می‌خواهند احمدی نژاد را حذف کنند

فدایی که نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی نیز هست، در نشست بخش دانشجویی جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی، کوشیده است به سوالات مختلف آنان که انعکاسی از پرسش افکار عمومی و تخریبهایی است که علیه دولت نهم صورت می گیرد، پاسخ دهد.

 او معتقد است بسیاری از ایرادات و انتقاداتی که به دولت احمدی نژاد در روزنامه ها وارد می شود، نه کارشناسی و با هدف حل مساله بلکه یک برخورد ناجوانمردانه سیاسی با هدف حذف او از صحنه است.

به دلیل اهمیت این پرسش و پاسخها، متن کامل آن را در چند بخش پیش رو دارید:
 
‌* سئوال : با توجه به این که دولت نهم هدفش را حل مشکلات اقتصادی مطرح کرد، شما عملکرد اقتصادی دولت را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

فدایی: اولا هشت سال پیش اقتصاد دانان کشور با سلیقه‌های سیاسی، گرایش‌های اقتصادی وقتی اقتصاد کشور را تحلیل کردند همه اعلان داشتند، این اقتصاد با این وضعیت امکان ادامه حیات ندارد، چرا چون بیماری مزمنی در این اقتصاد وجود دارد و این بیماری ساختاری و نهادینه شده است و برای اصلاح نیازمند به یک جراحی بزرگ است هیچ اقتصاددانی در این جا اختلاف نظری ندارد.
ثانیا، مختصات این بیماری نهادینه شده چیست؟
اول- این اقتصاد بیش از 80 درصدش دولتی است،
دوم-  این اقتصاد مبتنی بر درآمدهای ارزی و نفتی است.
سوم- حجم عظیم و گسترده بروکراسی و دولتی باعث می شود که قیمت کالا و خدمات را بالا ببرد.
چهارم- وجود یارانه های گسترده ای که در این اقتصاد هست و اقتصاد را از شفافیت در آورده است. بیش از 80 درصد یارانه ها را یک یا دو دهک برخوردار می شوند و ده تا بیست درصد یارانه ها را 7-8 درصد جامعه برخوردار می شوند و یک نظام ناعادلانه ای در این اقتصاد وجود دارد.
پنجم - اقتصاد ما ماهیتاً اقتصاد بازرگانی صرف است.
ششم- اشکال دیگر این است که هر زمان هر دولت یا مجلسی خواست برای اصلاح اقتصاد اقدامی ‌کند چون مواجه می شد با انتخابات و ترس از کاهش آراء جرأت و جسارت این را پیدا نکرد که وارد این جراحی بشود.

حرف اصلی این است حال که:این دولت که داوطلبانه آمده است و اعلام کرده که من می خواهم این جراحی را انجام بدهم، این را باید یک فرصت تاریخی برای اصلاح نظام اقتصادی بدانیم، نه این که نگذاریم این کار بشود.

آن چه که دولت پیشنهاد داده است، با آن دو نوع برخورد صورت گرفته است. برخورد کارشناسی و برخورد سیاسی. هم کارشناسان و هم سیاسیون همه می دانند که این اصلاح اجتناب ناپذیر است. منتهی کارشناسان گفتند پیشنهاد دولت برای اصلاح یارانه‌‌‌‌ها و پرداخت نقدی آن به صورت ضربتی است که با این سرعت و شیب ممکن است یک آسیبی بزند پس زمان اجرا سه یا 5 ماه و یا حتی بیشتر باشد.

نکته دیگر اینکه اقدامات غیر قیمتی هم در دستور باشد یعنی اولویت با اقدامات غیر نقدی باشد. غیر از این حرفی نداشتند و اصلش را قبول داشتند.اما کسانی که برخورد سیاسی کردند ضمن این که قبول داشتند چاره‌ای نیست باید پیشنهاد دولت را عمل کرد ولی مقابله کردند و رأی ندادند و برخورد کردند. آنها می‌گفتند احمدی نژاد این کار را می‌خواهد بکند تا رأی بیاورد. اصل حرفشان هم این بود و ما فکر می کنیم که آنچه هم در روزنامه ها نوشتند و می نویسند و برخورد می کنند ماهیت حرفشان ، متأسفانه کارشناسی نیست بلکه سیاسی است و نمی‌خواهند مسئله را حل کنند. بلکه می‌خواهند احمدی نژاد را حذف کنند. ما می‌گوییم این برخورد ناجوانمردانه است.

در هر صورت این دولت برای اصلاح اساسی و ریشه‌ای اقتصاد آماده بود و 70 نظام اصلاحی پیشنهاد داد مثل اصلاح نظام بانکی، گمرکی، بیمه ای و ... که مهمترین آن اصلاح نظام یارانه‌ای بود و تا زمانی که این جراحی بزرگ و اصلاح ریشه‌ای صورت نگیرد بسیاری از مشکلات اقتصادی حل نخواهد شد. 

* سئوال : یکی از بحث هایی که همه نامزدها و گروهها و احزاب تکرار می کنند بحث درآمد سیصد میلیارد دلاری نفت است و می گویند که دولت نهم این درآمدها را هدر داده و صرف واردات مصرفی و بی رویه کرده است. در مورد این چه پاسخی دارید ؟ 

فدایی:  در مورد این که درآمدهای نفتی ما بی سابقه بوده است، کسی مخالف این حرف نیست. افزایش قیمت نفت را همه شاهد بودیم ، سئوال این است آیا افزایش قیمت نفت به نفع اقتصاد ملی ما است و یا به ضرر اقتصاد ملی ما؟ این را باید جواب بدهیم که افزایش قیمت نفت معنایش این است که آیا به نفع درآمد ملی ما تمام می شود یا نه؟

ما بر این باوریم که حذف  افزایش قیمت نفت به نفع اقتصاد ملی‏مان نیست چون درآمد بیشتر هزینه برای اقتصاد ملی درست می کند، وقتی که قیمت نفت افزایش پیدا می کند این افزایش در فرآورده های نفتی که بعداً می خواهیم وارد کنیم و  بسیاری از کالاهایی که نیازمندیم وارد کشور کنیم ، افزایش قیمت آنها اثر کاهنده بر درآمدمان می‌گذارد، اگر ما ده ریال به درآمدمان اضافه شود. پانزده ریال باید هزینه کنیم، پس نسبت عملیات و اقداماتی که در دولت صورت گرفته است نسبت به اقدامات دوره قبل باید ارزیابی بشود نه نسبت این افزایش. من فکر می کنم این واقعی تر است.

شما بیایید عملکرد دولت را ببینید در حوزه فنآوری های علمی ، در حوزه فنآوری تکنولوژی ، در حوزه کارهای عمرانی ، در حوزه کارهای بهداشت و درمانی و در حوزه کارهای ارتباطات بین الملل ، آمارهای سنگین وجود دارد. در حوزه مقاومت نسبت به استکبار ، در حوزه کارهای آموزشی، در پست و تلگراف و تلفن و در حمل و نقل و  راه، چه راههای زمینی و چه راه ریلی و چه بحث توسعه ناوبری دریایی و هوایی شما این ها را مقایسه بکنید که سرعتش نسبت به گذشته خیلی بیشتر است. چرا این را نمی بینید؟
  
شما بروید عسلویه و وضعیت پارس جنوبی را ببینید، الان در این سه چهار سال چه اتفاقی افتاده است، در فولاد، در نانو‌تکنولوژی، در فناوری‌های نوین، در صنایع هوا و فضا، در ماهواره در بخش های مختلف بررسی کنید، همه جا اقدامات جدی وجود دارد و قابل افتخار است و این برای ملت افتخار آمیز است.

پس اولاً درآمد نفتی و بالارفتن قیمت نفت معنایش این نیست که به نفع اقتصاد ملی است. ثانیاً آنچه که عمل شده است شما بروید در صحنه عمل و ببینید که کجا رفته است این ها همه عدد دارد و در جای جای این کشور پهناور مشهود است.

یکی از کارهایی که دولت انجام داد سفرهای استانی بود. شما تعداد مراکز آموزش عالی را، بهداشت و درمان را می بینید، رشد و علم و فنآوری را می بینید، این ها همه پول می خواهد در زمینه مخابرات همه این آمار و ارقام وجود دارد بله دولت درآمد کسب کرده است. اما انصافاً کار هم کرده است،حجم پروژه های عمرانی بشارت افزایش یافته، زمان تأخیر پروژه های عمرانی از 11 سال به 6 سال کاهش یافته است آمار و ارقامش نشان می‌دهد که دولت درآمدهای نفتی را که به دست آورد صرف امور کارهای عمرانی کرده است. یک شاخصی که واقعاً برای این دولت افتخار آمیز است. صادرات غیر نفتی است که نسبت صادرات غیر نفتی رشد چشم‌گیری داشته است.

* سئوال : آیا واردات ما بیش از اندازه بوده است؟ آیا دولت در واردات افراط داشته است؟

فدایی: با وجود تراز بارزگانی مثبت کشور در سالهای اخیر متاسفانه عده ای با تبلیغات منفی و مغرضانه مبنی بر بی توجهی دولت به صادرات و افزایش بی رویه واردات با نیت ضربه زدن به کشور سعی درایجاد خلل در سیاست های بازرگانی دولت را داشته اند.

این در حالی است که قوانین برنامه ای هیچ وظیفه ای را برای کنترل واردات بر عهده دولت نداشته و تنها گزینه صادرات غیر نفتی را مد نظر قرار داده و میزان خاصی را تعیین کرده است.

صادرات غیر نفتی دولت نهم در سه سال و 9 ماه گذشته 5/54 میلیارد دلار برآورد شده است .در حالی که در همه سه برنامه توسعه قبل در 15 سال گذشته کل صادرات غیرنفتی حدود 53 میلیارد دلار بوده است!

این یعنی صادرات غیر نفتی در عمر دولت نهم بسیار بیشتر بوده است. ضمن اینکه مطابق برنامه چهارم توسعه میزان صادرات غیر نفتی باید به رقم 53 میلیارد دلار می رسید که این اعداد و ارقام بیانگر موفقیت دولت در امر صادرات غیر نفتی است.

آمار صادرات غیر نفتی در سال 1383 معادل 7 میلیارد دلار است در حالی که سال 1386 این رقم بالغ بر 20 میلیارد دلار صادرات غیر نفتی را شامل می شود.

نسبت صادرات غیر نفتی به کل صادرات کشور در سال 1383یعنی پنج سال پیش22 درصد و در سال 1386 یعنی سال دوم دولت آقای احمدی نژاد 32 درصد بوده و این بدین معنی است که دولت نسبت را اصلاح نموده و تراز بازرگانی غیر نفتی کشور را به سمت مثبت حرکت داده است.

ذکر این نکته ضروری است که واردات کالاهای اساسی مطابق بودجه به دولت تکلیف می شود و دولت نه تنها واردات دیگری ندارد ؛ بلکه دیگر واردات توسط شرکت های خصوصی و غیر دولتی انجام می شود که آنها نیز تابع قوانین و مقررات بازرگانی هستند.

دولت تنها با وضع تعرفه ها واردات را کنترل می کند و جالب این است که بیشترین تعرفه را دولت نهم وضع نموده است اما زمانی که تعرفه ها افزایش یابد یک عده هیاهو به راه می اندازند و زمانی که کاهش تعرفه لحاظ می شود یک عده دیگرغوغا به پا می کنند.

تعرفه ها در ایران جزو بالاترین تعرفه های دنیاست و این در حالی است که وزارت بازرگانی از کالاهای سرمایه ای و واسطه ای سود بازرگانی دریافت نمی کند ولی عوارض بسیاری از کالاهای مصرفی را می گیرد.

ادامه دارد...