تغییرات جوی که هماکنون تاثیرات محسوس خود را در زمینه شکلگیری خشکسالیها نشان داده و معمولا با موجهای گرمایی مرگبار همراه میشود، میتواند در دهههای آینده ابعاد جهانیتری پیدا کند. از آن گذشته ایجاد تغییرات گسترده در الگوهای بارش و بالاتر رفتن دمای زمین میتواند زنگ خطر جدی را برای کاهش شدید تولیدات غذایی در سطح جهانی و در نتیجه شکلگیری قحطی و کمبودهای مختلف به صدا درآورد.
پس دور از ذهن نخواهد بود که تکهتکه شدن کوههای یخی در منطقه گرینلند و در ادامه آب شدن آنها، تصویر نگرانکنندهای از آینده زمین ترسیم کند. اکنون این پرسش اخلاقی مطرح میشود که برای آیندگان چه میراث زیستمحیطیای را بر جای خواهیم گذاشت؟ در حقیقت اگر خود را در عصر حاضر نسبت به آینده زمین بیتفاوت احساس کنیم، به بیراهه رفتهایم. گذشته از تمام این نگرانیهای پذیرفته شده، نکته مهمی را نباید از ذهن دور نگه داشت و آن چگونگی اتخاذ سیاستهای جهانی برای برخورد با چنین چالشها و برونرفت از آن است. استفاده مناسب از الگوهای مصرف انرژی و روی آوردن جدی به منابع تجدیدپذیر از جمله فاکتورهایی است که باید در سیاستگذاریهای آینده و برخورد با چالشهای زیستمحیطی زمین به آن پرداخته شود. همچنین به نظر میرسد پیشبینی خواست نسل آیندگان از نسل امروزی در مواجهه با زمین چیزی جز این نباشد که با رعایت الگوهای نوین مصرف انرژی و پاکسازی منابع آلوده شده زمین، آینده خوشایندتری را برایشان رقم بزنیم. بدیهی است با حفظ سطوح مصرف انرژی از یک سو و روی آوردن بیشتر به منابع تجدیدپذیر از سوی دیگر، میتوان مراقبت بیشتری از آینده زمین کرد. در این میان روی آوردن به شبکههای برق با کربن کمتر و حفظ اوضاع جوی پایدار از جمله راهکارهای موجود است. البته اینها تنها چند مثال ساده هستند که میتوان به آنها به عنوان نقطه شروعی امیدوارکننده نگاه کرد.
دکتر جفری ساچ
مدیر انستیتو زمین در دانشگاه کلمبیا
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم