محمدرضا درویشی درباره چگونگی ساخته شدن این قطعه گفت: از زمستان سال 85 شروع به نوشتن قطعه در 8 قسمت کردم. هر قسمت تصویری است از بخشی از رمان که پس از موسیقی با صدای خود آقای دولتآبادی شنیده میشود. یعنی ابتدا موسیقی شنیده میشود و بعد آن قسمت از رمان که موسیقی بر اساس آن ساخته شده.
درویشی درباره این قطعه که از سوی یک ارکستر 40 نفره اجرا شده،ادامه داد: این درست که معمولا هنرمند روی همه آثار خود با همه جان وجودش کار میکند، اما این قطعه با همه کارهای دیگرم متفاوت بود. موسیقی کلیدر سوگنامه عشق است و غمنامه فراق و تنهایی.
وی گفت: رمان کلیدر یک ظاهر دارد و یک باطن. در ظاهر اتفاقها در یک روستا در شمال خراسان و سبزوار رخ میدهد و مردم همه از اهالی روستا هستند، اما اثر باطنی هم دارد که فراتر از ظاهر آن است. باطن این اثر مربوط به همه اعصار و همه مردم ستمدیده جهان میشود. باطن رمان ارتباطی با شمال خراسان ندارد و من میخواستم باطن این اثر را با موسیقی بازگو کنم. نمیخواستم به صرف اینکه قصه در آن منطقه رخ میدهد، از موسیقی شمال خراسان استفاده کنم. اثر من مجرد از زمان و مکان است و یک موسیقی مدرن محسوب میشود.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم