نام‌آوران‌‌ موسیقی ‌‌اتریش

او مدت 35 سال با قدرت و توانمندی هنرمندانه، رهبری مجهزترین و مجلل‌ترین فیلارمونیک جهان را در برلین برعهده داشت. او معتقد بود: «یک اندیشه می‌تواند جهان را دگرگون کند.» با این اعتقاد به جادوی موسیقی بود که همیشه «کمال محض‌طلبی» را ایده‌آل زندگی هنری خود قرار داده بود. اجراهای موفقیت‌آمیز و ماندگار او به نام سبک کارایان معروف است. از فون کارایان 180000 صفحه و 900 سمفونی و اجراهای بی‌شماری از بتهوون، واگنر، اشتراوس و دیگر بزرگان موسیقی جهان باقی‌مانده است. او یک سال قبل از مرگش از رهبری ارکستر فیلارمونیک برلین استعفا داده بود.

ژان اشتراوس

او دومین رهبر ارکستر «لایز» بود و نبوغ خاصی در موسیقی رقص از خود بروز داد. ارکستری تشکیل داد و خودش در راس آن به اجرای آهنگهایی که ساخته بود پرداخت. آنگاه رهبر بال در باروین شد. والسهای مشهور او عبارتند از: «تاگلیونی»، «گابریل»، ارکستر ویکتوریا، «سسیل»، «لابوایادر»، «اتنل»، الکتریک و غیره. او پدر ژان اشتراوس، آهنگساز معروف اتریشی بود.

ریچارد اشتراوس

او پسر ژان اشتراوس بود. در وین متولد شد. از اوان جوانی به عنوان آهنگساز موسیقی مشهور شد و در کنار پدرش ارکستری تشکیل داد. پس از مدتی پختگی مدیریت ارکستر را برعهده گرفت و با نوازندگان خود به پاریس، برلین، لندن و سن‌پطرزبورگ رفت و از آن شهرها دیدن کرد. آنگاه عازم امریکا شد، والسهای او عبارتند از: زندگی هنرمند، هزار و یک شب و زیبای ایتالیا. مشهورترین والس او «دانوب آبی» است که برای وینی‌ها مانند یک سمفونی تلقی می‌شود. او در اپرت هم آهنگهایی ساخت. آثار مهم او عبارتند از: اندیگو (1871)، کارناوال دوم (1873)، دی فله درموس (1874)، کاریگوسترو (1875)، ماتیو سالم (1877)، دستمال ملکه (1880)، لاگردفم (1881)، شبی در ونیز (1883)، باری تزیگان (1885)، سمپلیسو (1887)، کابالیه باسمان (1892)، لاپرنس فینت (1893)، گاپوکا (1893) و لاراس رزن (1897.)

آلبان برگ

این آهنگساز اتریشی شاگرد شونبرگ و از پیروان او بود. اگر چه روش او با مخالفت‌های شدیدی مواجه گردید، اما اپرای وتسک (1925) او سخت مورد استقبال واقع شد. از آثار او سویت لیریک (1926) برای کوارتت زهی، یک کنسرتو 1936 برای ویلن و اپرای ناتمام «لولو» است.

فرانس پتر، شوبرت

این موسیقیدان اتریشی در سال 1797 میلادی در نزدیکی وین به دنیا آمد. پدر او معلم فقیری بود و پتر در 12 سالگی توسط پدرش به دسته آواز دربار معرفی شد. او مدت 5 سال در آموزشگاه «کنویک» درس موسیقی خواند. او برای امرار معاش و پیدا کردن شغل تلاش فراوانی کرد و ناچار شد که ‌آهنگ تصنیف کند، اما موفقیتی به دست نیاورد. بالاخره در مدرسه‌ای که پدرش معلم آن بود با حقوق کم استخدام شد، اما از این کار راضی نبود، تا این‌که در یک تعطیل تابستانی توانست برای تدریس موسیقی همراه فرزندان کنت استرهایی به یکی از ییلاقات مجارستان برود اما پس از پایان تعطیلات این شغل را هم از دست داد و تا پایان عمر نتوانست به زندگی محقر خود سر و سامانی بدهد. تمام روز را آهنگ می‌ساخت و عصرها در میخانه‌ها با رفقایش به تفریح می‌پرداخت. شوبرت بر خلاف بتهوون مقام و شخصیت واقعی خود را درک نکرد و ندانست که یک روز آثارش در سراسر جهان مورد احترام قرار خواهد گرفت. با آن که دوسوم آثار او حاکی از عشق شدید و هیجان‌آمیز است اما او هرگز دل به عشق نبست.

تنها یک بار درصدد بر‌آمد با دختر یکی از دوستان پدرش ازدواج کند، اما چون هنوز درصدد جمع‌آوری پول بود، دخترک با مرد دیگری ازدواج کرد. او در سال 1834 میلادی در حالی که 31 ساله بود به مرض تیفوس درگذشت و طبق وصیت خودش جسدش را در کنار آرامگاه بتهوون به خاک سپردند. سمفونی ناتمام شوبرت که در سال 1822 تصنیف و 42 سال بعد کشف شد.

آرنولد شونبرگ

او پیشگام و بانی موسیقی آناتول بود. او که اتریشی بود، پس از روی کار آمدن هیتلر به امریکا رفت و تا پایان عمر آنجا ماند. او تا سال 1905 میلادی از خط موسیقی قرن گذشته (قرن 19) آلمان پیروی نمود. نکته برجسته آثار شونبرگ متارکه تدریجی سیستم تونال است. به این معنی که شونبرگ از کرماتیسم «واگنر» که هنوز در حیطه وظایف تونال به کار می‌رفت، به طور نامحسوسی به یک نوع کرماتیسم مطلق می‌گراید. این کار بی‌شباهت به آنچه که «دبوسی» در آثارش می‌نمود نیست که به اصطلاح به «غرق تونالیته» مشهور شد. اولین آهنگ او کوارتتی نام داشت. «شب روشن»، «از امروز تا فردا» و غزل به یاد ناپلئون قسمتی از آثار او است. شونبرگ مخترع دستگاه 12 صوتی است.

موزارت

موزارت یکی از بزرگترین نابغه‌های موسیقی جهان به شمار می‌رود. او در سالزبورگ اتریش به دنیا آمد. در 4 سالگی قبل از این که موسیقی بداند، منوئه‌های کوچک ترکیب پدرش را یادداشت می‌کرد. در سن 5/5‌سالگی در مسابقه‌ یک کمدی لیریک شرکت کرد. از سن 6 تا 10 سالگی همراه پدرش که او نیز موسیقیدان بود برای دادن کنسرت ابتدا در داخل اتریش و آلمان و سپس به بلژیک، فرانسه، انگلیس و هلند سفر کرد. همه جا با آغوش باز از او پذیرایی شد. موزارت در 13 سالگی به مدیریت موسیقی مذهبی کلیسای ارفلینا برگزیده شد و بعدا در ایتالیا از دست پاپ به گرفتن نشان مفتخر شد. بعد به ساختن اپرا پرداخت که بی‌نهایت مورد توجه واقع شد. در سال 1778 دو سمفونی داد که بی‌نهایت با موفقیت روبه‌رو شد. او که در 36 سالگی درگذشت، 626 کمپوزیسیون، سمفونی اپرا، کنسرتو برای ویلن و پیانو با ارکستر و غیره ساخت. برخی قطعات معروف او عبارتند از: دستبرد در سرای، عروسی فیگارو، دون ژوان، نی سحرآمیز، گذشت تیتوسی، چندین سمفونی، تقریبا 20 کنسرتو و آهنگهای زیادی برای کلیسا. موزارت که در 1756 به دنیا آمده بود، در 1791 میلادی درگذشت.

فریتز کرایسلر

این موسیقیدان اتریشی از بزرگترین نوازندگان ویلن دنیا به شمار می‌آید. او در وین به دنیا آمد. از کودکی ذوق فراوانی به موسیقی داشت و در هنرستان موسیقی پاریس زیرنظر استاد معروف «لامبرماسار» شروع به آموختن موسیقی کرد و در 12 سالگی برنده جایزه دولتی جایزه بزرگ رم شد و همگان را در شگفتی فرو برد.

اولین کنسرت خود را در شهر بادل با موفقیت تمام انجام داد، سپس به اجرای کنسرت‌های مختلف پرداخت. از شاهکارهای او کاپریس و بن نواو تامبورن شینوا است. کرایسلر از نقطه‌نظر استادی ویرتوئوزی بی‌نظیر و تکنیک دست چپ او بی‌مانند بود.

گوستاو مالر

خانواده مالر مردمانی فقیر بودند. مالر از کودکی به موسیقی توجه داشت، پس از اتمام تحصیلات، در رشته تصنیف آهنگ و نواختن پیانو جایزه گرفت. از 20 سالگی به رهبری ارکستر منصوب شد. مدتی در بوداپست به این سمت اشتغال داشت.

سپس به رهبری ارکستر اپرای وین رسید. از سال 1907 مالر به ریاست اپرای متروپولیتن نیویورک انتخاب شد، ولی آنجا به بیماری سختی گرفتار شد. چندی بعد به کشورش بازگشت ولی بهبود نیافت. در سن 51 سالگی درگذشت. از آثاری که به یادگار گذاشته 9 سمفونی او شاهکار موسیقی ارکستر است.

فرانس ژوزف، هایدن

از آهنگسازان معروف اتریشی و از نوازندگان دربار شاهزاده نیکولا استر هاتس بود. با اجرای سمفونی خود در انگلستان به دریافت دکترای افتخاری اکسفورد نایل شد. خدایا فرانس امپراطور ما را نگهدار از آثار معروف او است. او برای اولین بار ارکستر سمفونی را تشکیل داد.