آنان که کنجکاوتر بودند و به در کوچک تئاترشهر نزدیک میشدند، میتوانستند چهرههای شناخته شده تئاتر و سینمای ایران را ببینند که از میان جمعیت راه باز میکردند و به درون تئاتر شهر میرفتند؛ بهرام بیضایی، حمید سمندریان، هما روستا، داوود رشیدی، محمد رحمانیان، عباس جوانمرد، محمود استاد محمد، خسرو حکیمرابط، فرهاد ناظرزاده کرمانی، احمد کامیابیمسک، علیرضا خمسه، پیام دهکردی و... از جمله هنرمندان و اساتید دانشگاه بودند که در ضیافت اختتامیه جشنواره تئاتر دانشگاهی حضور داشتند.
به جز اختتامیههای جشنوارههایی چون فیلم و تئاتر فجر در هیچ جای دیگر نمیتوان شاهد حضور این تعداد چهره هنری بود. آنچه باعث شده بود تا بزرگان تئاتر پای در اختتامیه جشنواره تئاتر دانشگاهی نهند، بزرگی کار دانشجویان در نگاه آنان بود.
در شامگاه شنبه، پیشکسوتها از دست دانشجویان خود جایزه دریافت کردند و در عوض جوایز جشنواره تئاتر دانشگاهی را به برگزیدگان جوان اهدا کردند. اختتامیه جشنواره امسال دانشجویان، توانست 3 نسل تئاتر کشور را در یک قاب گرد آورد و فرصتی باشد برای آن که گذشته، امروز و فردای هنرهای نمایشی کشور را در یک جا و در یک نگاه دید.
نگاه گرم پیشکسوتها و بزرگان به تئاتر دانشجویی، این پیام را هم برای مسوولان فرهنگی و هنری وزارت علوم و ارشاد اسلامی داشت که بیش از گذشته باید به دانشجویان علاقهمند به هنرهای نمایشی بها دهند و فضا را برای هنرنمایی آنان آماده کنند.
شاید به دلیل همین کمتوجهی است که عباس جوانمرد وقتی روی صحنه رفت در سخنانی گفت: وقتی در یکی از اجراها از دانشجویان پرسیدم که کارتان کی اجرای عمومی میشود، گفتند که هیچ وقت، باور کنید که قلبم شکست. اگر مسوولان فکر میکنند پایان تلاش 6 ماهه این جوانان برای تنها 2 اجرای جشنوارهای است، به خدا قسم که بیانصاف هستید.
مهدی یاورمنش
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم