به گزارش ایتنا، با این وصف چطور میشود که بزرگترین صفحه زندگی ما، یعنی صفحه تلویزیون، به اینترنت دسترسی ندارد؟
این سوال باعث شده تا نهضتی توسط تولیدکنندگان تراشهها و پردازشگرها در جهت ادغام اینترنت و تلویزیون آغاز شود. نسل جدید تلویزیونها قابلیت کامل مرور اینترنت را خواهند داشت و به مانند کامپیوترهای شخصی عمل خواهند کرد.
در ماه اکتبر شرکت اینتل تراشه تلویزیونی خود را تولید کرد و بسیاری از دیگر شرکتهای تولید کننده پردازشگرها نیز همین راه را خواهند پیمود.
اما نکتهای که بسیار قابل تامل است در اینجاست که تولید کنندگان تلویزیون ظاهراً با این حرکت مخالفند. موضع شرکت سونی این است که مصرف کنندگان دوست ندارند که تلویزیونی مشابه کامپیوتر داشته باشند و تنها برنامههای محدود موسوم به Widget بر روی صفحه تلویزیون قابل پذیرش خواهد بود.
برخی از تحلیلگران صنعت با این نظر موافقند و اعتقاد دارند که بسیاری از مصرف کنندگان ترجیح میدهند که تجربه یک-طرفه و نه متعامل با تلویزیون داشته، بر روی صندلیهای راحتی لم دهند و برنامههای مورد علاقه خویش را تماشا کنند.
یکی دیگر از موانع ادغام تلویزیون و اینترنت، هزینه آن است.در حال حاضر حاشیه سود صنعت تلویزیون بسیار پایین است و بکارگیری تکنولوژیهای جدید، هزینهها را لااقل 100 دلار در هر دستگاه افزایش خواهد داد.
و دست آخر نیز مسئله ویروسها در میان است.باز شدن تلویزیون بر روی اینترنت احتمال ویروسی شدن آن را افزایش میدهد و فقط تصور کنید در وسط بازی فوتبال تلویزیون ویروسی شود و صفحه تلویزیون به رنگ آبی ساکن درآید!
علیرغم اینکه شرکتهایی از قبیل سامسونگ، سونی و شارپ پردازشگرهای اینتل را در برخی از تلویزیونهای خود برای کاربری محدود مبتنی بر Widget ها بکار خواهند گرفت، به نظر میرسد که این شرکتها از کنترل اینتل بر روی صنعت تولید پردازشگر زیاد خرسند نیستند و از اینکه باید در این حوزه مطیع فرامین اینتل باشند، ناراحتند.
از جانب دیگر شرکتهایی پا به عرصه وجود گذاشتهاند که تبدیلگرهای تلویزیونی عرضه کرده تا قابلیتهای اینترنت را به طور کامل به تلویزیون ها منتقل کنند. این شرکتها که Personal Web Systems در زمره آنها قرار دارد نمیخواهند وقتی مصرف کنندگان نسبت به تلویزیونهای اینترنتی احساس نیاز کردند تنها با تعدادی Widget و قابلیتهای محدود اینترنتی در بازار ظاهر شوند!
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم