جوانی کردن در آلاچیق رادیو جوان
برنامههای عصرگاهی رادیو به دلایل متعددی پرشنونده هستند. یکی از آن دلایل میتواند این باشد که اغلب مردم یک روز کاری را پشت سر گذاشتهاند و در فراغتی که به احتمال بسیار پشت فرمان اتومبیل یا در خانه و ... برایشان فراهم شده تصمیم میگیرند که رادیو گوش کنند.
در مدت 12 سالی که از شروع به کار این شبکه گذشته برنامههای متعددی در ساعات عصر از این شبکه پخش شده است؛ جوان ایرانی، چهار راه جوانی، روی خط جوونی، جوونی به وقت فردا و جوونی آزاد به ترتیب در این سالها از رادیو جوان پخش شدهاند و پرطرفدار هم بودهاند.
نکته جالب هر کدام از این برنامهها هم این بود که روزهای پایانی پخش آنها مواجه بود با موج مخالفت و اعتراض طرفداران جوانی که دوست داشتند برنامه دلخواهشان ادامه یابد، در چنین حالتی طبیعی است که برنامه بعدی برای جذب مخاطب بسیار دچار مشکل شود و برنامهسازانش ناگزیر باشند از این که انرژی مضاعفی را صرف کار خود کنند، البته این اتفاق در طول این سالها افتاده است، چون هر کدام از این برنامهها به مراتب بیش از برنامه قبلی خود طرفدار داشتند.
موج تلفنها، نامهها، وبلاگهای هواداران و نتیجه نظرخواهیها و برآیندی که برنامه سازان و مدیران رادیو جوان از نظرات شنوندههای خود به دست آوردهاند گواهی این ادعاست. جوان ایرانی برنامهای بود که در سالهای 79 و 80 از رادیو جوان پخش میشد، در سال 80 رادیو جوان در یک نظرخواهی سراسری از مخاطبان خود خواست که بهترین برنامه را معرفی کنند و در میان بیش از صد هزار نامهای که به روابط عمومی رادیو جوان رسید جوان ایرانی مقام اول را کسب کرد.
بعد از آن چهارراه جوانی از راه رسید که با کنار گذاشتن برخی قالبهای رایج و کهنه رادیویی طرحی نو در انداخت و مورد توجه قرار گرفت. روی خط جوونی را با اجرای فرشید منافی شاید بتوان نقطه اوج برنامههای عصرگاهی رادیو جوان دانست که همه رقبای پیشین خود را کنار گذاشت، بعد از آن روی خط جوونی به میدان آمد که در کنار موضوعات اجتماعی رویکرد سیاسی نیز داشت، این برنامه هم در زمان پخش خود با استقبال روبهرو شد تا این که جای خود را به جوونی آزاد داد.
همه این برنامهها در قالب طنز و با ساختاری متنوع موضوعات اجتماعی و سیاسی روز را به نقد میکشیدند. جسارت در پرداخت موضوع و انتخاب قالب، ریتم جذاب و پخش موسیقی مورد علاقه گروه مخاطبان جوان ویژگی بارز این چند برنامه بود که موجبات اقبال آنها را از سوی مخاطبان رقم میزد.
معمولا اول تابستان هرسال رادیو جوان در برنامههای خود تغییراتی را ایجاد میکند، برخی از برنامهها با آیتمهای متفاوت تری ادامه مییابند و برخی دیگر هم جای خود را به برنامههای جدیدتری میدهند. تغییرات تیر امسال این شبکه مصادف شد با پایان دوره پخش جوونی آزاد و شروع پخش برنامهای دیگر که «آلاچیق» نام گرفت.
آلاچیق هر روز از ساعت 18 شروع میشود و رویکرد اصلی آن تفریحی و اطلاع رسانی است. نکته مثبت این برنامه توجه ویژه و خاصی است که به مناطق مختلف ایران دارد و این شعار رادیو جوان را که میگوید: ایران فقط تهران نیست تحقق میبخشد اما در این برنامه اساسا از زبان منتقدانه و صریح برنامههای گذشته خبری نیست. ریتم آن هم در برخی مواقع آنقدر کند میشود که مخاطب جوان را کسل میکند و موسیقیهایی هم که در آن پخش میشود، خیلی شبیه موسیقیهایی است که از رادیوهای ایران و پیام پخش میشود.
وظیفه شبکه جوان جذب و حفظ مخاطب جوانی است که تمایلات متفاوتی دارد و تامین ذائقه او کار راحتی نیست. با او باید به زبان خودش حرف زد و بی پیرایه و صریح بود. جوان معمولا از طفره رفتن و کنایه زدن خوشش نمیآید و رسانهای را که شباهتی به او و خواستههای منطقیاش ندارد کنار میگذارد.
با این همه میتوان به تاریخچه 12 ساله رادیو جوان مراجعه کرد و نقطه اوج و فرود برنامههای عصرگاهی این شبکه را که اغلب پر مخاطبترین برنامهها نیز بودند بیرون کشید، آن وقت خواهیم دید که برنامههای پیش از آلاچیق هم با وجود این که مورد توجه زیاد مخاطبان قرار گرفتند، در هفتههای اول شروع به کار خود با ریزش نسبی شنوندهها روبهرو شدند و اصلا به خاطر این که بعد از برنامهای پرطرفدار شروع به کار کرده بودند، از سوی مخاطبان پس زده میشدند.
با این توصیف میتوان مدتی دیگر منتظر بود تا آلاچیق هم مسیر خود را پیدا کند و به نقطه اوج برسد چون این برنامه یک امکان و فرصت بیبدیل داردکه میتواند از آن بهره بگیرد. البته برنامههای عصرگاهی هنوز هم پر شنوندهترین برنامههای رادیو هستند.
فاطمه رحیمی
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
