به عنوان حامی و پشتیبان، فضایی را فراهم کردند تا بازیکن و مربی در آرامش کار کنند. ما واقعا هیچ کمبودی نداشتیم ضمن این‌که بازیکنان کم‌حاشیه‌ای هم داشتیم. من فکر می‌کنم حاشیه برای هیچ تیمی خوب نیست و شاید رمز موفقیت تیم‌های کم‌نام‌تر همین دوری از حاشیه است. البته شانس هم تاثیر زیادی دارد؛ چون با قانون حذف در جام حذفی دیدار رفت و برگشت لحظه‌ها تعیین کننده هستند. درخصوص نقطه ضعف راه‌آهن هم باید به همان بی‌تجربگی اشاره کنم.

درباره فینال حذفی بحث‌های حاشیه‌ای هم مطرح شد. ظاهرا شما و دیگر اعضای باشگاه راه‌آهن از برگزاری بازی برگشت در اصفهان و در روز تعطیل گله‌مند بودید، حتی فدراسیون به طرفداری از فوتبال اصفهان متهم شد.

من بارها گفتم که فوتبال ما پاک است. از این بابت از مسوولان حتی تشکر هم می‌کنیم. بحث ما فقط برگزاری بازی برگشت در روز تعطیل در مقایسه با بازی رفت بود که البته آن هم خیلی مساله‌ای نبود، ورزشگاه گنجایش زیادی نداشت، اما در آن روز به نظر من داوری انتظارات ما را برآورده نکرد. آقای مظفری‌زاده و همکارانش در فینال حذفی در اصفهان روز خوبی را پشت سر نگذاشتند، هرچند داوری در کشور ما پیشرفت کرده اما گاهی احساس می‌کنیم هنوز به آن جایگاهی نرسیده است که تاثیری در روند کاری تیم‌ها نداشته باشد.

برای فصل بعد چه می‌کنید؟ ظاهرا قرار است کادر فنی تقویت شود.

در صحبت‌هایی که با آقای انصاری‌فرد داشتم، گفتم که خودم زیاد راغب نیستم که در کادر فنی نفر اول باشم. قرار است یک مربی اضافه شود حالا داخلی یا خارجی مشخص نیست، اما من هر پستی که داشته باشم دوست دارم به تیم خدمت کنم. گرچه دیگر بازی نمی‌کنم تا با وارد شدن در دنیای مربیگری، در این عرصه به فوتبال کشورم خدمت کنم.

چرا دوست ندارید در کادر فنی نفر اول باشید؟

من همیشه دوست دارم پله‌به‌پله و مرحله‌به‌مرحله در کارم پیشرفت کنم. احساس می‌کنم برای سرمربیگری هنوز زود است و باید در کار مربیگری کامل‌تر شوم و بیشتر فعالیت کنم تا جا بیفتم و تجربه بیشتری کسب کنم.

به جوانگرایی در مربیگری معتقد هستید؟ خیلی از تیم‌ها این فصل با اعتماد به جوان‌ها بهتر نتیجه گرفتند.

جوانگرایی وقتی نتیجه می‌دهد که توام با استفاده از تجربه پیشکسوتان باشد، این تجربه غیرقابل انکار است. بنابراین نیروی جوانی و تجربه پیشکسوت در کنار هم ضعف‌های هم را می‌پوشانند و کادر فنی را کامل می‌کنند.

برای فصل بعد چند درصد ترکیب تیم حفظ می‌شود، اصلا شما در جذب بازیکنان جدید نقش دارید؟

بله، آقای انصاری فرد براساس نیاز تیم فهرست موردنظر را از من گرفتند. سعی می‌کنیم شالوده تیم را حفظ کنیم و نسبت به رفع نقاط ضعف اقدام کنیم. ما برای جذب بازیکن معیارهای خاصی داریم، بازیکنی می‌‌تواند در طول یک فصل دور از حاشیه باشد که از نظر اخلاقی تایید شود و کیفیت فنی بالایی هم داشته باشد، خیلی دنبال نام‌ها نیستیم و به این موارد توجه می‌کنیم.

خودتان همیشه جزو بازیکنان بی‌حاشیه بودید، حتی در پرسپولیس هم وارد حاشیه نشدید، چقدر دوری از مسائل حاشیه‌‌ای را در موفقیت یک بازیکن موثر می‌دانید.

حاشیه عمر بازیگری و مربیگری فرد را کوتاه می‌کند؛ چون در دراز مدت لطمه می‌خورد. من همیشه سعی کردم که از مسائل حاشیه‌ای دور باشم و ترجیح می‌دهم در آرامش کار خودم را دنبال کنم. به هر حال مردم هم به مسائل اخلاقی بها می‌دهند و راحت می‌توانند همه چیز را تشخیص دهند.

در مربیگری چه آرزویی دارید؟

اول از همه دوست دارم که به جوانان فوتبالیست کمک کنم و تجربیاتم را در اختیار آنها قرار دهم در نهایت هم آرزو دارم که مربی تیم ملی کشورم شوم، چون نشستن روی نیمکت تیم ملی آرزوی هر مربی ایرانی است.

از تیم ملی گفتید. فکر می‌کنید با افشین قطبی به جام‌جهانی می‌رویم؟

قطبی نشان داده است که از نظر فنی و روحی می‌‌تواند خیلی برای تیم ملی تاثیرگذار باشد، امیدوارم با انرژی مثبتی که او به تیم می‌دهد بتوانیم در 3 بازی سخت و حساس پیروز باشیم و به جام‌جهانی راه پیدا کنیم.

از پرسپولیس هم بگویید. تجربه حضور در این تیم را دارید، فکر می‌کنید مهم‌ترین علت ناکامی این تیم در فصلی که گذشت چه بود؟

پرسپولیس این فصل حاشیه زیاد داشت و از این بابت خیلی لطمه خورد. بازیکن، مربی و مدیر دائم در حاشیه بودند و نتوانستند انتظارات را برآورده کنند. معمولا در تیم‌های بزرگ همه باید حرفه‌ای‌تر از این عمل کنند.

فکر می‌کنید مربی خارجی برای پرسپولیس مفیدتر است یا داخلی، در این مقطع وینگادا هم بدون این که چیزی به فوتبال ما بیفزاید رفتنی شد.

دقیقا همین است. مربی خارجی اگر بتواند داشته‌های خود را به فوتبال ما منتقل کند مفید است؛ اما هر مربی باید تحت یک مدیریت قوی کار کند وگرنه با مشکل مواجه می‌شود. داخلی یا خارجی فرقی ندارد، باید آرامش و امنیت داشته باشد.

آرزوی برآورده نشده‌ای در فوتبال دارید؟

بله من با این که در اردوهای مختلف تیم ملی حضور داشتم و دعوت شدم، اما بازی ملی ندارم و از این بابت احساس می‌کنم آرزویم برآورده نشده است.

و حرف باقی‌مانده...

امیدوارم تیم ملی راهی جام‌جهانی شود تا این اتفاق به پیشرفت فوتبال ما کمک کند.

سارا احمدیان

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها