اول قرار بود کمیته تیمهای ملی، یکشنبه پرده از نام سرمربی تیم امید بردارد که این جلسه در روز دوشنبه هم تکرار شد، اما نکته جالب این بود که آقایان پس از خروج از اتاق فکر به جای معرفی سرمربی گفتند یک نفر از فهرست گزینهها خط خورد و 2 نفر به فهرست اضافه شد!
آن یک نفری که خط خورد مجید جلالی بود، زیرا نخواست بازیچه دست بیبرنامگیهای فدراسیون فوتبال باشد. او با صراحت گفت برنامه نمیدهم و حق هم داشت که با ناراحتی قید تیم امید را بزند؛ چراکه فدراسیون فوتبال ما که همان فدراسیون برتر سال آسیا نیز هست(!)، پیش از این در مورد انتخاب سرمربی تیم ملی و داستان معروف آمدن کلمنته به ایران، نشان داده بود که از کفایت و تدبیر لبریز است!
به هر حال دیروز نام حمید درخشان و محمد خاکپور به لیست نامزدهای مربیگری تیم امید اضافه شد تا این فهرست رفته رفته به یک طومار تبدیل شود. این دو گزینه جدید، در حالی به 4 گزینه قبلی اضافه شدند که در اولین اظهارنظرشان یک جمله مشترک داشتند: «میتوانم تیم امید را به المپیک ببرم، اما تضمین نمیدهم.»
حال باید دید با این گزینهها که اکثر آنها حاضر به تضمین دادن نیستند و هر روز هم به تعدادشان اضافه میشود، معمای انتخاب سرمربی تیم امید، چگونه و چه زمان حل خواهد شد. چیزی که مشخص است اینکه کفاشیان همیشه در مواقع حساس تصمیمگیری، خندیدن را به کارهای دیگر ترجیح میدهد. او این بار هم که باید در مورد انتخاب سرمربی تیم امید، خودی نشان بدهد، قید جدی بودن را زده تا چشم همه برای تصمیم نهایی در این زمینه، به دبیرکل کمیته ملی المپیک باشد.
یک منبع آگاه از کمیته ملی المپیک خبر میدهد، افشارزاده با دیدن این شرایط بر آن شده که هر چه زودتر یک سرمربی خارجی برای تیم امید انتخاب کند و به تمام بلاتکلیفیها در این باره پایان دهد. در مورد انتخاب سرمربی تیم امید تنها نکته قابل پیشبینی این است که آب افشارزاده و کفاشیان به یک جوی نمیرود، فقط همین!
رضا پورعالی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم