علی معلم
فیلم معقول و دغدغهمندی بود. «زادبوم» تجربه بلندپروازانهای بود که به شکل طبیعی بعضی از جاهایش ضعیف درآمده بود. با وجود این، اثر قابل قبولی بود.
محمدتقی فهیم
به نظرم این فیلم تحولی در سینمای ابوالحسن داوودی است اما همچنان برخی «بیانصافیها» در کارش دیده میشود که اگر «انصاف» لحاظ شده بود، میتوانست شاهکار و اتفاق جشنواره لقب بگیرد.
عزیزالله حاجیمشهدی
یک اثر متین و موقر با ساختاری نسبتا منسجم. از آن مهمتر این که فیلم پیام غیرشعاری دارد ولی با این وجود نیاز دارد برای حفظ ضرباهنگ، حدود 10 دقیقه کم شود.
مهدی غلامحیدری
راستش این قصه را میشد به مراتب بهتر از این روایت کرد. فکر میکنم فیلم مخلوطی از تکنیک روایت همزمان فیلم «کرش» با موضوع فیلم «مادر» (علی حاتمی) است. داوودی هنوز شیفته نوع روایت فیلم «تقاطع» است.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم