در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
نگاه مثبت به تغییر مدیریت استقلال
چند ماه پیش که علی فتحاللهزاده خویی ، در نزدیک ورزشگاه آزادی ، کلنگ تاسیس باشگاه جدید استقلال را به زمین میزد ، رو به خبرنگاران کرد و گفت: امروز به شما قول میدهم سال دیگر همین روز در استخر مجموعه با هم شنا خواهیم کرد.
آن روز معلوم شد که او عجب آدم خوشخیالی است و چه رویاهایی را در سر میپروراند.
باز آن روزی که او استقلال را در صدر جدول تحویل گرفت و 3 بازی پی در پی را باخت، این توهم به وجود آمد که او میخواهد استقلال را در رده چهارم تحویل بگیرد تا در فصل بعد تحت فشار نباشد اما از آنجا که حساب خیلی از جاها را نکرده بود، هر چی مربی آورد باخت و در پایان فصل در رده سیزدهم جای گرفت. همه امیدهایش به فصل بود.
وقتی تیم در رده هفدهم ایستاد، مسوولان و تصمیمگیرندگان حق خود دانستند تا واکنشی نشان دهند.
آنها نمیتوانستند یک فصل دیگر دست روی دست بگذارند و استقلال با انواع و اقسام مربیها ببازد.
استقلال تیمی است که یاران خوبی دارد و از مربی کاربلدی سود میبرد. او به همه ثابت کرده است که توانایی کار دارد. پس اشکال نهفته در بطن استقلال چیزی غیر از مربی بود.
استقلال از شیوه و ابزارهای ناکارآمدی در مدیریت بهره میبرد. همه مجموعهای از خودیها تشکیل شده بود و طبیعی است هر مربیای که بیاید، مجموعه مدیریتی آن دست نخورده میماند. استقلال نیاز دارد به شکل دیگری اداره شود، از مدیریت پیشرفتهتری برخوردار باشد و باید مدیرعامل جدید استقلال، نسبت به توانایی تک تک افراد شاغل این باشگاه ایمان و اطمینان حاصل کند.
ورزشگاه مرغوبکار سالهاست کاری از پیش نبرده و مسوولان تیمهای پایه استقلال نتوانستهاند حتی یک بازیکن برای تیم جذب کنند؛ حیف و میل پول در این باشگاه به سود عدهای خاص بود و استقلال با وجود نداریها برای عدهای خوب بود.
استقلال نیاز به بازنگری کلی در تمامی پستهای کلیدی باشگاه دارد. آمد و رفت مربی چیزی را عوض نمیکند، کما اینکه سال گذشته هم دیدیم و شاهد بودیم بهترین و نامدارترین مربیان فوتبال ایران در این باتلاق گرفتار شدند.
استقلال به این دلیل پیشرفت محسوسی ندارد که در بعد مدیریتی سالهاست به نوعی یکنواختی گرفتار آمده و شیوه سنتی این باشگاه بزرگ و پرطرفدار را از حرکت باز داشته است. امیدواریم تغییرات جدید استقلال اسباب پیشرفت بیشتری را فراهم آورد.
باز آن روزی که او استقلال را در صدر جدول تحویل گرفت و 3 بازی پی در پی را باخت، این توهم به وجود آمد که او میخواهد استقلال را در رده چهارم تحویل بگیرد تا در فصل بعد تحت فشار نباشد اما از آنجا که حساب خیلی از جاها را نکرده بود، هر چی مربی آورد باخت و در پایان فصل در رده سیزدهم جای گرفت. همه امیدهایش به فصل بود.
وقتی تیم در رده هفدهم ایستاد، مسوولان و تصمیمگیرندگان حق خود دانستند تا واکنشی نشان دهند.
آنها نمیتوانستند یک فصل دیگر دست روی دست بگذارند و استقلال با انواع و اقسام مربیها ببازد.
استقلال تیمی است که یاران خوبی دارد و از مربی کاربلدی سود میبرد. او به همه ثابت کرده است که توانایی کار دارد. پس اشکال نهفته در بطن استقلال چیزی غیر از مربی بود.
استقلال از شیوه و ابزارهای ناکارآمدی در مدیریت بهره میبرد. همه مجموعهای از خودیها تشکیل شده بود و طبیعی است هر مربیای که بیاید، مجموعه مدیریتی آن دست نخورده میماند. استقلال نیاز دارد به شکل دیگری اداره شود، از مدیریت پیشرفتهتری برخوردار باشد و باید مدیرعامل جدید استقلال، نسبت به توانایی تک تک افراد شاغل این باشگاه ایمان و اطمینان حاصل کند.
ورزشگاه مرغوبکار سالهاست کاری از پیش نبرده و مسوولان تیمهای پایه استقلال نتوانستهاند حتی یک بازیکن برای تیم جذب کنند؛ حیف و میل پول در این باشگاه به سود عدهای خاص بود و استقلال با وجود نداریها برای عدهای خوب بود.
استقلال نیاز به بازنگری کلی در تمامی پستهای کلیدی باشگاه دارد. آمد و رفت مربی چیزی را عوض نمیکند، کما اینکه سال گذشته هم دیدیم و شاهد بودیم بهترین و نامدارترین مربیان فوتبال ایران در این باتلاق گرفتار شدند.
استقلال به این دلیل پیشرفت محسوسی ندارد که در بعد مدیریتی سالهاست به نوعی یکنواختی گرفتار آمده و شیوه سنتی این باشگاه بزرگ و پرطرفدار را از حرکت باز داشته است. امیدواریم تغییرات جدید استقلال اسباب پیشرفت بیشتری را فراهم آورد.
علی رئیسی
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
