افراط و تفریط در تعطیلی بین‌التعطیلی

اعلام خبر تعطیلی بیشتر از همه به مذاق دانش‌آموزان و شاید دانشجویان خوش آمد، اما در همان لحظه بعضی‌ها گفتند چک دارند و باید وصول شود، بعضی گله کردند که هیچ پولی در خانه نیست و چند روز تعطیلی را باید پول قرض کنند، عده‌ای هم قرار مهمی داشتند که منتفی شد و ... این تعطیلی یکباره و بی‌برنامه صدای نمایندگان مجلس هفتم را هم درآورد.

از آن روز تا امروز گویا مسوولانی که سال 85 با نیت عیدی به مردم به خاطر تعطیلی غیرمنتظره چند روز هفته تحت فشار افکار عمومی قرار گرفتند، دل‌آزرده شده‌اند.

 از آن روز تا امروز خیلی از مردم با وجود یک روز کاری بین دو تعطیلی همچنان منتظرند تا شاید مسوولان به اعلام تعطیلی مجدد تن بدهند و این انتظار ادامه دارد، اما انگار سرزنش آن سال کار خود را کرده و مسوولان، در برابر انتظار مردم تنها به سکوت بسنده می‌کنند.

به هر حال قرار نیست همیشه به خاطر قرار گرفتن یک روزکاری بین دوتعطیلی، تعطیلات متوالی و درازمدت داشته باشیم، آن هم برای کشوری مثل ایران که تعداد روزهای تعطیل و آن در تقویم، کم نیست و حتی در نظر است از تعداد آن کاسته شود، اما اعلام تعطیلی از سوی دولت همواره با خاطره خوب و شادی همراه است، بخصوص اگر افکار عمومی آمادگی آن را داشته باشد، این تعطیلی به نوعی «خسته نباشید» مسوولان به مردم است و از سوی دیگر راه عمده‌ای برای کاهش مصرف انرژی در روزهای کم‌بازده تلقی می‌شود، چون به هر حال در چنین روزهایی حجم عمده کارمندان و کارگران از مرخصی استفاده می‌کنند و آنچه به دولت تحمیل می‌شود، حجم بیهوده‌ای از هزینه‌هاست.

از سوی دیگر، آمادگی افکار عمومی برای پذیرش تعطیلی متوالی از امواج زمزمه‌های آنان درست چند روز قبل از تعطیلات و انتظار آنان از دولت برای تعطیلی قابل تشخیص است و اقدام مفید مسوولان در واکنش مناسب به انتظارات آنها به رابطه متعادل دولت - ملت منجر می شود و البته سرسختی در برابر خواست افکار عمومی هم، این تعادل را بر هم خواهد زد، ضمن این که کارشناسان حوزه آسیب‌های اجتماعی باید به تحلیل‌گرایش عموم مردم به تعطیلات بپردازند.

چگونه است در کشوری که تعطیلات رسمی تقویم آن بیش از دیگر کشورهای جهان است، این‌گونه شهروندانش برای تعطیلات روزشماری می‌کنند.

بی‌شک یکی از دلایل آن تورم موجود در جامعه و اجبار مردم به دو یا سه شیفت کار کردن و خستگی مفرط است تا بتوانند گذران زندگی کنند.

بی‌تردید این‌گونه کار کردن نه تنها خستگی جسمی و انواع بیماری‌ها را برای مردم به ارمغان می‌آورد که بی‌انگیزگی ، گرفتار روزمرگی شدن و کسالت روحی  روانی از تبعات آن است که شاید یک تعطیلی بین‌التعطیلی به باز پروری روحی و جسمی آنان برای ادامه زندگی کمک کند.

آنچه در این میان باید برآن تاکید کرد پرهیز از افراط و تفریط در بحث تعطیلی بین‌التعطیلی‌هاست؛ چرا که از قدیم گفته‌اند: اندازه نگه‌دار که اندازه نکوست.

کتایون مصری