در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
لرزش مکرر مدافعان یوونتوس طی شکست 3 بر صفر در برابر هامبورگ به گونهای بود که به نظر میرسید هر لحظه دروازه جان لوییجی بوفون سنگربان تیم تورینی قابل تسخیر است و اینک این سوال وجود دارد که این خط چطور میخواهد در بازیهای پیدرپی و دشوارتر سری A یا جام قهرمانان باشگاههای اروپا یاور این تیم باشد. البته دلایلی برای لغزشهای اخیر دفاعی یوونتوس وجود دارد و میتوان توجیهاتی را آورد زیرا در 5/1 ماه گذشته افرادی چون داریو کنهزویچ، کریستین مولینارو و خورگه اندراده در خط دفاع راهراهپوشهای تورینی مصدوم و غایب بودهاند و نیکولا لگروتالیه که در مرکز خط دفاع یووه فیکس بازی میکرد و مهره اصلی تلقی میشد، به عادتهای سابق خود رجعت کرده و طوری بازی میکرد که انگار اصلا وجود ندارد و حالت تماشاگران روی سکوها را داشت. بدتر از همه این که تیمی یووه را به بازی گرفته و درهم کوبیده بود که خود از بزرگان بوندسلیگا نیست و کلاس بالایی ندارد (هامبورگ).
نوع نگاه
پیشتر گفتیم که یوونتوس خریدی در خط دفاعیاش نداشته و اینک باید در توضیح بیشتر بگوییم که این باشگاه خریدهای متوسط و بدی ظرف 5/2 ماه اخیر در این خصوص داشته است. این تیم ابتدا اولاف ملبرگ سوئدی را از استون ویلای انگلیس به عنوان بازیکن آزاد استخدام کرد و کنهزوریچ هم که قبلا نامش آمد، در حالی جذب شد که پیشینهاش فقط بازی در تیمهایی چون لیوورنو بود و همین که باشگاه وابسته به کمپانی اتومبیلسازی فیات او را به قیمت فقط یک میلیون یورو جذب کرده، نشانگر ارزش و نوع نگاه تیمها به این مدافع ایتالیایی است. بر این اساس است که خیلیها در ایتالیا معتقدند بیانکونری با خریدهای بد و نسنجیدهاش و با داشتن ضعفی آشکار در خط دفاعی، در عمل شانسهای خود را برای فتح اسکودتو از بین برده است و اصولا اقبالی در این خصوص در فصل جدید ندارد، معلوم نیست کلودیو رانیهری سرمربی معروف اما نه چندان توانای تیم چطور میخواهد این ماجرا و تبعات آن را جمع کند.
تحسین بیهوده
مسائلی که برشمردیم، در تضاد با رویدادهای یووه طی دوران معاصر قرار دارد. در این دوران تیم تورینی به داشتن مدافعانی قوی شهره بوده و در قلب دفاعی این تیم نفراتی چون کاناوارو، فرارا، جنتیله، مونترو و شیرهآ توپ زدهاند و این یک حقیقت غیرقابل انکار است که تقریبا تمامی عناوین و افتخارات پرشمار این باشگاه را در درجه اول توان تدافعی این تیم به ارمغان آورده است و نه قدرت آتش بیانکونری. در 2 سال اخیر درباره جورجیو کیه لینی که به تیم ملی ایتالیا هم دعوت شده، حرفهای تحسینآمیز زیادی گفته شده، اما او در قیاس با مدافعان برجسته سابق یووه، یک بازیکن معمولی بیش نیست و بجز او دار و ندار تدافعی بانوی پیر فوتبال ایتالیا (لقب دیگری برای یوونتوس) افرادی چون کنهزویچ، مولینارو، آندراده، لگرو تالیه، گریگرا، ملبرگ، زبینا و دیسگلی هستند. اضافه بر کلاس متوسط و بازی ذاتا معمولی این مدافعان این عیب و نگرانی هم وجود دارد که سنشماری از این بازیکنان بالاست (ملبرگ و لگروتالیه 32 ساله در این خصوص قابل اشارهاند) و در نقطه مقابل تعدادی هم بیش از اندازه کم تجربه و جوانند. ترکیب این دو قشر متفاوت با توجه به بازی معمولی تمامی آنها آینده روشنی را برای تیم تورینی در فصل جدید کالچیو نوید نمیدهد و تصور این که تیمی با این مدافعان بتواند قهرمان باشگاههای اروپا شود، نوعی سادهلوحی مفرط است.
تمام نشدنی
مشکل زمانی بیشتر جلوه میکند که در نظر بگیریم الهسیو سکو (مدیر عامل یوونتوس) در عین حضور دیوید ترزهگه و الکس دلپیهرو دو نفر از برترین گلزنان فصل پیش سری A تابستان امسال 24 میلیون یورو را صرف جذب آمائوری کرد و هر چند این مهاجم برزیلی سابق تیم پالرمو واقعا بازیکن خوبی است، اما وقتی استخدام شده که یووه نیاز چندانی نداشته است و استدلال سکو و دستیارانش در این خصوص نامشخص نشان میدهد. الکس تمام نشدنی و ترزهگه باهوش فصل پیش مجموعا 41 گل برای پیانکونری زدند و بدیهی است که مدیران یوونتوس با قدری تعقل بیشتر میتوانستند رقم کلان فوق را به جای جذب آمائوری صرف استخدام یک مدافع باکلاس کنند. بررسی کیفیت کار رقبای اصلی یووه نشانگر ضعفهای تیم تورینی در خصوص کارهای دفاعی است. اینتر در سالهای اخیر خط دفاعی استواری داشته و حالا که عنان کار در این باشگاه در دست «خوزه مورینیوی معتقد به نظم دفاعی است»، این تیم قطعا قدمهای بلندتری را در این خصوص برخواهد داشت. میلان، زامبروتا را از بارسلونا گرفته و رم نیز جان ارنه ریسه نروژی را از لیورپول به پایتخت ایتالیا کشانده است.
جووانی ربوبولی گیلگی، رئیس یوونتوس نیز طی سالهای اخیر چند بار تاکید کرده «خوزه مورینیوی معقتد به نظم دفاعی» این تم قطعا قدمهای بلندتری را در این خصوص بر خواهد داشت، میلان، زامبروتا را از بارسلونا گرفته و رم نیز جان ارند ریسه نروژی را از لیورپول به پایتخت ایتالیا کشانده است.
جووانی کوبولی گیلگی، رئیس یوونتوس نیز طی سالهای اخیر چند بار تاکید کرده که هدف اول باشگاهش فتح جام قهرمانان باشگاههای اروپاست. اما انگار خوشبینی مفرط او را نیز گرفته است. رانیهری هم نمیتواند در این ارتباط بیتقصیر شناخته شود. مربی سابق آتلتیکو مادرید و چلسی حتی اگر بگوید که در سیاستهای خرید و فروش باشگاه در تابستان امسال نقشی نداشته، به عنوان سرمربی تیم مسوول اصلی نتایج تیم است و روال فعلی میتواند به قیمت برکناری او تمام شود. بخصوص که سوم شدن یووه در فصل گذشته سری A یک شکست برای او و کل تیم تلقی شد و مدیران باشگاه فقط به این سبب او را برکنار نکردند که به عنوان یک تیم تازه بازگشته به لیگ دسته اول ایتالیا (پس از یک فصل تبعید به سری B) چیزی فراتر از این را برای خود مقدور تلقی نمیکرده و به واقع فرصت فرار از حقیقت را داشتهاند.
ضررهای شکست
اگر آندراده را نادیده بگیریم، سایر مدافعان این فصل یوونتوس فاقد تجربه لازم در سطح جام قهرمانان باشگاههای اروپا هستند و در نتیجه دل بستن به این نکته که بر پایه حضور آنها بتوان تا مراحل نهایی این جام پیش تاخت، تصور نادرستی است. مطبوعات ایتالیا در این باره «سکو» را مقصر اول دانستهاند، زیرا وی طراح و برنامهریز اول باشگاه در زمینه نقل و انتقالها محسوب میشود، اما اگر یووه همانطور که پیشبینی میشود امسال نیز مثل فصل گذشته بدون جامهای داخلی و خارجی بماند، رانیهری هم به عنوان سرمربی تیم همانقدر مسوول شناخته خواهد شد و بعید است که ضررهای این ناکامی نهچندان نامحتمل، سنگین نباشد و دامان خیلیها را در تورین نگیرد.
وصال روحانی
منبع: 4 channel
18 آگوست 2008
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: