برخورد نزدیک

پرواز را به خاطر بسپار

تصور این که در حدود یک قرن پیش 2 برادر دست خالی و با کم‌ترین امکانات، تجهیزات و پیشرفت فناوری، وسیله‌ای را اختراع کنند که بشر را به آرزوی دیرینه خود یعنی پرواز در دل آسمان برساند و سیاره ما را به دنیایی کوچک تبدیل کرده که دسترسی آسان به همه جا امکان‌پذیر باشد، چندان آسان نیست. در زمانی که ویلبر 12 ساله و ارویل 8 ساله بود، پدر آنها یک هلیکوپتر اسباب‌بازی برای آنها سوغاتی خرید. این اسباب‌بازی بعدها جرقه‌ای در ذهن این برادران خلاق زد.
کد خبر: ۲۱۹۵۵۰

دو برادر تحصیلات دبیرستانی داشتند، اما موفق به دریافت دیپلم نشدند. در واقع آنها اشتیاقی برای رفتن به دانشگاه نداشتند.

در سال 1892 پدرشان دوچرخه‌ای برای آنان خرید و این دو برادر آنقدر به دوچرخه و طرز کار مکانیکی آن دقت کردند که توانستند تعمیر دوچرخه‌های دوستشان را انجام دهند. لذا تصمیم گرفتند با هم مرکزی برای تعمیر دوچرخه راه‌اندازی کنند. آنها در سال 1893 مغازه‌ای در شهر دیتون ایالت شهر اوهایو برپا کردند و نام آن را دوچرخه‌سازی رایت گذاشتند.

ویلبر در سال 1896 به بیماری تیفویید مبتلا شد و اوریل در ساعاتی که در کنار بستر برادرش می‌نشست به خواندن داستان‌‌هایی از خلبان‌های گلایدرها و بالن‌‌ها که در آن سال‌ها به صورت تفریح، ورزش و سرگرمی درآمد بود می‌خواندند و به این ترتیب علاقه به پرواز در دل هر دو برادر زنده شد. به طوری که آنها در اوقات فراغت به کمک استعداد خود در مکانیک به طراحی هواپیماهای بی‌موتور پرداختند و در مغازه دوچرخه فروشی خود مشغول مطالعه و آزمایش‌هایی درباره رموز پرواز شدند. نخستین تلاش آنها تعبیه بال‌‌هایی برای یک دوچرخه بود. ویلبر به طور تصادفی به هنگام دستکاری یک جعبه خالی متوجه شد که بر اثر پیچاندن جعبه در امتداد طول یک لبه جعبه بالا و لبه دیگر پایین می‌آید و آنها همین اصل را در مورد بال هواپیما به کار بردند.

اولین آزمایش

سرانجام آنها موفق به ساخت 3 گلایدر شدند و در روستای دور افتاده <کیتی هاک> در سواحل کارولینای شمالی آزمایش کردند. آنها به این دلیل این ناحیه را انتخاب کردند که منطقه هموار و بدون گیاه همچنین منطقه‌ای خلوت و به دور از چشم مردم عادی و کنجکاو بود وزش داغی باد به بلند کردن گلایدر کمک می‌کرد و سواحل شنی آن از شدت ضربه می‌کاست.

با آزمایش روی 2 گلایدر در سال 1900 و 1901 دریافتند که تاب دادن بال‌ها برای مهار صعود و فرود آن بسیار مهم است. سومین گلایدر را در سال 1902 ساختند و برخی از مهم‌‌ترین اختراعات خود را در آن به کار بردند از جمله قرار دادن موتور محرکه. در واقع گلایدر سوم شبیه یک هواپیما بود که با کمک اتاقکی در آن می‌توان با آن هواپیما را کنترل کرد. آنها با گلایدر سوم خود بیش از یک‌هزار پرواز موفقیت‌آمیز انجام دادند.

در سال 1903 آنها موفق به ساخت هواپیمای تازه خود شدند و در منطقه کیتی‌هاک به دل آسمان رفتند. اولین پرواز توسط ارویل انجام شد که تنها 12 ثانیه به طول انجامید و مسافت آن 125  فوت بود. پرواز ویلبر که همان روز انجام شد 59 ثانیه بود. این هواپیما هم‌اکنون در موزه هوا و فضا در واشنگتن نگهداری می‌شود.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها