یک‌سوم از جزایر مرجانی جهان در معرض تهدید

این تحقیق که روی 845 گونه جزایر مرجانی صورت گرفته نشان می‌دهد نتایج این تحقیقات بسیار نگران‌کننده است. در صورت نابودی و از بین رفتن جزایر مرجانی، گیاهان و جانورانی که برای ادامه حیات به این مرجان‌ها وابسته‌اند نیز از بین رفته و در نهایت این موضوع به نابودی تمام اکوسیستم‌ها منجر می‌شود.

بررسی‌ها نشان می‌دهد، جزایر مرجانی بیش از سایر موارد اکوزیستی از تغییرات جوی آسیب می‌بینند. افزایش حرارت آب دریا رنگ سفید آب را افزایش می‌دهد و جلبک‌های آلگا  که به زندگی زیر آب دریا رنگ پرطراوتی می‌بخشد ‌ را ضعیف می‌کند و آنها را بیشتر در معرض بروز بیماری‌ها قرار می‌دهد. از آنجا که این جزایر مرجانی زیستگاه بیش از 25‌درصد انواع گونه‌های آبزی از جمله انواع ماهی‌ها هستند، فقدان آنها می‌تواند بر جوامع مجاور سواحل تاثیر بگذارد.

براساس آمار سازمان‌های جهانی، از بین رفتن جزایر مرجانی عواقب شدیدی برای میلیون‌ها نفر که امرار معاش‌شان به این مرجان‌ها وابسته است در بر خواهد داشت. این تحقیقات نشان می‌دهد منطقه کاریبین شبه‌جزیره فیلیپین،‌ مالی، هند و نواحی اقیانوس هند  آرام بیش از سایر نواحی در معرض خطر قرار دارند. دیگر اخبار زیست‌محیطی جهان حاکی از آن است که نواحی توفان‌زده دلتای ایراوادی میانمار و جزیره سوماترا در اندونزی با خطر شدید وجود آلودگی آرسنیک در آب‌های زیرزمینی این مناطق روبه‌روست. 

به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس، وجود آرسنیک در منابع آب زیرزمینی این مناطق می‌تواند موجب بروز سرطان و سایر بیماری‌ها در ساکنان شود.   با استفاه از یک مدل دیجیتالی شده که ویژگی‌های زمین‌شناسی خصوصیات شیمیایی خاک را در کشورهای جنوب شرق آسیا  مورد آزمایش و ارزیابی قرار می‌دهد، محققان نقاطی را که هرگز احتمال وجود آرسنیک در آنها پیش‌بینی نمی‌شد، مشخص کرده‌اند.

وجود آرسنیک بخصوص در آب شرب، یک تهدید جهانی برای سلامت محسوب می‌شود و بیش از 137 میلیون نفر را در 70 کشور گرفتار کرده است.

بنگلادش بدترین خسارات را از این موضوع متحمل شده و این در حالی است که صدها هزار نفر در این کشور در معرض خطر مرگ بر اثر سرطان ریه،‌ مثانه و پوست قرار دارند.

آرسنیک ماده‌ای بی‌بو و بی‌مزه است و از طریق منابع طبیعی در زمین یا از طریق ذرات صنعتی و کشاورزی وارد ذخایر آب می‌شود. این ماده در صورت مصرف به مقادیر زیاد، اثر مواد سمی را داشته و مقادیر کمتر آن می‌تواند موجب بروز سرطان و مشکلات پوستی و اختلال در ضربان قلب شود.

به دنبال وضعیت خشکسالی در کشور، وضعیت بحرانی و کاهش آب دریاچه ارومیه مورد توجه مجامع بین‌المللی قرار گرفت. در همین خصوص سازمان ملل به منظور ارائه راهکارهای مناسب برای جلوگیری از نابودی دریاچه ارومیه  اعلام آمادگی کرده است.

بررسی‌ها نشان می‌دهد میزان پسروی آب دریاچه ارومیه بحرانی و کاهش تراز آبی آن در یک‌سال گذشته بیش از 95‌سانتی‌متر بوده که این نشان‌دهنده وضعیت بحرانی  این دریاچه است.  هم‌اکنون حدود 2 متر کسر تراز آبی در دریاچه ارومیه مشاهده می‌شود  که برای جبران آن نیاز به 8 میلیارد مترمکعب آب است.  اگرچه وقوع خشکسالی سرعت بحران و تخریب حوزه آبریز دریاچه ارومیه را افزایش داده است، اما تمهیداتی که وزارت نیرو در این خصوص اتخاذ خواهد کرد نیز بر احیای این دریاچه بی‌تاثیر نخواهد بود.

حمیده‌سادات هاشمی‌