برای خنداندن مردم نباید دست به هرکاری بزنیم

مهدی مظلومی با ساخت اولین مجموعه طنز تلویزیونی خود به نام «بدون شرح» نشان داد که این نوع کار را خوب می شناسد و می تواند مخاطب را راضی نگهدارد.

کد خبر: ۲۲۸۴۶

او این روزها مشغول کارگردانی مجموعه طنز «بانکیها» است . با مظلومی درباره تاثیر برنامه های طنز شبانه تلویزیون بر مخاطبان ، گفتگوی کوتاهی انجام داده ایم که می خوانید.ویژگی های یک برنامه طنز موفق در چه نکاتی است؛ مهمترین ویژگی ، جذب مخاطب فراگیر است . برنامه های طنز شبانه در چارچوب تعریف شده تولید می شوند. در تعریف عام ، رسالت آنها ایجاد دقایقی سرگرمی و تفریح و از بین بردن خستگی مخاطبان پس از یک روز کاری است . نکته ای که باید به آن توجه شود، این است که مردم پس از مدتی به تماشای این گونه برنامه ها عادت می کنند. دیدن هر شب این برنامه ها، روابط شخصیت ها و رفتار آنها تاثیر زیادی در خانواده ها به خصوص کودکان می گذارد. بنابراین برنامه سازان طنز باید از رواج رفتارها و کلماتی که بدآموزی دارد ، جلوگیری کنند. دلیل رواج تیپهای طنز مانند خشایار ، داوود ، کاووسی و... در اقشار مختلف مردم چیست؛ رواج تیپ زمانی اتفاق می افتد که وجه اشتراک یا معادل آن در جامعه زیاد باشد. مثلا مردم کاراکتری مانند خشایار را در اطرافشان زیاد دیده باشند یا کاراکتری در جامعه اصلا وجود نداشته باشد یا خیلی کم باشد؛ مانند «داوود» که پس از مدتی رفتار و کلام او مثل مردم می شود. رواج این گونه تیپها در بین کودکان که ذهن تحلیلگر ندارند نیز دیده می شود. کودکان بیشتر به لحن ، ادا و اطوار کاراکتر علاقه مند می شوند و به جنبه های مثبت یا منفی آن زیاد فکر نمی کنند. این نکته را مثبت ارزیابی می کنید یا منفی؛ بستگی دارد که سازنده برنامه چه چیزی را از طریق کاراکترهایش به جامعه تزریق می کند. به نظر من تمسخر لهجه اصلا چیز مثبتی نیست ، ما نباید صرف خنداندن مردم دست به هر کاری بزنیم یا رواج خباثت شخصیتی مانند خشایار درست نیست . خود من در «بدون شرح» سعی کردم در «کاووسی» چیزهای مثبت خلق کنم ؛ مثلا رفتار خوب و سالم او با همسرش ، روابطی که بر پایه احترام بود. کاووسی و تیپهای نظیر او با خود یکسری واژه نیز به اجتماع می آورند که مورد توجه قشر فرهیخته جامعه نیست . واژه سازی در برنامه های طنز مانند رفتار شخصیت های آن است . باید واژه ها با ظرافت و نکته سنجی انتخاب شوند؛ البته واژه چیزی است که در زمان کار و به خودی خود پیش می آید. بعضی از آنها را خود بازیگران در طول کار پیدا می کنند. کارگردان برنامه اگر واژه ای اثر تخریبی داشته باشد ، نباید آن را گسترش دهد. مثلا خود من در «بدون شرح» پس از مدتی متوجه شدم واژه «زهر دایی جان» در جامعه اثر منفی دارد؛ بنابراین سعی کردم دیگر آن را تکرار نکنم .