کارآگاه علوی، پلیس برتر

 داستان این مجموعه به نوعی وام‌گرفته از داستان‌های قبلی این سریال دیدنی است به عبارت دیگر، کارآگاه علوی که ما شاهد آن هستیم، شخصیت و مضامین اثرش تماما از سری اولیه برگرفته شده. کارآگاه علوی با دارا بودن داستان‌های پلیسی و حادثه‌ای، بیشتر به سراغ وقایعی می‌رود که به نوعی گره‌های اجتماعی در مقطعی از تاریخ ایران دارد، تعمیم دادن این حوادث با چنین رویدادهایی توانسته کمک شایانی به پیشبرد اهداف داستان بنماید. قصه‌های برگرفته در مجموعه کارآگاه علوی دارای چندین وجه می‌باشد ابتدا جنبه شخصی و داخلی زندگی علوی است. ورود به بخش‌هایی از این زندگی، آن خشکی و یکنواختی حاکم در چنین داستان‌هایی را مرتفع می‌سازد و باعث لطافت در روانی اثر می‌شود. علوی در یک زندگی شخصی همواره سعی کرده براساس صداقت در رفتار و گفتار حرکت نماید این وضعیت باعث شده تا نگاهی خاص به علوی صورت گیرد و در سوی دیگر کمی ماجراها به سوی یک قصه دراماتیک سوق پیدا کند. نکته دیگر این‌که در ورود به قصه‌ها، این نوع تفکر حفظ شده و در شخصیت‌های ورودی به هر قصه این وضعیت درام کاملا مشهود است.

اما نکته دیگر خود بحث‌های کلی برای هر ماجراست. معمولا ماجراها با یک اتفاق، یک حادثه یا یک رویداد ویژه آغاز می‌گردد. این واقعه یا براساس یک پرونده راکد است یا براساس یک قتل، یک دزدی و... بروز چنین فضایی یک نوع شکنندگی در فضای کلی داستان ایجاد می‌کند که طبیعی است در چنین داستان‌هایی، حکم تعلیق شرط بلاشک ماجراهاست. چنین تعلیقی نه‌تنها باعث ایجاد فضایی خاص در کل داستان می‌گردد، بلکه بسترساز اتفاق و حادثه‌ای خواهد بود که مخاطب آن را بادقت رصد نماید و از همین روی این حکم اساس چنین داستان‌هایی است. در بخش دوم باید به مباحث تاریخی پرداخت، گویا نویسنده بکرات قصد داشته وقایع و اتفاقات علوی را با سیستم حکومتی پیوند دهد و از همین روی نیز بسیار موفق بوده چرا که بیان وقایع تاریخی با ذکر عنوان و نام هر یک و حتی مولفه‌های پدید آورنده آن حکمی کاملا بلانقص در داستان ایجاد می‌کند که باعث می‌شوند تا گره‌های تاریخی با وقایع و رویدادهای گوناگون در هم آمیخته شوند. چنین گره‌هایی علاوه بر جذابیت داستانش قادر به بیان برخی مطالب و اتفاقات تاریخی نیز خواهد بود و کمک شایانی به بیان حوادث دقیق تاریخی می‌کند البته از سوی دیگر نیز سبب می‌گردد تا داستان از حالت سختی و یکنواختی خارج گردد و تبدیل به یک داستان جذاب و دیدنی گردد و از همین روی «کارآگاه علوی» دارای برتری ویژه‌ای است. از دیگر نکات این سریال، شخصیت‌پردازی است. شخصیت علوی که به نوعی وام گرفته شخصیت قبلی اوست، کاملا محکم، استوار و در بعضی نقاط منعطف است. او به نوعی شخصیتی ضدحکومتی دارد و با سیستم موجود در آن مقطع کاملا مشکل دارد و هیچ گاه سعی نمی‌کند نسبت به برخی موارد کوتاه بیاید اما درعین حال همین علوی سفت و سخت زمانی که می‌بیند حقی از یک آدم ضعیف پایمال می‌شود به دنبال احقاق حق او می‌رود. چنین وضعیتی توانسته این سریال را با بسیاری از سریال‌های پلیسی متمایز کرده و آن را تبدیل به یک مجموعه کاملا ویژه نماید.

مجتبی شهریان