تقابل جلال با بهائیت‌

خجالت کشیدم

جلال به زبان ساده دلایل پیوستن و گسستن خویش از حزب توده را چنین شرح می‌دهد:
روزگاری بود و حزب توده‌ای بود و حرف و سخنی داشت و انقلاب می‌نمود و ضد استعمار حرف می‌زد و مدافع کارگران و دهقانان بود و چه دعوی‌های دیگر و چه شوری که انگیخته بود و ما جوان بودیم و عضو آن حزب بودیم و نمی‌دانستیم سر نخ دست کیست و جوانی‌مان را می‌فرسودیم و تجربه می‌‌اندوختیم. 

برای خود من، «اما» روزی شروع شد که مامور انتظامات یکی از تظاهرات حزبی بودم که به نفع ماموریت «کافتارادزه» برای گرفتن نفت شمال راه ‌انداخته بودیم از در حزب (خیابان فردوسی)‌ تا چهارراه مخبرالدوله با بازوبند انتظامات چه فخرها که به خلق نفروختم، اما اول شاه‌آباد چشمم افتاد به کامیون‌های روسی پر از سرباز که ناظر و حامی تظاهر ما،‌ کنار خیابان صف کشیده بودند که یک مرتبه جا خوردم و چنان خجالت کشیدم که تپیدم توی کوچه سیدهاشم و بازوبند را سوت کردم.

در خدمت و خیانت روشنفکران، 1357،
2/ 175.