در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
تلویزیون دولتی نیوزلند نیز در این رابطه با همراهی یکی، دو شبکه خصوصی فعالیت جشنوارهای خود را ارتقا دادند.
چنانچه از سال 1986 تا 12 سال بعد از آن، رشد و فراگیر شدن «جشنواره فیلمهای تلویزیونی نیوزلند» با آنچه که دردهه اخیر یعنی از 1998 تاکنون شاهد برگزاری این فستیوال بودهایم قابل مقایسه نیست. برای مثال از سال 1986 تا سال 2000 جشنواره فقط آثاری را میپذیرفت که یا در نیوزلند کار شده بودند یا اینکه عوامل ساخت تابعیت این کشور را داشتند، اما از سال 2001 تا 2003 به طور آزمایشی قرار شد پذیرش فیلم بر مبنای عوامل سازنده و لوکیشن کشور میزبان نباشد و نتیجه رشد 3 برابری تقاضاها برای شرکت در این فستیوال تلویزیونی بود. از این رو از سال 2003 تقریبا این جشنواره به فستیوالی بینالمللی تبدیل شده است و از اعتبار خوبی نیز برخوردار گردید. از بخشهای جالب توجه این فستیوال پخش فیلمهای صنعتی و فنی است؛ ضمن این که مستند بودن یا داستانی بودن آثار نیز باعث تفاوت در پذیرش آنها نیست.
«جشنواره فیلمهای تلویزیونی نیوزلند» عمدتا در پایتخت این کشور یعنی شهر «ولینگتون» برگزار میگردد اما شهر «اوکلند» نیز گاهی به تنهایی این میزبانی را برعهده داشته است. زمان برگزاری این جشنواره طی سالهای ابتدایی بر اساس فراخوان دبیرخانه جشنواره بوده است اما طی سالهای اخیر عمدتا 2 ماه پایان سال (دسامبر یا نوامبر) زمان برگزاری این فستیوال بوده است. از سال 2004 به بعد نیز این فستیوال به صورت «جایزه فیلمهای تلویزیون نیوزلند» و هرازگاه برگزار میشود و با مهمترین نکته آن که این فستیوال تا سال 2003 در 24 قسمت به اعطای جایزه اقدام مینمود که برای خود بسیار پر اهمیت جلوهگری مینماید.
مهدی تهرانی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: