نگاهی به موسیقی مجموعه تلویزیونی «خوش رکاب»

موسیقی متناسب با اثر نمایشی ، می تواند در تحلیل شخصیت ها و فضای اثر به بیننده کمک کند.

کد خبر: ۲۲۲۹۲

حتی گاهی شنیدن موسیقی فیلم یا سریالی تلویزیونی ، به اندازه تماشای آن اثر و حتی بیشتر از آن ، جذاب است . کارکردها و توانایی های عنصر «موسیقی» در جذاب تر کردن آثار سینمایی و تلویزیونی ، آنقدر واضح و مشخص است که نیازی به تبیین و معرفی مجدد ندارد. در سالهای اخیر، با رواج استفاده از موسیقی پاپ و نیز ترانه و تصنیف در عنوان بندی سریال های تلویزیونی ، کمتر موردی وجود داشته که موسیقی متناسب با اثر ساخته شده باشد و اغلب ، از سویی ترانه ها چندان تناسبی با محتوای اثر نداشته اند و از سوی دیگر نیز سازندگان موسیقی تلاش کرده اند تا موسیقی به صورت مستقل جذاب باشد و کمتر موسیقی متناسب با محتوای اثر شنیده شده است . موسیقی متن سریال «خوش رکاب» یکی از موسیقی های مناسب و قابل توجهی است که طی سالهای گذشته ، برای سریالی تلویزیونی ساخته شده است . نوآوری های موجود در این موسیقی ، البته بی ارتباط با خود اثر نیست . به عنوان نمونه ، تصنیف عنوان بندی ابتدای سریال ، با توجه به حال و هوای کلی اثر ساخته و پرداخته شده است ؛ اما تلاش آهنگساز آن نیز از این نظر قابل توجه است که با خلق موسیقی کوچه بازاری که نه به دام ابتذال می افتد و نه از چارچوب اثر بیرون می زند، توانسته است بر جذابیت این مجموعه اضافه کند. تلاش آهنگساز در این اثر، تنها به استفاده صرف از این نوع موسیقی که استفاده از آن در سریال های تلویزیونی مرسوم نبوده محدود نشده است و این موسیقی ، در درون خود، پویایی زیادی دارد، به گونه ای که با پیشروی داستان و تغییر روحیه «آقاتقی »، ملودی های تازه ای ، به موسیقی اضافه می شوند که به ملودی شعر- ای ایران ای مرز پرگهر- نزدیک است . از یاد نبریم که «فردین خلعتبری» سال گذشته نیز در ساخت موسیقی سریال «شب دهم» خلاقیت های خاصی به خرج داد که از جمله آنها می توان به استفاده از هم آوایی و زینب خوانی بازیگران زن در بخشی از داستان اشاره کرد و حال با امتداد این نوآوری در سریال خوش رکاب ، مخاطب ، موسیقی ای را می شنود که در عین حال که حال و هوایی نامتعارف دارد، سبک و جلف نیست و با هوشمندی زیاد، ضمن دوری از این خطر به عاملی موثر برای شکل دادن به فضای کلی داستان تبدیل می شود.