سازگاری مغز با بی‌خوابی‌

تنها یک شب بی‌خوابی می‌تواند باعث افزایش ترکیب شیمیایی دوپامین در مغز انسان شود. دوپامین یک انتقال‌دهنده عصبی است که پیش‌درآمد اپی‌نفرین (آدرنالین)‌ است. از آنجا که داروهایی مانند آمفتامین باعث افزایش دوپامین و در نتیجه ایجاد بی‌خوابی در مغز می‌شوند، محققان توانسته‌اند مکانیسم بالقوه‌ای برای تشریح چگونگی عملکرد مغز در کمک به بیدار ماندن در مواقعی که انسان احساس خواب‌آلودگی دارد، بیابند.

کد خبر: ۱۹۸۷۷۳

اگرچه افزایش در میزان این ترکیب نمی‌تواند جبران‌کننده کمبودهای ناشی از کم‌خوابی شود، این اولین بار است که طی یک مطالعه شواهدی مبنی بر دخالت دوپامین در سازگاری مغز با شرایط ناشی از کم‌خوابی به دست می‌آید.

نخوابیدن باعث افزایش این ترکیب در دو ساختار از مغز می‌شود: اولstriatum که مسوول انگیزه و محرک در مغز است و دوم تالاموس که مسوول هوشیاری در مغز ماست. محققان همچنین دریافته‌اند که میزان ترشح دوپامین با احساس خستگی رابطه دارد و باعث مختل شدن کارایی وظیفه‌شناختی می‌شود. یافته‌ها نشان می‌دهد ترشح دوپامین پس از بی‌خوابی ممکن است به عنوان یک واکنش جبرانی به اثرات آن، در مغز افزایش یابد. وسعت این اتفاق باعث متمایز شدن چگونگی پاسخ افراد به اثرات عصبی رفتاری بی‌خوابی می‌شود. در این تحقیق 15 فرد سالم مورد مطالعه قرار گرفتند. تعدادی از آنها تمام شب را بیدار ماندند و بقیه از یک خواب خوب شبانه بهره‌مند شدند.

با استفاده از تکنیک عکسبرداری انتشار پوزیترونی و ترکیب رادیواکتیوی به نامracloprider که به ریسپتورهای (گیرنده‌های)‌ دوپامین در دو ساختار مغز متصل می‌شود، میزان این ترکیب در مغز افراد بررسی شد. میزان این ترکیب رادیواکتیو در افرادی که شب را نخوابیده بودند، نسبت به دیگر نفرات کاهش داشت. از آنجا که این ترکیب رقیبی برای دوپامین در جذب گیرنده‌هاست، کاهش آن نشان‌دهنده افزایش دوپامین است که با تحقیقات قبلی مبنی بر افزایش دوپامین در هنگام شب‌زنده‌داری سازگار است.