کریستوفر پلامر

کریستوفر پلامر هم مثل دوست بازیگر خود، جان بریمور، فعالیت‌های تئاتری زیادی کرد و توانست جایزه تونی (اسکار تئاتری)‌ را چند بار از آن خود کند. او هم مثل بریمور از آن دسته بازیگران شکسپیری است که راهی هالیوود شد تا در فیلم‌های سینمایی ایفای نقش کند. در نقش‌ها و فیلم‌‌های متفاوتی ظاهر شده و با بالا رفتن سن، بازی‌های او هم بهتر و جذاب‌تر شده است. با آن که فیلم‌های موفق خیلی زیادی دارد؛ ولی تماشاگران سینما او را به خاطر ایفای نقش پدر سختگیر و خشن 6 فرزند در درام ضدفاشیستی «اشک‌ها و لبخندها (1965)‌ می‌شناسند و جالب این که، خود وی این فیلم را جزو محبوب‌ترین کارهای سینمایی‌اش نمی‌داند.

در کنار باسیل راشن یکی از بهترین شرلوک هلمزهای سینما را در «جنایت چند درجه»( 1979)‌ بازی کرده است. در «هـمـکـار خـامـوش»( 1978)‌ ثـابـت کرد می‌‌تواند نقش کاراکترهای شرور و منفی را خیلی خوب بازی کند و در «خوزی»( 1999)‌ در کنار آل‌پاچینو و راسل کرو، طوفانی از هنر بازیگری به پا می‌کند. او این موفقیت را در سال 2001 با «ذهن زیبا»( باز هم در کنار راسل کرو)‌ ادامه می‌دهد. در یک دهه اخیر، چند بار نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل شد، ولی هیچ وقت نتوانست آن را دریافت کند. خیلی‌ها نمی‌دانند که وی کانادایی است. جالب این که همکاران کانادایی او همچون مری پیکفورد، نورما شیرر و والتر هیوستن موفق به دریافت جایزه اسکار شدند، اما به دلایل نامعلومی آکادمی اسکار به پلامر روی خوش‌ نشان نداده است. اما مراسم جوایز امی (اسکار تلویزیونی)‌ دو بار او را به عنوان بهترین بازیگر انتخاب کرده است. کار تئاتر را به‌اندازه سینمادوست دارد و از دهه 30 در مرکز برادوی در تعدادی از بهترین نمایش‌های تئاتری حضور داشته است. منتقدین سینما و فیلمسازان از وی به عنوان یکی از بااستعدادترین بازیگران دنیای سینما اسم می‌برند که هیچ وقت به دنبال شهرت و ستاره شدن نبود. در سال 1968 بالاترین نشان افتخار کشور کانادا را دریافت کرد. در تمام این سال‌ها، به صورت مداوم بین کانادا و آمریکا در سفر بوده و همزمان در محصولات سینمایی هر دو کشور بازی داشته است.