واگذاری پتروپارس به یک کنسرسیوم داخلی

شرکت نفتی پتروپارس بهمن سال 76 با هدف اجرای پروژه‌های نفتی بر مبنای توانمندی‌های داخلی شکل گرفت که ابتدا در عسلویه به اجرای فاز یک میدان پارس جنوبی و فازهای 8 و 7 و 6 و 4 و 4 پرداخت و پس از آن، در ادامه واگذاری پروژه‌های نفتی به نیروهای بومی، طرح‌ها و پروژه‌های دیگری نیز به این شرکت واگذار شد و در حال حاضر، اجرای پروژه توسعه فاز 12 پارس جنوبی و یک طرح در ونزوئلا را در دست اجرا دارد. در این داد و ستد، 61 درصد سهام پتروپارس به این کنسرسیوم به ارزش 212 میلیارد تومان واگذار شد و تنها 39 درصد از سهام آن در اختیار شرکت ملی نفت به عنوان نماینده دولت باقی ماند.

قرارگاه سازندگی خاتم‌الانبیا که یکی از 3 شرکت عضو این کنسرسیوم است، در حال حاضر در چند پروژه نفتی فعالیت دارد.

براساس اظهارات مهدی عقدایی معاون سازمان خصوصی‌سازی در گفتگو با فارس ، قیمت پایه فروش پتروپارس 152 میلیارد تومان در مزایده تعیین شده بود که بالاترین قیمت پیشنهادی در این معامله از سوی کنسرسیوم مذکور به قیمت 212 میلیارد تومان مطرح شد که به نتیجه رسید. براساس قانون واگذاری‌ها، این کنسرسیوم 20 روز کاری مهلت دارد نسبت به واریز مبلغ مذکور اقدام کند تا معامله به صورت قطعی انجام شود.

کاردر، رئیس ستاد اجرای اصل 44 در وزارت نفت در گفتگو با «جام‌جم» گفت این مزایده در فضای کاملا قانونی صورت پذیرفته و رئیس این کنسرسیوم، فردی به نام هاشمی‌نسب است که پیش از این مدیرعامل شرکت نفتی «کیسون» بوده است. کیسون یک شرکت ایرانی انگلیسی است که عمدتا در پروژه‌های نیروگاهی کشور فعالیت داشته است.واگذاری پتروپارس به قیمت 212 میلیارد تومان در حالی صورت می‌گیرد که آذر 87 رئیس‌جمهور دستور توقف واگذاری شرکت پترو ایران را به دلیل بهای اندک آن صادر کرد.

پترو ایران نیز همزمان با پتروپارس با همان تفکر برتری شرکت‌های داخلی به شرکت‌های خارجی در پروژه‌های نفتی شکل گرفت، اما سال گذشته این شرکت به قیمت 110 میلیارد تومان در مزایده‌ای به شرکت داناگاز واگذار شد که به دلیل پایین بودن قیمت آن، حتی کمیسیون انرژی مجلس نیز به آن اعتراض و خواستار توقف واگذاری آن شد.

وزیر نفت نیز طی نامه‌ای از رئیس‌جمهور توقف آن را تقاضا کرد که مورد موافقت رئیس‌جمهور قرار گرفت، اما به گفته برخی منابع از سازمان خصوصی، به اعتقاد این سازمان معامله مزبور قطعی و نهایی شده و در حال پایان مراحل اداری برای واگذاری آن است.

شرکت‌های پتروپارس و پتروایران هر دو در زمینه بالادستی صنعت نفت (پروژه‌های نفت و گاز) فعالیت دارند و پتروایران پروژه توسعه میدان‌های بزرگ نفتی همچون فروزان، جفیر، آزادگان، نصرت و مسلمان را اجرا کرده و یا در دست اجرا دارد.

واگذاری مزبور نیز در یک پیشنهاد مزایده‌ای 20 درصد نقد و 80 درصد اقساط پنجساله به شرکت «دانا انرژی» به ارزش 110 میلیارد تومان به بخش خصوصی صورت گرفته بود. در شرایط تحریم بین‌المللی، شرکت‌های پتروایران و پتروپارس در حالی بر اجرای پروژه‌های بزرگ نفت و گاز در کشور پرداخته‌اند که شرکت‌های بزرگ خارجی در بسیاری از پروژه‌ها از جمله شرکت «اینپکس» ژاپن در توسعه میدان بزرگ آزادگان در جنوب غربی اهواز از آن عقب‌نشینی کردند.

از سال گذشته تاکنون واگذاری پتروپارس سومین واگذاری بزرگ نفتی است. پتروشیمی رازی سال گذشته در یک مزایده به کنسرسیومی از کشور ترکیه به ارزش 610 میلیارد تومان واگذار شد که بزرگ‌ترین واگذاری نفتی به شمار می‌رود.

تاسیس پتروپارس و پتروایران اگر چه با موفقیت خوبی روبه‌رو بود، اما هر دو شرکت با یک هدف تصدیگری امور بالادستی صنعت نفت شکل گرفتند اما در مدیریت، راهی متفاوت با هم در پیش داشتند. پتروایران را هیات مدیره‌ای کاملا غیرسیاسی و گمنام اما پتروپارس را افرادی سیاسی و سرشناس در دست گرفتند و این شرکت‌ها همواره محل منازعه بین سیاسیون بوده‌اند. هر چند در 4 سال اخیر فضای سنگین سیاسی از این شرکت‌ رخت بربسته بود.

براساس این گزارش، غلامرضا منوچهری مدیرعامل پتروپارس که مجری توسعه فازهای 6، 7 و 8 پارس جنوبی است روز گذشته در جمع خبرنگاران از تکمیل این فازها در سال‌جاری خبر داد و گفت: ارزش تولیدات این فازها تاکنون 5/1 میلیارد دلار بوده است. هم‌اکنون بخش خشکی این فازها به اتمام رسیده و بخش‌ دریایی آن نیز تا نیمه اول سال پایان خواهد یافت.