با سحر «ماه خدا»

برنامه سحرگاهی این شبکه امسال با نام «ماه خدا» با اجرای فرزاد جمشیدی به روی آنتن می‌رود. برنامه‌ای که به شدت مجری‌محور است و براساس سخنانی که جمشیدی بر زبان می‌راند و دعای سحر که لابه‌لا پخش می‌شود، پیش می‌رود. مهم‌ترین ویژگی این برنامه سحرگاهی اجرای جذاب و به تعبیر ساده‌تر، بی‌شیله پیله مجری است. این اجرا چند ویژگی دارد که بر جذابیت آن می‌افزاید: اول آن که فرزاد جمشیدی به هیچ وجه از روی متن برنامه را اجرا نمی‌کند یعنی این‌طور نیست که او دائم چشمش به روی کاغذ باشد که در میز مقابل گذاشته است.

اجرایی به شیوه جمشیدی سخت برای بیننده خوشایند است چون هیچ عاملی برای این که رابطه دو طرفه او و مجری را دچار خدشه کند، وجود ندارد. همچنین مجری به هیچ‌وچه توجهش از دوربین (یعنی مخاطب)‌ به پشت صحنه (یعنی کارگردان)‌ جلب نمی‌شود.

شاید شما نیز بارها مشاهده کرده‌اید که مجریان تلویزیون همزمان که با ما در حال حرف زدن هستند و احتمالا در حال نصیحت کردن‌مان، با ایما و اشاره و بعضا به صورت آشکار حرف و کلام خود را قطع می‌کنند و شروع به حرف زدن با عوامل پشت صحنه می‌کنند. چنین رفتاری برای مخاطب سخت برخورنده است و نوعی بی‌احترامی به شمار می‌رود. اما مجری برنامه «ماه خدا» به هیچ وجه توجهش از مخاطب قطع نمی‌شود. حتی حرکت‌های او برای عوض کردن دوربین و کادر نیز به نرمی صورت می‌گیرد و هیچگاه از دوربین جا نمی‌ماند. بر این چند ویژگی باید نحوه بیان کلمات، جملات و لحن مجری را نیز افزود.

جمشیدی سلیس و روان و بدون کمترین تپق، کلمات و جملات را ادا می‌کند. و از لحن خود، آن جا که لازمه تاثیرگذاری بیشتر است، بسیار خوب می‌تواند استفاده کند. تنها شاید گاهی سرعت ادای کلمات بیننده را جا بگذارد، بویژه وقتی موضوع بحث، عمیق است، شنونده احتمال دارد که قبل از فهم درست برخی از تعبیراتی که مجری به کار می‌برد، به ناچار با تعبیرات جدیدتری روبه‌رو شود و همین طور الی آخر.

می‌ماند بخش مهم دیگری از کار اجرا در برنامه ماه خدا که به محتوا و متن برمی‌گردد. متنی که مجری آن را با بیننده و شنونده خود در میان می‌گذارد. اول آن که این متن‌ها به‌شدت استعاری و شاعرانه‌اند و نویسنده تلاش کرده است تا با تمثیل و اشارات خلاقانه‌ای، مفاهیم را به شنونده منتقل کند. طبیعتا تاثیرگذاری یک مفهوم در قالب کلمات شاعرانه و زیبا بسیار بیشتر است و در متن‌های ماه خدا به وفور با این تمثیل‌ها و اشارات روبه‌رو می‌شویم. نکته دیگر عامه‌فهم بودن این متن‌هاست.

یعنی هر مخاطبی با هر سواد و فهم و درکی می‌تواند از آنچه که می‌شنود، بهره و حظی ببرد. البته در جاهایی نیز مجری از متن تبعیت نمی‌کند و فی‌البداهه مطالبی با مخاطبان خود در میان می‌گذارد که البته همین جا نیز اجرای او چندان فرقی با جایی که قطعا متن از پیش آماده شده‌ای را اجرا می‌کند، ندارد. در این بداهه‌گویی‌ها نیز مجری سعی دارد با صمیمیت فراوانی با مخاطبان خود سخن بگوید و به نوعی دل‌های آنها را بلرزاند. مثلا از تلفن بانویی که برادر بیمارش را سفارش کرده است بگوید و این که از بینندگان خود می‌خواهد که متوسل به حضرت علی‌ابن‌موسی‌الرضا (ع)‌ بشوند و با ذکر صلوات برای او دعا کنند و ...

به هر روی برنامه مجری محور «ماه خدا» با اجرای فرزاد جمشیدی و ویژگی‌هایی که برای آن برشمردیم، هر روز صبح تقریبا از دو ساعت پیش از اذان صبح میهمان خانه‌هایی است که اهالی‌اش از خواب برخاسته‌اند تا روزی دیگر را میهمان خوان پر نعمت حق باشند. دکور ساده اما زیبای این برنامه و آن هلال ماهی که پشت سر مجری قرار دارد و هر روز بر پهنای آن اضافه می‌شود، بر جذابیت‌های بصری ماه خدا افزوده است. این برنامه را هر روز ساعت 25/3 دقیقه بامداد از شبکه اول سیما ببینید.

حمید جوان‌