در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
اگر کنار رفتن خبرساز حسین رضازاده را (که درست یک هفته مانده به بازیهای المپیک اتفاق افتاد) از وزنهبرداری به یاد بیاورید یا کمی عقبتر بروید و برخورد مردم و هواداران فوتبال را با علی دایی و انتقادهای فوتبالدوستان را در زمان جام جهانی به خاطر بیاورید به این نکته باور میکنید که خداحافظی ساعی خیلی منطقی و در زمان مناسبی صورت گرفت. او با کسب 2 مدال طلا و یک مدال برنز المپیک پرافتخارترین ورزشکار تاریخ ایران است و با این وضع ورزش ایران بعید است بتواند حداقل تا 10 سال آینده رکورد او را بشکند.
اتفاقا ساعی در نامه خداحافظیاش از دنیای قهرمانی به خوبی فارغ از تمام تعارفات معمول نقش مردم و خانوادهاش را خیلی پررنگتر عنوان میکند: «مردم طلایی ایران، تمام افتخارات و مدالهای من در این سالها بدون دعای شما میسر نبود، بدون شکستها که برایم تجربه خوبی شد و دعای مادرم و صبوری همسرم و پشتیبانی مردم به این افتخارات دست نمییافتم.»
محبوبیت هادی ساعی تنها به خاطر کسب مدالهای پرارزش المپیک و جهانیاش نبود. برخورد مناسب او با مردم و مطبوعات و رسانهها و همچنین برخورد منطقی با اتفاقات روز ایران از او شخصیتی ساخت که برای ورزش ایران بیمانند است. این شاید تنها حسرتی باشد که بعد از رفتن او به دل هواداران و مردم باقی میگذارد. با خداحافظی او با دنیای ورزش همه امیدوارند موفقیتهای ساعی در عرصه سیاست و جامعه ادامه پیدا کند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: